Odczynnik Nesslera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Odczynnik Neßlera - (K2[HgI4], zasadowy roztwór tetrajodortęcianu(II) potasu) - odczynnik chemiczny stosowany do wykrywania jonów amonowych NH4+ powstałych w wyniku hydrolizy amoniaku lub pochodzących z rozpuszczonych w wodzie soli amonowych. Odczynnik został opracowany przez niemieckiego chemika Juliusa Neßlera (1827 – 1905).

Sposoby przygotowania:

  1. Jodek rtęci(II) (HgI2) rozpuszcza się w roztworze jodku potasu KI. Otrzymany roztwór rozcieńcza się i dodaje stałego lub 6M roztworu wodorotlenku potasu (KOH). Powstały ewentualnie osad oddziela się przez dekantację. Odczynnika nie należy długo przechowywać.
  2. Do roztworu chlorku rtęci(II) (HgCl2) dodaje się jodku potasu do wytrącenia i dalej do rozpuszczenia osadu jodku rtęci(II). Otrzymany roztwór alkalizuje się dodatkiem stałego wodorotlenku potasu.

W wyniku reakcji z jonami amonowymi powstaje jodek zasady Millona:

NH4+ + 2 [HgI4]2- + 4 OH- → [Hg2N]I + 7 I- + 4 H2O

Żółte zabarwienie roztworu lub w większych stężeniach wytrącenie brunatnego osadu jest dowodem obecności jonów amonowych. Reakcja jest bardzo czuła.