Odwrócenie sterowania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Odwrócenie sterowania (ang. Inversion of Control, IoC) — paradygmat (czasami rozważany też jako wzorzec projektowy lub wzorzec architektury) polegający na przeniesieniu na zewnątrz komponentu (np. obiektu) odpowiedzialności za kontrolę wybranych czynności.

Dyskusja[edytuj | edytuj kod]

  • Termin ten jest najczęściej utożsamiany z wstrzykiwaniem zależności. Tymczasem wstrzykiwanie zależności jest tylko jednym z przykładów realizacji IoC (w tym przypadku sterowanie zostaje odwrócone w obszarze tworzenia powiązań pomiędzy obiektami). Termin „Wstrzykiwanie zależności” został wymyślony [1] w celu rozróżnienia pomiędzy tymi dwoma terminami. Wiele osób wskazuje, że formami IoC są również programowanie aspektowe oraz wzorzec strategii.
  • Wiele osób utożsamia wzorzec IoC z biblioteką Spring Framework. W rzeczywistości koncepcja IoC jest znacznie starsza niż Spring. Spring jest jedną z implementacji, podobnie jak są nimi PicoContainer, Plexus framework, itp.

Przypisy

  1. http://www.martinfowler.com/articles/injection.html Martin Fowler, „Inversion of Control Containers and Dependency Injection Pattern

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]