Ogłoszenie matrymonialne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ogłoszenie matrymonialne
Gatunek komediowy
obyczajowy
krótkometrażowy
Rok produkcji 1972
Data premiery 22 lipca 1972
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 52:18
Reżyseria Zbigniew Chmielewski
Scenariusz Henryk Czarnecki
Zbigniew Chmielewski
Główne role Tadeusz Borowski
Muzyka Piotr Marczewski
Zdjęcia Janusz Pawłowski
Scenografia Zdzisław Kielanowski
Montaż Lidia Pstrokońska
Produkcja Zespół Filmowy Nike
Wytwórnia Wytwórnia Filmów Fabularnych w Łodzi

Ogłoszenie matrymonialnepolski, czarno biały krótkometrażowy film komediowy i obyczajowy, utrzymany w tonacji lirycznej i kameralnej z 1972 roku, w reżyserii Zbigniewa Chmielewskiego, zrealizowany przez Zespół Filmowy Nike, poruszający problem społeczny osób samotnych, próbujących poznać partnera za pomocą ogłoszeń matrymonialnych.

Charakterystyka filmu[edytuj | edytuj kod]

Inspiracją twórców tego filmu, (m.in. reżyserii i scenariuszaZbigniewa Chmielewskiego oraz Henryka Czarneckiego) były osoby zamieszczające ogłoszenia matrymonialne oraz ich perypetie, dające widzowi okazję do przemyśleń nad tą grupą ludzi oraz ich zachowaniami. W filmie ukazano różne postawy kandydatek odpowiadających na tego typu ogłoszenia, kontrastując ich charaktery i typy zachowań. Film trwający nieco ponad 52 minuty powstał w 1972 na zamówienie Telewizji Polskiej, w Zespole Filmowym Nike na taśmie czarno białej, a wyprodukowała go Wytwórnia Filmów Fabularnych w Łodzi[1]. Plenerami gdzie tworzono sceny do tego filmu były dwa miasta, Łódź i Wrocław (Dworzec Główny i jego okolice). Premiera filmu odbyła się 22 lipca 1972, w Programie 1 Telewizji Polskiej o godzinie 16:00[2].

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Kanwą filmu są doświadczenia młodego inżyniera, który daje ogłoszenia matrymonialne do gazety. Odpowiada na nie wiele kandydatek, spośród których usiłuje on wybrać sobie towarzyszkę życia. Każda z pań jest jednak pod jakimś względem niedoskonała. Tymczasem młoda listonoszka, która przynosi mu oferty, patrzy na niego coraz bardziej zainteresowanym spojrzeniem.

Treść filmu[edytuj | edytuj kod]

Spikerka telewizyjna zaprasza widzów do obejrzenia filmu „Ogłoszenie matrymonialne”, a następnie reporter przeprowadza sondaż uliczny na temat ludzi dających prasowe ogłoszenia matrymonialne, który stanowi rozwinięcie dalszej akcji filmu na przykładzie pewnego rozwiedzionego młodego mężczyzny, inżyniera technologa produkcji Fabryki Kosmetyków Pollena-Uroda. Postanawia on zamieścić w jednej z gazet następujące ogłoszenie:

Quote-alpha.png
Rozwiedziony, przystojny, lat 34, wyższe studia
o artystycznej duszy i podobnych zainteresowaniach,
pozna przystojną, koniecznie z wdziękiem, wykształconą
do lat trzydziestu
.

A następnie w oczekiwaniu na odpowiedź zainteresowanych jego ofertą pań, snuje marzenia o kobiecie, którą zamierza w ten sposób poznać. Jego wizję przerywa dzwonek u drzwi - listonoszki, która przynosi mu list polecony z ofertami. Po zapoznaniu się z listami pań oraz nawiązaniu korespondencji, wyrusza na umówione pierwsze spotkanie z Zofią, którą poznaje przy stoliku w kawiarni. Rozczarowany, jedzie pociągiem na kolejne spotkanie. W przedziale tego pociągu dostrzega młodą interesującą kobietę. W celu dodania sobie animuszu wypija w wagonie restauracyjnym Wars lampkę koniaku, ale kobieta w tym czasie wysiada na stacji. Po przyjeździe na miejsce spotyka kolejną panią w ogrodzie zoologicznym. Pani jednak po kilku chwilach rozmowy, mając w zanadrzu ofertę lekarza, postanawia go pożegnać. Następną panią, stomatolog zaprasza do swojego mieszkania. Ona jednak po przedstawieniu swoich planów ich wspólnego życia, niespodziewanie wyjeżdża przerażona jego niezdecydowaniem. Rozczarowany bohater filmu postanawia zamieścić drugie ogłoszenie, na które przychodzą kolejne odpowiedzi, które przynosi mu urokliwa listonoszka. Do umówionego spotkania z kolejną panią, tym razem magister dochodzi na dworcu kolejowym Wrocław Główny, po czym zainteresowani idą na spacer. Rozczarowany i tym razem bohater, wyskakuje z pędzącego tramwaju, opuszczając niegrzecznie – bez pożegnania – kandydatkę. Jedzie następnie na kolejne spotkanie. Tym razem zostaje zaproszony do absolwentki technikum. Speszony jednak jej zasadniczym podejściem, opuszcza pod pozorem zakupu papierosów jej mieszkanie, po czym poznaje kolejną kandydatkę na dancingu, podobną do wymarzonej wcześniej kobiety, o której początkowo myślał. Ta jednak rozczarowana jego osobą wyprowadza go na pobliski cmentarz, gdzie opuszcza go rozmarzonego, siedzącego na ławce. Po uświadomieniu sobie, że kandydatka bezpowrotnie odeszła, wychodzi z cmentarza na przystanek autobusowy. Tu niespodziewanie rozpoznaje go listonoszka wracająca z lekcji muzyki. Pomiędzy nimi nawiązuje się interesująca rozmowa, kończąca sekwencję tego filmu.

Obsada aktorska[edytuj | edytuj kod]

Poza głównym bohaterem, którego gra Tadeusz Borowski, pełniący również rolę narratora, w filmie zagrało również kilkunastu aktorów drugoplanowych oraz statystów. Warto dodać, że w rolę listonoszki wcieliła się ówczesna spikerka regionalnego oddziału Telewizji Polskiej w Poznaniu, Maria Wróblewska[3].

Obsada aktorska filmu[1]
L.p. Aktor Rola Ocena
1. Tadeusz Borowski ogłoszeniodawca, inżynier technolog produkcji w Fabryce Kosmetyków Pollena-Uroda, narrator Filmweb.pl 7.5/10 gwiazdek
Fdp.pl 7.5/10 gwiazdek
2. Hanna Maria Giza magister, kandydatka spotkana we Wrocławiu Filmweb.pl 6/10 gwiazdek
Fdp.pl 7/10 gwiazdek
3. Ilona Kuśmierska interesująca kobieta z pociągu Filmweb.pl 6/10 gwiazdek
Fdp.pl 8/10 gwiazdek
4. Marta Lipińska wymarzona, „romantyczna kandydatka” Filmweb.pl 7/10 gwiazdek
Fdp.pl 7/10 gwiazdek
5. Teresa Lipowska technik, „zasadnicza kandydatka” Filmweb.pl 5.5/10 gwiazdek
Fdp.pl 5/10 gwiazdek
6. Anna Milewska stomatolog, „racjonalna kandydatka” Filmweb.pl 6.5/10 gwiazdek
Fdp.pl 6.5/10 gwiazdek
7. Ewa Wiśniewska Zofia, pierwsza kandydatka Filmweb.pl 6/10 gwiazdek
Fdp.pl 7/10 gwiazdek
8. Maria Wróblewska spikerka telewizyjna, listonoszka Filmweb.pl 7/10 gwiazdek
9. Jolanta Zykun kandydatka w ZOO Filmweb.pl 6.5/10 gwiazdek
10. Jan Zdrojewski kelner w wagonie restauracyjnym „Wars”
11. Henryk Czarnecki dziennikarz przeprowadzający sondaż uliczny
12. Jolanta Bolewska starsza współpasażerka z przedziału pociągu

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Główny bohater filmu podczas tańca na dancingu ze spotkaną wymarzoną kandydatką próbuje recytować wiersz Juliusza Słowackiego „Hymn o zachodzie słońca na morzu”[4].
  • Podczas spotkania z pierwszą kandydatką Zofią, główny bohater przyznaje, że był na delegacji w Rzymie, lecz okazuje się, że chodzi tu – tak naprawdę – o polską jedyną miejscowość o takiej samej nazwie Rzym, leżącą obecnie w województwie kujawsko-pomorskim.
  • Podczas kręcenia sceny na dworcu Wrocław Główny twórcy popełnili błąd kostiumowy. Kandydatka której przygląda się główny bohater ubrana jest w płaszcz o długości „do kostek”. Chwilę później, gdy oboje opuszczają dworzec ma już płaszcz o długości „do łydek”. Prawdopodobnie było to skutkiem łączenia scen nagranych w różnym czasie, kiedy aktorka miała na sobie inne płaszcze, a ponadto nie zwrócono na ten element bacznej uwagi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Ogłoszenie matrymonialne. filmpolski.pl ↓.
  2. Kalendarzyk (TELEWIZJA, PROGRAM I). „Dziennik Polski”. Nr 173/8836, s. 7, 1972-07-22. Kraków: Krakowskie Wydawnictwo Prasowe RSW "Prasa". [dostęp 2019-03-17]. 
  3. Maria Wróblewska. W: Encyklopedia Teatru Polskiego [on-line]. encyklopediateatru.pl. [dostęp 2019-03-17].
  4. Juliusz Słowacki. Hymn o zachodzie słońca na morzu. wolnelektury.pl. [dostęp 2019-03-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]