Odchody połogowe

Odchody połogowe (łac. lochia) – wydzielina z dużej rany jamy macicy.

Wygląd odchodów w przebiegu połogu

Barwa odchodów – obraz stanu jamy macicy

Okres połogu	Barwa (konsystencja)	Określenie	Stan rany jamy macicy
Doba 1.–3.	Krwiste	Lochia rubra, cruenta	Hemostaza jeszcze niepełna. Zawierają strzępki tkankowe i doczesnowe. Ich objętość wynosi około 250 g/dobę, a woń nie jest charakterystyczna.
Koniec 1. tygodnia	Brunatnokrwiste, brązowawe (półpłynne)	Lochia fusca	Stopniowe zaciskanie naczyń w ścianie macicy, zamykanie skrzeplinami światła naczyń maciczno-łożyskowych; zmniejszanie się ilości odchodów, pojawia się domieszka surowicy, chłonki i krwinek białych.
Koniec 2. tygodnia	Brudnożółte (śmietankowate)	Lochia flava	Wydalanie martwiczego, najczęściej upłynnionego materiału komórkowego.
Koniec 3. tygodnia	Szarobiałe (surowiczo-wodniste)	Lochia alba	Stopniowa epitelizacja rany, ilość odchodów znacznie zmniejszona
Po 4.–6. tygodniach	Zanikanie odchodów		Gojenie rany zakończone.

Odchylenia od przedstawionego typowego przebiegu są stosunkowo częste. Krwiste odchody mogą pojawiać się również u zdrowych położnic po 10. dniu połogu. Odchody mają mdły zapach. Zawierają liczne bakterie pochwowe (gronkowce, paciorkowce, pałeczki okrężnicy i inne bakterie ropotwórcze), przy czym do namnażania się bakterii dochodzi w 2.–3. dniu połogu. Ze względu na stały odpływ odchodów połogowych podczas połogu konieczna jest dbałość o higienę. Przy odpowiedniej dbałości zazwyczaj nie dochodzi do zakażenia.

Bibliografia

• W. Pschyrembel, J. Dudenhausen: Położnictwo praktyczne i operacje położnicze. PZWL, 2009. ISBN 978-83-200-3993-1.
• Grzegorz Bręborowicz: Położnictwo i Ginekologia. PZWL, 2010. ISBN 978-83-200-4191-0.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.