Okonin (powiat grudziądzki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Okonin
Kościół w Okoninie
Kościół w Okoninie
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat grudziądzki
Gmina Gruta
Liczba ludności (III 2011) 448[1]
Strefa numeracyjna (+48) 56
Tablice rejestracyjne CGR
SIMC 0844614
Położenie na mapie gminy Gruta
Mapa lokalizacyjna gminy Gruta
Okonin
Okonin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Okonin
Okonin
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Okonin
Okonin
Położenie na mapie powiatu grudziądzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu grudziądzkiego
Okonin
Okonin
Ziemia53°26′10″N 18°54′00″E/53,436111 18,900000

Okoninwieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie grudziądzkim, w gminie Gruta.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa toruńskiego.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 448 mieszkańców[1]. Jest piątą co do wielkości miejscowością gminy Gruta.

Drogi wojewódzkie[edytuj | edytuj kod]

Przez wieś przechodzi droga wojewódzka nr 534.

Historia i zabytki[edytuj | edytuj kod]

Wieś otrzymała przywilej lokacyjny od krzyżackiego mistrza krajowego Konrada von Thierberg w 1280 r., potwierdzony w 1325 r. Należała do komturstwa w Pokrzywnie, od 1416 r. do wójtostwa w Rogóźnie, po 1454 r. do starostwa pokrzywieńskiego.

Parafia rzymskokatolicka powstała prawdopodobnie około 1325 r. Kościół pw. św. Kosmy i Damiana, wzniesiony w połowie XIV w., jest budowlą ceglaną, gotycką, o salowym wnętrzu, z masywną wieżą od północy. Został przebudowany i podwyższony z fundacji Jana Działyńskiego przed 1640 r. po zniszczeniu podczas I wojny szwedzkiej (1626-1629). Najcenniejszym zabytkiem świątyni są gotyckie malowidła ścienne z około 1390 r. (co należy do rzadkości w wiejskich kościołach ziemi chełmińskiej), z postaciami jego patronów, apostołów oraz Zwiastowanie, św. Marcin i św. Jerzy (część widoczna jest ponad późniejszym stropem, na ścianach szczytowych na strychu). Zachowała się też malarska dekoracja wnęki sakrarium. Są prawdopodobnie dziełem mistrza, który wykonał malowidła w Kościele Mariackim w Toruniu i powstały z fundacji członków konwentu krzyżackiego w Pokrzywnie. Późnomanierystyczny ołtarz główny, ambona i chrzcielnica pochodzą z czasów odbudowy w XVII w., ołtarze boczne z początku XVIII w.

Kościół wpisany jest do rejestru zabytków NID[2] pod nr rej. A/379 z 27.06.1930.

Filmy realizowane w Okoninie[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. 11, Województwo bydgoskie, pod red. Tadeusza Chrzanowskiego i Mariana Korneckiego, z. 7, Powiat grudziądzki, Warszawa, Instytut Sztuki PAN, 1974
  • Diecezja toruńska. Historia i teraźniejszość, praca zbior. pod red. Stanisława Kardasza, t. 14, Dekanat radzyński, Toruń, Wydaw. Diecezjalne w Toruniu, 1998, ​ISBN 83-86471-07-7
  • Malarstwo gotyckie w Polsce, pod red. Adama S. Labudy i Krystyny Secomskiej, t. 1-3, Warszawa,Wydaw. DiG, 2004, ​ISBN 83-7181-318-X

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]