Odznaka „Turysta Przyrodnik”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Odznaka „Turysta Przyrodnik”odznaka ustanowiona przez Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze, na wniosek Komisji Ochrony Przyrody Zarządu Głównego PTTK w 1979 roku. Ma za zadanie propagowanie turystyki przyrodniczej, kształtowanie właściwych postaw turystów wobec ojczystej przyrody oraz inspirację do jej ochrony[1].

Odznaka[edytuj | edytuj kod]

Odznaka posiada cztery kategorie: popularny, mały i duży oraz honorowy. Odznaka popularna i honorowa są jednostopniowe, a mała i duża posiadają trzy stopnie: brązowy, srebrny i złoty. Kolejne stopnie przyznawane są za zebranie odpowiedniej liczby punktów, które uzyskuje się na wszelkiego typu wycieczkach grupowych i indywidualnych wyłącznie na terenie Polski, odwiedzając parki narodowe, krajobrazowe, rezerwaty, pomniki przyrody i inne obiekty przyrodnicze. Małe odznaki można zdobywać od 7, a duże od 18 roku życia. Wizerunek odznaki stanowi dziewięćsił bezłodygowy na tle o różnym kolorze w zależności od kategorii i stopnia odznaki.

Nadzór nad odznaką sprawuje Komisja Ochrony Przyrody Zarządu Głównego PTTK, a kadrą programową odpowiedzialną za nią są Instruktorzy Ochrony Przyrody.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Regulamin odznaki "Turysta Przyrodnik". , 2014. KOP ZG PTTK. [dostęp 2018-06-17]. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]