Ogniomistrz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
dystynkcja ogniomistrza PSP

Ogniomistrz (ogn.) − stopień podoficerski w Wojsku Polskim i Państwowej Straży Pożarnej.

W Państwowej Straży Pożarnej niższym stopniem jest młodszy ogniomistrz, a wyższym starszy ogniomistrz.

5 sierpnia 1919 roku Minister Spraw Wojskowych zatwierdził tytulaturę stopni podoficerskich i żołnierskich w artylerii. Stopień ogniomistrza w artylerii był odpowiednikiem stopnia sierżanta w piechocie[1].

W Wojsku Polskim odpowiada mu stopień sierżanta[2].W policji odpowiednikiem tego stopnia jest starszy sierżant Policji[3]. W wojskach rakietowych i artylerii odpowiadał stopniowi sierżanta. W Siłach Zbrojnych PRL należał do grupy podoficerów starszych[4].

Ustawa o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej w 2016 roku nie przewidywała takiego stopnia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 84 z 12 sierpnia 1919 roku, poz. 2969. Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. s. 272. podał, że stopień ogniomistrza w Wojsku Polskim został wprowadzony dopiero w 1924 roku.
  2. Dz.U. z 2010 r. Nr 27, poz. 135
  3. Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 kwietnia 2012 r. (poz. 546)
  4. Podręcznik dowódcy drużyny. s. 66.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979.
  • Ministerstwo Obrony Narodowej; Inspektorat Szkolenia: Podręcznik dowódcy drużyny; Szkol. 378/69. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971.