Oficer (straż)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Oficer (w pożarnictwie) – funkcjonariusz Państwowej Straży Pożarnej czynny zawodowo lub na emeryturze należący do korpusu oficerów, posiadający stopień służbowy co najmniej młodszego kapitana.

Na pierwszy stopień oficerski funkcjonariusz Państwowej Straży Pożarnej pasowany jest szablą przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w czasie uroczystej promocji w nawiązaniu do tradycji rycerskiej.

Oficerem Państwowej Straży Pożarnej zostają absolwenci Szkoły Głównej Służby Pożarniczej.

Stopień oficerski w Polsce jest dożywotni. Utrata lub obniżenie stopnia oficerskiego może nastąpić na skutek:

  • utraty obywatelstwa polskiego
  • utraty praw publicznych
  • zastosowania przez sąd środka karnego - degradacji