Odznaka ZHP „Wdzięczności”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Odznaka
Związku Harcerstwa Polskiego
„Wdzięczności”
Awers
Awers
Ustanowiono 9 czerwca 1921

Odznaka ZHP „Wdzięczności – wprowadzona rozkazem Naczelnictwa ZHP w dniu 9 czerwca 1921 (podczas Zlotu 10-lecia Harcerstwa we Lwowie), przyjmującym Regulamin odznak harcerskich.

Wręczana za szczególne zasługi oddane Związkowi Harcerstwa Polskiego. Miała postać swastyki oksydowanej ze złotą lilią. Wysokość oznaki wynosiła 3 cm.

Odznaka była wzorowana na brytyjskiej Thanks Badge, wprowadzonej w 1908 i używanej w różnych formach do 1935[1]. Wzór ten obowiązywał w wielu organizacjach skautowych całego świata, poza Wielką Brytanią m.in. we Francji, Estonii i Stanach Zjednoczonych. W latach 30. XX wieku został wszędzie zmieniony przez odwrócenie kierunku ramion ze względu na zawłaszczenie swastyki przez niemieckich narodowych socjalistów.

Posiadający tę odznakę mógł żądać pomocy od każdego skauta, zaś skaut miał obowiązek zapytać się, jak może pomóc, i oddać honor.

Odznaczeni[edytuj | edytuj kod]

Odznaką ZHP „Wdzięczności” zostali odznaczeni m.in. Kazimierz Lutosławski, Olga Małkowska, Stanisław Sedlaczek i Tadeusz Strumiłło.

 Z tym tematem związana jest kategoria: Odznaczeni Odznaką ZHP „Wdzięczności”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Swastikas in Scouting. International Scouting Museum. [dostęp 2018-03-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]