Odbiór zbiorczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Odbiór zbiorczy – jedna z metod przeciwdziałania zanikom sygnału występującym podczas odbioru w paśmie fal krótkich. Polegająca na odbiorze tego samego sygnału na 2 odbiornikach radiokomunikacyjnych połączonych ze sobą, ale odbierających za pośrednictwem anten oddalonych od siebie przynajmniej na odległość kilkuset metrów.

Odbiornik przystosowany do wykorzystania tej techniki, posiadał wbudowane odpowiednie układy decyzyjne, połączone w obu odbiornikach między sobą. W przypadku pogorszenia się odbioru (jego zaniku) w jednym z odbiorników, jego zakłócony sygnał był blokowany na rzecz poprawnego sygnału z drugiego odbiornika.