Oddział Antoniego Jeziorańskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Oddział Antoniego Jeziorańskiegopartia powstańcza okresu powstania styczniowego, operująca w Łódzkiem a potem w Małopolsce.

Dowódcą oddziału był Antoni Jeziorański, 14 stycznia 1863 mianowany naczelnikiem wojennym województwa rawskiego.

Jeziorański przeprowadził koncentrację swojego oddziału w sile 400 ludzi w lasach w okolicach Jeruzala.

4 lutego wykonał udane uderzenie na Rawę Mazowiecką, zdobywając rosyjskie koszary, pozyskując broń i biorąc jeńców. 22 lutego otrzymał rozkaz podporządkowania się gen. Marianowi Langiewiczowi. Po drodze włączał do swojego oddziału mniejsze partie powstańcze i staczał potyczki z wojskami rosyjskimi. Brał udział w bitwie pod Pieskową Skałą i bitwie pod Skałą.

Jako przeciwnik dyktatury Langiewicza, poróżniony ze swoim dowódcą, przeszedł granicę austriacką. W marcu mianowany naczelnikiem wojennym województwa lubelskiego.

W kwietniu na czele 800-osobowego oddziału wkroczył do Królestwa Polskiego. 1 maja pobił Rosjan w kilkudniowej bitwie pod Kobylanką. Jednak jego zgrupowanie zostało osłabione wysokimi stratami a sam Jeziorański udał się do Galicji, ukrywał się w domu hr. Konarskiej w Chrewcie.

Dowódca oddziału został aresztowany przez policję austriacką i zwolniony w czerwcu 1865.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]