Odo Dobrowolski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Odo Dobrowolski
Data i miejsce urodzenia 1883
Czerniowce
Data i miejsce śmierci 1917
Kijów
Narodowość polska
Dziedzina sztuki malarstwo
Styl realizm
Pomnik Adama Mickiewicza we Lwowie, litografia 1915
Ul.Szklarska - zaułek koło Wielkiej Miejskej synagogi we Lwowie przy ul. Bojimów 1913

Odo (Otton) Dobrowolski (ur. w 1883 w Czerniowcach, zm. w 1917 w Kijowie) – polski artysta malarz.

Życie[edytuj]

Był synem Józefa Dobrowolskiego, urzędnika Namiestnictwa Galicji, i Eugenii Wittich. Do gimnazjum uczęszczał we Lwowie. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, prawdopodobnie jako wolny słuchacz. W latach 1908-09 przebywał w Paryżu, gdzie korzystał z opieki Jana Styki. Następnie wyjechał na krótko do Monachium, a stamtąd do Lwowa. Wykonał tam duże olejne malowidło dekoracyjne, przedstawiające dwór miejski, do wnętrza cukierni Gabrieli Zapolskiej "Dworek" przy ulicy Akademickiej 4[1]. W latach 1911-1912 znowu przebywał w Paryżu. W 1912 roku brał udział w wystawie szkiców lwowskiego Koła Literacko-Artystycznego. Podczas okupacji Lwowa przez wojska rosyjskie, zimą 1914/15 wydał za zgodą cenzury wojskowej tekę 10 barwnych autolitografii "Lwów 1914–1915"[2] (w cenie 30 koron[3]), która zyskała sporą popularność[4][5]. W czerwcu 1915 r. wyjechał do Rosji.

Twórczość[edytuj]

Malował głównie motywy architektoniczne Paryża i Lwowa oraz pejzaże akwarelą i gwaszem, wykonywał rysunki tuszem i pastelami. Przed wojną jeden jego autoportret i kilkanaście innych prac znajdowało się w zbiorach Heleny Dąbczańskiej przeznaczonych dla Lwowa.

Spośród instytucji muzealnych największy zbiór jego prac posiada obecnie:

  • Lwowska Galeria Sztuki - 28 akwarel i rysunków
  • Muzeum Narodowe w Krakowie:
    • Kościół Bernardynów we Lwowie, pastel, sygn., 1912,
  • Żydowski Instytut Historyczny w Warszawie:
    • Motyw Starego Lwowa, pastel, 1913,
    • Zamek obok Wielkiej Synagogi we Lwowie, pastel, 1913,
  • Biblioteka Narodowa w Warszawie:
    • Kościół św. Elżbiety we Lwowie, pastel, sygn., 1903,
    • Opera w Wiedniu, tusz, sygn., ok. 1905 (?),
    • Cerkiew Wołoska we Lwowie, akw. i rys. piórem, sygn., 1907,
    • Studium portretowe, tusz, sygn., 1907,
    • Znana literatka lwowska, tusz, kredka, sygn., 1907,
    • Portret Henryka Zbierzchowskiego, tusz, sygn., 1907,
    • Ptasiński we Lwowie, tusz, sygn., 1907,
    • Bulwary w Paryżu, akw. i tempera,
    • W kawiarni, kredki litogr.
  • Biblioteka Ossolińskich
    • Autoportret, tusz, sygn., 1910;
  • w zbiorach prywatnych (wystawione w 1954 we Lwowie):
    • Pejzaż jesienny, gwasz, tusz, 1910,
    • Ulica Iwana Fedorowa we Lwowie, pastel, 1912,
    • Ulica w Paryżu, pastel,
    • Paryż, gwasz, tusz, akw.,
    • Brzózka, akw., 1912.

Bibliografia[edytuj]

  • Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających. Tom II. Ossolineum, 1975.
  • Polski Słownik Biograficzny, t. 5, 1939-1946 (Poratyński J.)
  • Tygodnik ilustrowany 1912 półr. 1, s. 479.
  • Goldstein M., Dresdner K., Kultura i sztuka ludu żydowskiego na ziemiach polskich, Lwów 1935, s. 71, 74,
  • Kat. vystavki častnych sobranij, L'vovskaja Gosudarstvennaja Kartinnaja Galereja, L'vov 1954.
  • Opałek Mieczysław, Litografia lwowska 1822-1860, Wrocław, 1958.
  • Radojewski M., Rysunki i akwarele artystów polskich XVII-XX w., Kat., Wr. 1969

Przypisy

  1. Lwów w czasie okupacji rosyjskiej
  2. Patrz link zewnętrzny http://lwow.eu/galeria/galeri.html#dobrowolski
  3. Śląska Biblioteka Cyfrowa - biblioteka cyfrowa regionu śląskiego
  4. Miecz. Treter. Teka graficzna widoków Lwowa. „Kurjer Lwowski”, s. 1, 1915-04-14. 
  5. Miecz. Treter. Teka graficzna widoków Lwowa. „Kurjer Lwowski”, s. 3, 1915-04-15.