Octavio Paz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Octavio Paz
Ilustracja
Imiona i nazwisko Octavio Paz Lozano
Data i miejsce urodzenia 31 marca 1914
Meksyk
Data i miejsce śmierci 19 kwietnia 1998
Meksyk
Narodowość meksykańska
Język hiszpański
Obywatelstwo meksykańskie
Alma Mater Universidad Nacional Autónoma de México
Edukacja University of California, Berkeley
Gatunki poezja, proza
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Alfonsa X Mądrego (Hiszpania) Order Zasługi Republiki Włoskiej II Klasy (1951-2001)

Octavio Paz Lozano (ur. 31 marca 1914 w Meksyku, zm. 19 kwietnia 1998 tamże) – meksykański poeta, eseista, krytyk i dziennikarz. W latach (1945-1968) pracował w służbie dyplomatycznej. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1990.

Twórczość[edytuj]

Jego twórczość ulegała wielu wpływom, m.in. marksizmu, surrealizmu i mitologii Azteków.

W poemacie Piedra de sol (Kamień słońca, 1957) posługuje się kontrastowymi obrazami, koncentrującymi się na azteckim kamieniu kalendarzowym (przedstawiającym wszechświat), symbolizującymi samotność jednostki i jej poszukiwania więzi z innymi. Wątkiem jego twórczości są rozważania nad rolą poezji w świecie oraz analiza związku między historią a charakterem.

Poezje[edytuj]

  • Dziki księżyc (1933) – debiut
  • No pasaran! (Nie przejdą, 1937)
  • Człowieczy korzeń (1937)
  • W twym jasnym cieniu i inne wiersze o Hiszpanii (1937)
  • Wolność na słowo (Libertad bajo palabra, 1949)
  • Salamandra (1962)
  • Biel (Blanco, 1967)
  • Małpa gramatyczna (1974)
  • Z prochu jesteśmy • Od romantyzmu do awangardy (1974)
  • Pochmurno (1987)
  • Inny głos (1990)

Eseje[edytuj]

  • Labirynt samotności (1950)
  • Postdata (1968)
  • Podwójny płomień • Miłość i erotyzm (1993)

Dzieciństwo i młodość[edytuj]

Octavio Paz urodził się 31 marca 1914, w czasie trwania Rewolucji meksykańskiej. Zaledwie kilka miesięcy później dołączył do swojego ojca działającego w ruchu zapatystów razem z Antonio Díaz Soto y Gama. Jego matka przeprowadziła się do domu dziadka po stronie ojca, Ireneo Paz, w Mixcoac, wtedy wioski znajdującej się w pobliżu miasta Meksyk. Pozostali tam do czasu kiedy Octavio Paz Solórzano wraz z reprezentantami ruchu zapatystów musiał szukać azylu w Los Angeles, w Stanach Zjednoczonych, gdzie pozostał aż do 1919, roku w którym dokonano zamachu na Emiliano Zapata.

W tym czasie pozostawał pod opieką swojej matki Josefina Lozano, ciotki Amalia Paz Solórzano i dziadka, Ireneo Paz (1836-1924) byłego żołnierza wojsk Porfirio Díaz. Jego ojciec, Octavio Paz Solórzano (1883-1935), najmłodszy z siedmiorga rodzeństwa, pracował jako notariusz i prawnik dla Emiliano Zapaty, był zaangażowany w reformę rolną, która nastąpiła po Rewolucji. Brał czynny udział w ruchu Vasconcelos'ego. Wszystko to sprawiło że jego ojciec rzadko bywał w domu.

Edukacja[edytuj]

Octavio Paz rozpoczął swoją edukację w Stanach Zjednoczonych, gdzie jego ojciec Paz Solórzano przybył jako reprezentant ruchu zapatystów.

Pobyt w Stanach Zjednoczonych, przez prawie dwa lata, Octavio Paz wspomina głównie jako niemożność porozumienia się ze swoimi rówieśnikami jako że nie znał języka angielskiego.