Okean Elzy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Okean Elzy
Ilustracja
Okean Elzy, lipiec 2012 roku
Rok założenia 1994
Pochodzenie  Ukraina
Gatunek pop rock, rock alternatywny
Wytwórnia płytowa Nova Records
Lavina music
Moon records
OMP music / EMI
Susy Records
Powiązania Kłan Tyszi
Hudimow
Esthetic Education
Pianoboj
Abzdolc
Schid-Side
The Whisper of Nature
Obecni członkowie
Światosław Wakarczuk, Denys Dudko, Miloš Jelić, Denys Hlini, Vladimir Opsenica
Byli członkowie
Jurij Chustoczka (1994–2004), Dmytro Szurow (2001–2004), Pawło Hudimow (1994–2005), Petro Czerniawski (2005–2013)
Strona internetowa

Okean Elzy (ukr. Океан Ельзи, O.E.) to jeden z najpopularniejszych ukraińskich zespołów pop-rockowych, założony 12 października 1994 roku we Lwowie. Liderem i wokalistą grupy jest Światosław Wakarczuk.

28 lutego 2007 oraz 25 marca 2014 zespół gościł w Polsce. Wystąpił w warszawskim klubie Stodoła.

Historia[edytuj]

Do 1998 roku, okres lwowski[edytuj]

W 1992 roku Andrij Holak (wokal) stworzył grupę „Kłan tyszi” (Клан тиші, tł. Klan ciszy), w skład którego weszli jego znajomi: Pawło Hudimow (gitara), Jurij Chustoczka (gitara basowa) oraz Denys Hlinin (perkusja). Grupa występowała w domach kultury rodzinnego Lwowa. Dwa lata później Andrij Holak ożenił się i opuścił grupę, a Kłan tyszi przekształcił się w trio. W marcu 1994 muzycy poznali się dziewiętnastoletnim wtedy studentemem fizyki teoretycznej Światosławem Wakarczukiem. Latem Wakarczuk przyszedł na pierwszą próbę, a od jesieni czwórka grała próby regularnie i już12 października 1994 roku, jak się powszechnie uważa, powstała nowa grupa, „Ocean Elzy”, który wtedy grał głównie mieszanka pop i lirycznej muzyki rockowej. Światosław został wokalistą, a także autorem większości tekstów i muzyki zespołu.

W grudniu 1994 zespół nagrał swoje pierwsze cztery demo dla studia „Hałwoks”. Pierwszy poważny występ miał miejsce 12 stycznia 1995 roku przed Lwowskią Operą, gdzie zebrało się siedem tysięcy widzów. Tego samego roku, w ramach autorskiego projektu muzycznego „Je” znanego lwowskiego muzyka Ołeha „Johna” Suka zespół nakręcił swój pierwszy nieoficjalny teledysk do piosenki „Long time ago” (reżyserem był Wołodymyr Zajkowski[1]) i wystąpił na festiwalu „Czerwona ruta” we Lwowie. W 1996 roku grupa wydała maxi-single „Budynok zi skła”. Począwszy od tego samego 1996 roku, О.Е. zaczął aktywnie koncerować - nie tylko na Ukrainie, ale i w Polsce, Niemczech i Francji, wziął udział w Tawrijskich ihrach (ukr. Таврійські ігри, tł. Taurydzkie gry), a także, wraz z innymi ukraińskimi grupami, wystąpił na jednej scenie z Deep Purple podczas „Osinniego rok-marafonu” w Kijowie. W 1997 roku odbył się pierwszy znaczący koncert solowy grupy we Lwowie. zaś w kwietniu 1998 muzycy przenieśli się do Kijowa.

Logo zespołu

1998-2004, „złoty” skład[edytuj]

W 1998 roku O.E. rozpoczął współpracę z producentem Witalijem Klimowen, podpisał kontrakt z „Nova Records” oraz nagrał debiutancki album, który ujrzał światło dzienne we wrześniu pod nazwą Tam, de nas nema. Piosenki grupy zajmowały pierwsze miejsca na listach przebojów, ich liryczność i niezwykły wokal Światosława Wakarczuka zyskały fanów na całej Ukrainie. W 1999 Okean Elzy wystąpił w paryskiej МСМ Café (wystąpienie transmitowała telewizja МСМ International), wziął udział w rosyjskim festiwalu „Naszestwije” (ros. Нашествие). Także w 1999 na Tawrijskich ihrach muzycy otrzymali nagrody w kategorii „Debiut roku” i „Najlepsza piosenka” (za utwór „Tam, de nas nema” z albumu o tej samej nazwie). Tego samego roku miała miejsce też reedycja albumu w Rosji. Wielką popularność w tym kraju Okean Elzy zyskał jednak po premierze filmu Aleksieja BałabanowaBrat 2” i pojawienia się w regularniej rotacji w MTV klipów „Tam, de nas nema” oraz „Sosny” (ukr. Сосни).

21 lutego 2000 roku grupa zakończyła prace nad drugą płytą, Jananebibuw, która została wydana w dwóch wytwórniach, ukraińskim Nova Records i rosyjskim Real Records. Już po jej premierze do О.Е. dołączył klawiszowiec Dmytro Szurow, wtedy jako muzyk sesyjny, i rozpoczęły się występy, i próby w nowym składzie. Dwa razy z rzędu, w roku 2000 i 2001, na Tawrijskich ihrach О.Е. został laureatem w kategorii „Najlepsza grupa pop”. W 2001 roku grupa wydawał album Model, po nagraniu którego Szurow stał się piątym oficjalnym członkiem zespołu. Tego samego roku w ramach współpracy z firmą Pepsi О.Е odbył tournée po Ukrainie. Na Tawrijskich ihrach 2002, pod koniec 2001 roku dwie ich piosenki, „Druh” i „911”, znalazły się na liście dziesięciu najbardziej popularnych hitów Ukrainy, a Okean Elzy uznano „Najlepszym rockowym zespołem”. Model otrzymał tytuł „Albumu roku”. Rok po wydaniu płyty Supersymetrija (2003), która jako pierwsza na Ukrainie uzyskała status dwukrotnie platynowej, grupę opuścili basista Jurij Chustoczka i klawiszowiec Dmytro Szurow. Obaj wzięli się za realizację projektu „Esthetic Education”.

2004-2012, drugi skład, projekty solowe Wakarczuka[edytuj]

Od 2004 roku w zespole grają basista Denys Dudko i serbski klawiszowiec Miloš Jelić, który współpracował z grupą podczas trasy koncertowej "Tychyj okean" (ukr. Тихий океан, tł. Ocean Spokojny). Pierwszy koncert O.K. w nowym składzie miał miejsce w lipcu w mieście Ałmaty. W kwietniu 2005 roku grupę opuścił gitarzysta Pawło Hudimow. Wydarzenie to zyskało znaczny rozgłos, ponieważ, podług słów Hudimowa, inicjatorem zmiany składu był Wakarczuk[2]. Już po miesiącu zastąpił go gitarzysta Petro Czerniawski. 22 września 2005 roku miała miejsce premiera albumu Gloria, którego nakład wyprzedany już pierwszego dnia. W ciągu sześciu godzin sprzedano sto sześć tysięcy egzemplarzy, a do końca roku dwieście tysięcy.

Wokalista Światosław Wakarczuk jako ambasador dobrej woli Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju dla młodzieży na Ukrainie brał udział w projektach społecznych i kulturalnych. W szczególności, wszystkie środki uzyskane ze sprzedaży singlaWeseli, brate, czasy nastały” przeznaczony były dla domu dziecka w Makiejewce. W 2006 roku zespół zagrał koncert dla ukraińskich Sił Pokojowych w Kosowie.

25 kwietnia 2007 roku Okean Elzy zaprezentowała swój nowy album, Mira. Dzieło dedykowane było zmarłemu realizatorowi dźwięku grupy, Serhijowi Towstołuzkiemu. Członkowie O.K. uważają album za najbardziej rockowy w całej historii zespołu.

W grudniu tego samego roku grupa opublikowała wideo do utworu „Łyst do mamy”, premiara którego związana była Dniem Sił Zbrojnych Ukrainy.

W 2008 roku Światosław Wakarczuk zaprezentował swój pierwszy jazzowy projekt „Wnoczi”, wypuszczając na rynek debiutancki album. Dzieło ukazało się pod jego nazwiskiem, jako inspiratora projektu, jednak pracowali nad mo, zarówno wszyscy członkowie O.E., jak i wielu zaproszonych muzyków. Jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów albumu stała się liryczna piosenka „Taka, jak ty”, a także „Ne opuskaj swoji oczi”.

10 marca 2010 roku został przedstawiony siódmy studyjny album grupy, Dolce Vita. Na płycie oprócz trzynastu utworów znalazła się bonusowa ścieżka, ludowa pieśń „Oj, czyj to kiń stojit'”. Promocja albumu objęła trwające osiem miesięcy tournée „Do

Nowy skład grupy na otwarciu Stadium Live. Moskwa, 2012

lce Vita tour”, w ramach którego zespół zagrał w prawie stu miastach Ukrainy, Rosji, Białorusi i innych krajach Europy, a także w Kanadzie i w Stanach Zjednoczonych.1 grudnia 2010 roku miała miejsce premiera płyty Dolce Vita (remastered) ze zmienionym brzmieniem tych samych piosenek.

27 września 2011 roku zespół zagrał koncert w Państwowym Pałacu Kremlowskim w Moskwie[3]. W sześciotysięcznej hali był nadkomplet, a po koncercie muzycy kilka razy grali na bis. O.K. zagrał wespół z orkiestrą symfoniczną MSW Federacji Rosyjskiej pod batutą Fieliksa Aranowskiego.

13 grudnia 2011 na kanale grupy w serwisie YouTube miłaja miejsce prezentacja drugiego solowego projektu Wakarczuka, Briussiel. Po premierze grupa odbyła prmocyjne tournée po miastach obszaru WNP. Do utworów „Airplane” i „Adrenalin” (ukr. Адреналін) nakręcono teledyski.

21 września 2012 roku grupa O.E. wzięła udział w koncercie w ramach Xi Międzynarodowego Forum Inwestycyjnego w Soczi. Występ grupy odbył się także na ostatnim koncercie w ramach Red Rocks festival w Londynie, w przeddzień zamknięcia Igrzysk Olimpijskich 2012. Oprócz znanych już przebojów, muzycy po raz pierwszy wykonali utwór „All Together”.

Vladimir Opsenica, 28 września 2013

Zemla, rok 2013[edytuj]

27 lutego 2013 roku zaprezentowano pierwszy singel z nowego albumu Zemla, który otrzymał nazwę „Obijmy”. 11 kwietnia oficjalnie poinformowano o zakończeniu współpracy między grupą i gitarzystą Petrem Czerniawskim. Według oficjalnego komunikatu, za decyzją tą stoją „przyczyny twórce i [podjęta została na podstawie] wspólnego porozumienia wszystkich uczestników[4][5]. Niedługo potem zastąpił go serbski gitarzysta Vladimir Opsenica, który brał udział w nagrywaniu niektórych piosenek z nowego albumu[6].

Premierę nowego albumu, Zemla, zaanonsowano 12 kwietnia[7]. 15 maja zostął on udostępniony w Internecie, zaś krążek CD pojawił się w sprzedaży na Ukrainie 20 maja, a w innych krajach - 22 maja[8]. 19 maja muzycy rozpoczęli tournée poświęcone promocji płyty.

2014-2015[edytuj]

W latach 2014-2015 grupa odbyła ogólnokrajową trasę koncerową z okazji swojego 20-lecia. 21 czerwca 2014 roku w ramach tejże odbył się ponad trzygodzinny koncert na Stadionie Olimpijskim w Kijowie. Kilka utworów zespół zagrał w starym składzie: Światosław Wakarczuk, Denys Hlinin, Jurij Chustoczka, Dmytro Szurow, Pawło Hudimow. Jedynym byłym członkiem grupy, że nie pojawił się na scenie, był Petro Czerniawski, który grał w zespole od 2005 do 2013 roku. Koncert zgromadził ponad siedemdziesiąt tys. był największym w historii Ukrainy[9].

14 grudnia 2014 na Placu Niepodległości w Kijowie grupa zagrała koncert wsparcia dla Euromajdanu w swoim „złotym” składzie: Wakarczuk, Hudimow, Chustoczka, Szurow i Hlinin[10]. Specjalnie w tym celu Chustoczka przyleciał z Paryża. Swój występ muzycy zakończyli słowami: „Ważne rzeczy łączą, pamiętajcie... Dziękujemy, wszystko dopiero się zaczyna!”.

W nocy z 3 na 4 lutego 2015 roku Światosław Wakarczuk wraz z dwoma muzykami sesyjnymi (Armen Kostandian - kachon; Merab Nutsubidze - tamburyn) nagrał piosenkę z repertuaru zespołu Skriabin, „Mowczaty”, którą zadedykował pamięci tragicznie zmarłego dzień wcześniej lidera tegoż zespołu Andrija Kuźmenki. Oprócz śpiewania zagrał także na elektrycznym pianinie[11].

Muzycy[edytuj]

Obecny skład zespołu
Byli członkowie zespołu


Dyskografia[edytuj]

Albumy studyjne[edytuj]

Single[edytuj]

Albumy akustyczne[edytuj]

Kompilacje[edytuj]

Inne albumy[edytuj]

Solowe projekty członków zespołu[edytuj]

Albumy wideo[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]