Oil City - galicyjska gorączka czarnego złota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Oil City – galicyjska gorączka czarnego złota
Autor Piotr Idziak, Sebastian Wacięga, Łukasz Wrona, Agnieszka Buława-Orłowska
Wydawca Małopolski Instytut Kultury w Krakowie
Liczba graczy 9-30
Zalecenia wiekowe 13+
Czas gry 90-120 minut
Oil City - galicyjska gorączka czarnego złota.jpg

Oil City – galicyjska gorączka czarnego złotaplanszowa ekonomiczna gra symulacyjna o początkach przemysłu naftowego w Galicji. Trzecia z serii gier historycznych wydanych przez Małopolski Instytut Kultury w Krakowie, po Chłopskiej Szkole Biznesu (2010, 2012, 2015) oraz Pierścieniu św. Kingi (2007).

Grę wydano w 2015 roku dzięki wsparciu Muzeum Historii Polski w ramach programu „Patriotyzm Jutra”[1].

Tło historyczne[edytuj | edytuj kod]

W drugiej połowie XIX wieku w Galicji Jan Zeh oraz Ignacy Łukasiewicz, pracujący we lwowskiej aptece Pod Złotą Gwiazdą należącej do Piotra Mikolascha, opracowali skuteczną, frakcjonowaną metodę destylowania czystej nafty z ropy naftowej. W tym samym okresie powstały kopalnia ropy księcia Stanisława Jabłonowskiego w Siarach pod Gorlicami i przedsiębiorstwo naftowe Ignacego Łukasiewicza[2] w Bóbrce koło Krosna, a miejscowości takie jak Gorlice[3], Krosno, Jasło, Słoboda Rungurska, Schodnica czy Borysław[4] stały się znanymi ośrodkami przemysłu naftowego.

Tytuł gry – „Oil City” – pochodzi od nazwy największego galicyjskiego szybu naftowego odwierconego w 1908 roku w Tustanowicach (obecnej dzielnicy miasta Borysław na Ukrainie)[5].

Przebieg gry[edytuj | edytuj kod]

Akcja gry toczy się w XIX-wiecznej Galicji, gracze wcielają się w postaci 16 historycznych przedsiębiorców, pionierów przemysłu rafineryjnego[6]. Działają w trzyosobowych spółkach. Kupują działki, zatrudniają wiertaczy, rozbudowują infrastrukturę, prowadzą wydobycie i sprzedaż wagonów z surowcami (nafta uzyskana z ropy naftowej, gaz, wosk ziemny). Prowadzą firmy w warunkach gwałtownie zmieniających się cen surowców. Inwestują w rozwój własnych działek i nawiązują współpracę z innymi spółkami. Wygrywa spółka, która po sześciu turach gry uzyskała największą wartość.

Grę prowadzi dwóch bankierów. Funkcję bankiera może pełnić osoba inicjująca rozgrywkę lub może ona wyznaczyć do tej roli inne osoby. Bankierzy rozdysponowują pomiędzy graczy znaczniki wznoszonych przez nich budowli, usprawnień technicznych i wydobywanych surowców, a także karty nabywanych przez nich działek ze złożami oraz wagonów służących do transportu sprzedawanych dóbr. Bankierzy ustalają także ceny sprzedaży wydobywanych surowców, strzegą porządku tur, ogłaszają koniec gry i zwycięzców[7].

Rozgrywka składa się z sześciu tur. Jedna tura odzwierciedla jeden sezon. Każda tura podzielona jest na cztery fazy:

  1. faza wydarzenia historycznego;
  2. faza inwestycji;
  3. faza wydobycia;
  4. faza sprzedaży.

Zastosowanie edukacyjne[edytuj | edytuj kod]

W rozgrywce może brać udział 9-30 osób od 13. roku życia. Gra jest wykorzystywana przede wszystkim do prezentowania problematyki przedsiębiorczości, nauki logicznego myślenia i planowania.

Rekomendacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Patriotyzm Jutra. muzhp.pl. [dostęp 2018-06-24].
  2. » Ignacy Łukasiewicz – pionier społecznej odpowiedzialności biznesu w przemyśle naftowym Oil City, oc.mik.krakow.pl [dostęp 2018-03-22] (pol.).
  3. » Karpacko-Galicyjski Szlak Naftowy Szlaki Małopolski, szlakimalopolski.mik.krakow.pl [dostęp 2018-03-24] (pol.).
  4. » źródła naftowe Oil City, oc.mik.krakow.pl [dostęp 2018-03-22] (pol.).
  5. » OIL CITY – największy szyb naftowy w Galicji Oil City, oc.mik.krakow.pl [dostęp 2018-03-22] (pol.).
  6. » Pionierzy Oil City, oc.mik.krakow.pl [dostęp 2018-03-22] (pol.).
  7. » O grze Oil City, oc.mik.krakow.pl [dostęp 2018-03-22] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]