Odstęp QT

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Odstęp QT na schemacie zapisu EKG pojedynczego cyklu pracy serca.

Odstęp QT – fragment zapisu elektrokardiograficznego od początku załamka Q do końca załamka T, obejmujący wspólny czas trwania zespołu QRS, odcinka ST i załamka T. Czas jego trwania i morfologia zapisu odpowiada depolaryzacji i repolaryzacji mięśniówki komór. Nieprawidłowy odstęp QT stwarza predyspozycję do występowania groźnych dla życia komorowych zaburzeń rytmu.

Odstęp QT[edytuj]

Odstęp QT obejmuje wspólny czas trwania zespołu QRS, odcinka ST i załamka T niezależnie od tego czy zespół QRS rozpoczyna się od załamka Q czy R[1]. Długość odstępu QT zależy od rytmu serca, a także w minimalnym stopniu od płci i wieku badanej osoby[2] i odpowiada w zapisie elektrokardiograficznym czasowi od rozpoczęcia depolaryzacji mięśnia komór do zakończenia okresu ich repolaryzacji[1].

Skorygowany odstęp QT[edytuj]

Dla celów diagnostycznych najczęściej używany jest wzór Bazetta[3] (od nazwiska jego twórcy fizjologa Henry'ego Cuthberta Bazetta[4])

gdzie QTB jest to skorygowany odstęp QT natomiast RR to odstęp od początku zespołu QRS do początku następnego zespołu QRS mierzony w sekundach. Skorygowane wartości QT według wzoru Bazetta są zawyżone przy częstotliwości rytmu serca powyżej 100/min natomiast zaniżone przy wartościach rytmu serca poniżej 50/min[5].

Inne wzory stosowane w obliczeniu QTc[3]:

gdzie K1 = 0.390 dla kobiet i 0.380 dla mężczyzn, a K2 = 0.07

Obliczenia skorygowanego odstępu QT[edytuj]

  • Odstęp QT może różnić się długością trwania pomiędzy poszczególnymi odprowadzeniami, wtedy kiedy końcowa część załamka T leży na linii izoelektrycznej w niektórych odprowadzeniach. W takim przypadku jako właściwy należy przyjąć najdłuższy zmierzony odcinek QT.
  • Załamek T może się łączyć z załamkiem U tworząc połączenie nie leżące w linii izoelektrycznej. W takim przypadku należy przyjąć jako koniec odstępu QT początek załamka U.
  • Załamek T może się łączyć z załamkiem P tworząc połączenie nie leżące w linii izoelektrycznej. W takim przypadku należy przyjąć jako koniec odstępu QT początek załamka P[10].

Automatyczna analiza EKG w przypadku gdy wskazuje na wydłużenie QT, wymaga manualnej weryfikacji[11][12].

Norma skorygowanego odstępu QT[edytuj]

Normy odstępu QT skorygowanego według wzoru Bazetta[13]
QTc (ms) Dzieci (1-15 lat) Kobiety Mężczyźni
prawidłowe <440 <450 <430
graniczne 440 - 460 450 - 460 430 - 450
wydłużone >460 >460 >450

Nieprawidłowy odstęp QT[edytuj]

Nieprawidłowy odstęp QT stwarza predyspozycję do występowania groźnych dla życia komorowych zaburzeń rytmu[14]. Podczas ostrej fazy zawału mięśnia sercowego oraz po przebytym zawale mięśnia sercowego wydłużenie odstępu QT najczęściej powoduje częstoskurcz komorowy. W przypadku wrodzonego wydłużenia odstępu QT oraz wydłużenia odstępu QT związanego ze stosowaniem leków najczęściej występują torsade de pointes, migotanie komór lub torsade de pointes przechodzące w migotanie komór[5].

Wrodzone skrócenie odstępu QT[edytuj]

Nabyte skrócenie odstępu QT[edytuj]

Wrodzone wydłużenie odstępu QT[edytuj]

Nabyte wydłużenie odstępu QT[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b Wagner 1999 ↓, s. 16.
  2. Dąbrowska i Dąbrowski 1993 ↓, s. 60.
  3. a b Sawicka-Parobczyk i Bieganowska 2010 ↓, s. 21.
  4. Henry Cuthbert Bazett. An analysis of the time-relations of electrocardiograms. „Heart”, s. 353–370, 7 1920. DOI: 10.1111/j.1542-474X.1997.tb00325.x. 
  5. a b c d Dąbrowska i Dąbrowski 1993 ↓, s. 61.
  6. Louis Sigurd Fridericia. The Duration of Systole in an Electrocardiogram in Normal Humans and in Patients with Heart Disease. „Acta Medica Scandinavica”. 56, s. 469-486, 1920. DOI: 10.1046/j.1542-474X.2003.08413.x. 
  7. Sagie A, Larson MG, Goldberg RJ, Bengston JR, Levy D. An improved method for adjusting the QT interval for heart rate (the Framingham Heart Study). „Am J Cardiol”. 70 (7), s. 797–801, marzec 1992. DOI: 10.1016/0002-9149(92)90562-D. PMID: 1519533. 
  8. Hodges M, Salerno Q, Erlien D. Bazett's QT correction reviewed. Evidence that a linear QT correction for heart rate is better. „J Am Coll Cardiol”. 1, s. 694, marzec 1983. 
  9. Aschman R.. Normal duration of QT interval.. „Am Heart J”. 23, s. 522-534, marzec 1942. 
  10. Wagner 1999 ↓, s. 57.
  11. Maria Trusz-Gluza. Ocena QT — wyzwanie elektrokardiografii.. „Kardiologia Polska”. 71, s. 300, 3 2013. DOI: 10.5603/KP.2013.0047. 
  12. Mark Estes III. Computerized Interpretation of ECGs. Supplement Not a Substitute.. „Circulation: Arrhythmia and Electrophysiology.”. 6, s. 2-4, 2013. DOI: 10.1161/CIRCEP.111.000097. 
  13. Sawicka-Parobczyk i Bieganowska 2010 ↓, s. 22.
  14. Sawicka-Parobczyk i Bieganowska 2010 ↓, s. 18.
  15. Andersen ED, Krasilnikoff PA, Overvad H. Intermittent muscular weakness, extrasystoles, and multiple developmental anomalies. A new syndrome?. „Acta paediatrica Scandinavica”. 5 (60), s. 559–64, wrzesień 1971. PMID: 4106724. 
  16. Tawil R, Ptacek LJ, Pavlakis SG, DeVivo DC, Penn AS, Ozdemir C, Griggs RC. Andersen's syndrome: potassium-sensitive periodic paralysis, ventricular ectopy, and dysmorphic features. „Annals of neurology”. 3 (35), s. 326–30, marzec 1994. DOI: 10.1002/ana.410350313. PMID: 8080508. 

Bibliografia[edytuj]

  • Barbara Dąbrowska, Andrzej Dąbrowski: Podręcznik elektrokardiografii. Warszawa: PZWL, 1993, s. 60-61. ISBN 83-200-1648-7.
  • Galen S. Wagner: Elektrokardiografia praktyczna. Wrocław: Urban&Partner, 1999, s. 56-57. ISBN 83-85842-34-9.
  • Małgorzata Sawicka-Parobczyk, Katarzyna Bieganowska. Odstęp QT/QTc w elektrograficznym zapisie - ważny parametr, trudna ocena. „Forum Medycyny Rodzinnej”. 4, s. 17-25, 2010. Via Medica. 

Linki zewnętrzne[edytuj]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.