Ogorzała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ogorzała
Ilustracja
Ogorzała i Ostra, widok z Polany Cyrla. W głębi Luboń Wielki i Szczebel
Państwo  Polska
Pasmo Beskid Wyspowy, Karpaty
Wysokość 806 m n.p.m.
Wybitność 171 m
Położenie na mapie Gorców, Pienin, Beskidu Sądeckiego
Mapa lokalizacyjna Gorców, Pienin, Beskidu Sądeckiego
Ogorzała
Ogorzała
Ziemia49°39′58,3″N 20°08′38,6″E/49,666194 20,144056

Ogorzała – szczyt w Beskidzie Wyspowym, znajdujący się w bocznym grzbiecie odchodzącym na północny zachód od Kiczory (Kobylicy). Ma wysokość 806 m n.p.m. i wraz z Ostrą (780 m n.p.m.) tworzą samotny, typowy dla Beskidu Wyspowego masyw, oddzielony od innych wzniesień głębokimi przełęczami i polami uprawnymi. Oba te szczyty najbliżej sąsiadują z Ćwilinem i Czarnym Działem, oddzielone od nich głęboką doliną potoku Łostówka. Od Kiczory i Dziurczaka oddziela je dolina potoku Łętówka[1]

Ogorzała wznosi się ponad miejscowościami: Łostówka, Wilczyce i Łętowe. Jest w większości zalesiona, ale na północnych i zachodnich zboczach znajdują się polany. Z wysoko położonych pól uprawnych na jej zboczach rozciągają się widoki na Gorce (Kudłoń, Turbacz), Luboń Wielki, Szczebel, Lubogoszcz, Czarny Dział, Ćwilin i Śnieżnicę[2]. Wszystkie spływające z Ogorzałej potoki znajdują się w zlewni Mszanki.

Według legendy na zboczu Ogorzałej w tzw. Lesie Tobołowym znajduje się bardzo duża pieczara, w której śpią rycerze w zbrojach. Obudzą się oni dopiero w dniu Sądu Ostatecznego i ruszą do walki, by zawojować świat[3].

Szlak turystyki pieszej[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny zielony – zielony: Mszana Dolna – Ogorzała – KiczoraJasień. Czas przejścia: 5:30 h ↓ 4:45 h
Ogorzała i Ostra, widok z Jasienia
Ogorzała i Ostra, widok z Czarnego Działu

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Beskid Wyspowy 1:50 000. Mapa turystyczna. Kraków: Wyd. Compass, 2006. ISBN 83-89165-86-4.
  2. Andrzej Matuszczyk: Beskid Wyspowy. Część zachodnia. Warszawa. Kraków: Wyd. PTTK, 1986, s. 47. ISBN 83-7005-104-9.
  3. Dariusz Gacek: Beskid Wyspowy. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 2001. ISBN 83-7005-445-5.