Ogniomistrz Kaleń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ogniomistrz Kaleń
Gatunek wojenny, psychologiczny
Rok produkcji 1961
Data premiery 12 października 1961
Kraj produkcji  Polska
Język polski, ukraiński
Czas trwania 101 min
Reżyseria Ewa Petelska
Czesław Petelski
Scenariusz Ewa Petelska i Czesław Petelski na podstawie powieści Łuny w Bieszczadach Jana Gerharda
Główne role Wiesław Gołas,
Leon Niemczyk,
Janusz Kłosiński
Muzyka Tadeusz Baird
Zdjęcia Mieczysław Jahoda
Scenografia Adam T. Nowakowski,
Halina Sułkowska
Kostiumy Adam T. Nowakowski,
Hanna Morawiecka
Montaż Felicja Rogowska
Produkcja Zespół Filmowy Studio
Nagrody
Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia (rok 1962)

Ogniomistrz Kaleń – polski wojenny film fabularny z 1961 roku w reżyserii Ewy i Czesława Petelskich zrealizowany na podstawie powieści Łuny w Bieszczadach Jana Gerharda.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Zarys fabuły[edytuj | edytuj kod]

Scenariusz filmu zrealizowano na podstawie znanej wówczas powieści Łuny w Bieszczadach[1] Jana Gerharda – dowódcy 34 Pułku Piechoty. Akcja filmu rozgrywa się w okresie walk Ludowego Wojska Polskiego i aparatu bezpieczeństwa ze zbrojnymi oddziałami ukraińskimi oraz z polskim podziemiem antykomunistycznym, i toczy się w plenerach Baligrodu, Zagórza oraz Smolnika. Sięga do wydarzeń z lat 1944–1947, działań oddziałów Ukraińskiej Powstańczej Armii w południowo-wschodniej Polsce (potocznie nazywanej „Bieszczadami”), naznaczonych licznymi zbrodniami wojennymi, zakończonych ich ostatecznym rozbiciem przez polskie oddziały Wojsk Ochrony Pogranicza, Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Milicji Obywatelskiej i Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej[2].

Tytułowy bohater – doświadczony żołnierz, spryciarz i zawadiaka, usiłuje znaleźć się w tych brutalnych warunkach i ocalić przed kolejnymi zagrożeniami, jakich nie szczędzi życie codzienne na krwawiącym pograniczu. Tragizm sytuacji ogólnej łagodzi miejscami humor sytuacyjny wynikający z nonszalanckiej postawy i beztroskiego charakteru głównego bohatera oraz z jego perypetii, w jakie wciąż pechowo popada[2].

Plenery: Baligród, Muszyna, Smolnik nad Osławą, Zagórz[3].

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

W filmie zostały wykonane utwory „Chryzantemy złociste” (muz. i sł. Zbigniew Maciejowski) oraz „Spoza gór i rzek” (Marsz I Korpusu) (sł. Adam Ważyk, muz. Aleksander Barchacz)[4].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia (rok 1962)[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Witold Szymczyk. Ogniomistrz Kaleń. Film o Bieszczadach. „Nowiny Rzeszowskie / Widnokrąg”, s. 1-2, Nr 3 z 15 października 1961. 
  2. a b Kamil Pawlicki: Kalenia losy zawiłe. Filmweb. [dostęp 2021-11-06].
  3. a b Bieszczady w filmie. Ogniomistrz Kaleń. Twoje Bieszczady. [dostęp 2021-11-06].
  4. Ogniomistrz Kaleń w serwisie YouTube

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]