Ogród udręczeń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ogród udręczeń.

Ogród udręczeń (fr. Le Jardin des supplices) – powieść Octave'a Mirbeau, wydana w czerwcu 1899 roku przez wydawnictwo Charpentier-Fasquelle.

Streszczenie[edytuj | edytuj kod]

Powieść ta, opublikowana w przeddzień procesu Alfreda Dreyfusa w Rennes, powstała z połączenia różnych tekstów napisanych niezależnie od siebie, w różnym czasie, różnym stylu i mających różnych bohaterów. Znajdujemy tu najpierw kilka artykułów poruszających temat „prawa do morderstwa”: stanowią one frontyspis powieści, który przedstawia intelektualną dyskusję pomiędzy pozytywistami. Następnie pojawia się pierwsza część narracji, zatytułowana En mission (Misja), która jest groteskową karykaturą francuskiego środowiska politycznego Trzeciej Republiki. Mamy tu do czynienia z anonimowym narratorem, drobnym oszustem i spryciarzem życia politycznego, który, stając się niewygodny i kompromitujący dla ministra nim się opiekującego, zostaje wysłany do Cejlonu pod komicznym pretekstem misji embriologa...

Auguste Rodin, Le Jardin des supplices, Ambroise Vollard, 1902

Druga część narracji nosząca tytuł « Ogród udręczeń » opisuje galery Canton, więzienie i miejsce zesłań na roboty przymusowe, miejsce, które czytelnik zwiedza mając za przewodnika histeryczną, sadystyczną i zdeprawowaną Angielkę Klarę, znajdujacą rozkosz w przyglądaniu się najgorszym okrucieństwom i męczarniom.

To połączenie tonów, stylów i licznych przekroczeń kodów prawdopodobieństwa i wiarygodności ma na celu zmącenie pojęć literackich i etycznych czytelnika i sprawienie, że poczuje się on zdezorientowany i zmieszany czytając tę powieść.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]