Okręg wyborczy nr 13 do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Okręg wyborczy Kraków)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Okręg wyborczy nr 13 do Sejmu RP
Okręg wyborczy nr 13 do Sejmu RP
Instytucja Sejm RP
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Siedziba Kraków
Liczba komisji wyborczych 838[1] (25.10.2015)
Liczba uprawnionych 938 869[1] (25.10.2015)
Liczba mandatów 14 (2001–2005, od 2011)
13 (2005–2011)
Pokrywające się okręgi
Wybory do Senatu RP nr 31, 32 i 33
Wybory do Parlamentu Europejskiego nr 10

Okręg wyborczy nr 13 do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej obejmuje obszar miasta na prawach powiatu Krakowa oraz powiatów: krakowskiego, miechowskiego i olkuskiego (województwo małopolskie)[2]. W obecnym kształcie został utworzony w 2001[3]. Wybieranych jest w nim 14 posłów w systemie proporcjonalnym (do 2011 wybierano 13 posłów).

Siedzibą okręgowej komisji wyborczej jest Kraków[2].

Wyniki wyborów[edytuj]

Komitety wyborcze, które wygrały wybory w okręgu od 2001:

Rok Komitet wyborczy Rozkład mandatów
2001 KKW Sojusz Lewicy Demokratycznej – Unia Pracy
2005 Prawo i Sprawiedliwość
2007 Platforma Obywatelska RP
2011
2015 Prawo i Sprawiedliwość

Reprezentanci okręgu[edytuj]

Sejm Rok Poseł
KW
Poseł
KW
Poseł
KW
Poseł
KW
Poseł
KW
Poseł
KW
Poseł
KW
Poseł
KW
Poseł
KW
Poseł
KW
Poseł
KW
Poseł
KW
Poseł
KW
Poseł
KW
IV 2001 K. Chrzanowski
SLD–UP (2001)
SLD (2005)
Z. Ziobro
PiS
B. Cieślak
SLD–UP
M. Kotlinowski
LPR
J. Rokita
PO
J. Hausner
SLD–UP
B. Klich
PO
K. Wójcik
SRP
T. Szczypiński
PO
Z. Wassermann
PiS
B. Pęk
PSL
A. Filek
SLD–UP
J. Orkisz
SLD–UP
S. Papież
LPR
2004 J. Krzyworzeka
PO
S. Nowak
PSL
V 2005 J. Krupa
PO
I. Raś
PO
J. Fedorowicz
PO
B. Bubula
PiS
B. Bosak
PiS
M. Ryniak
PiS
A. Adamczyk
PiS
2006 S. Papież
LPR
2007 W. Śmiałek
PiS
VI 2007 J. Widacki
LiD
J. Gowin
PO (2007)
PiS (2015)
K. Matusik-Lipiec
PO
A. Ryszka
PO
Ł. Gibała
PO
R. Terlecki
PiS
J. Osuch
PiS
2009 Z. Owczarski
PiS
2010 M. Ryniak
PiS
VII 2011 A. Grodzka
RP
A. Duda
PiS
J. Lassota
PO
J. Marczułajtis-Walczak
PO
B. Bubula
PiS
L. Gądek
PO
2014 P. Ćwik
PiS
VIII 2015 M. Wassermann
PiS
E. Duda
PiS
R. Trzaskowski
PO
J. Meysztowicz
.N
A. Ścigaj
K’15
B. Sonik
PO

Wybory parlamentarne 2001[edytuj]

Głosowanie odbyło się 23 września 2001.

Komitet wyborczy Głosów  % Mandaty Wybrani posłowie
KKW Sojusz Lewicy Demokratycznej – Unia Pracy 146 042 33,67 5 Kazimierz Chrzanowski, Bronisław Cieślak, Jerzy Hausner, Anna Filek, Jan Orkisz
KWW Platforma Obywatelska 78 733 18,15 3 Jan Rokita, Bogdan Klich, Tomasz Szczypiński, Józef Krzyworzeka
Prawo i Sprawiedliwość 69 543 16,03 2 Zbigniew Ziobro, Zbigniew Wassermann
Liga Polskich Rodzin 41 919 9,66 2 Marek Kotlinowski, Stanisław Papież
Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej 29 864 6,89 1 Kazimierz Wójcik
Unia Wolności 25 320 5,84
Polskie Stronnictwo Ludowe 22 168 5,11 1 Bogdan Pęk, Stefan Nowak
KKW Akcja Wyborcza Solidarność Prawicy 19 057 4,39
Alternatywa Ruch Społeczny 1075 0,25
Frekwencja: 50,50%
Źródło: Państwowa Komisja Wyborcza

Poniższa tabela przedstawia podział mandatów dla komitetów wyborczych na podstawie uzyskanych głosów, a następnie obliczonych ilorazów wyborczych na postawie zmodyfikowanej Metody Sainte-Laguë.

Wybory parlamentarne 2005[edytuj]

Głosowanie odbyło się 25 września 2005.

Komitet wyborczy Głosów  % Mandaty Wybrani posłowie
Prawo i Sprawiedliwość 156 754 37,29 6 Zbigniew Ziobro, Zbigniew Wassermann, Barbara Bubula, Bogusław Bosak, Monika Ryniak, Andrzej Adamczyk, Witold Śmiałek
Platforma Obywatelska RP 128 440 30,56 5 Jan Rokita, Tomasz Szczypiński, Jacek Krupa, Ireneusz Raś, Jerzy Fedorowicz
Sojusz Lewicy Demokratycznej 33 480 7,96 1 Kazimierz Chrzanowski
Liga Polskich Rodzin 23 964 5,70 1 Marek Kotlinowski, Stanisław Papież
Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej 21 215 5,05
Socjaldemokracja Polska 14 951 3,56
Polskie Stronnictwo Ludowe 13 168 3,13
Partia Demokratyczna – demokraci.pl 12 025 2,86
Platforma Janusza Korwin-Mikke 7910 1,88
Polska Partia Pracy 3889 0,93
Ruch Patriotyczny 3431 0,82
Polska Partia Narodowa 685 0,16
Polska Konfederacja – Godność i Praca 443 0,11
Frekwencja: 47,34%
Źródło: Państwowa Komisja Wyborcza

Poniższa tabela przedstawia podział mandatów dla komitetów wyborczych na podstawie uzyskanych głosów, a następnie obliczonych ilorazów wyborczych na postawie Metody D’Hondta.

Wybory parlamentarne 2007[edytuj]

Głosowanie odbyło się 21 października 2007.

Komitet wyborczy Głosów  % Mandaty Wybrani posłowie
Platforma Obywatelska RP 265 821 47,35 7 Jarosław Gowin, Ireneusz Raś, Jerzy Fedorowicz, Katarzyna Matusik-Lipiec, Łukasz Gibała, Jacek Krupa, Andrzej Ryszka
Prawo i Sprawiedliwość 193 270 34,43 5 Zbigniew Ziobro, Zbigniew Wassermann, Ryszard Terlecki, Andrzej Adamczyk, Jacek Osuch, Zbysław Owczarski, Monika Ryniak
KKW Lewica i Demokraci SLD+SDPL+PD+UP 54 284 9,67 1 Jan Widacki
Polskie Stronnictwo Ludowe 23 493 4,18
Polska Partia Pracy 9349 1,67
Liga Polskich Rodzin 6872 1,22
Partia Kobiet 4832 0,86
Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej 3483 0,62
Frekwencja: 61,38%
Źródło: Państwowa Komisja Wyborcza

Poniższa tabela przedstawia podział mandatów dla komitetów wyborczych na podstawie uzyskanych głosów, a następnie obliczonych ilorazów wyborczych na postawie Metody D’Hondta.

Wybory parlamentarne 2011[edytuj]

Głosowanie odbyło się 9 października 2011.

Komitet wyborczy Głosów  % Mandaty Wybrani posłowie
Platforma Obywatelska RP 224 915 44,40 8 Jarosław Gowin, Ireneusz Raś, Jerzy Fedorowicz, Katarzyna Matusik-Lipiec, Łukasz Gibała, Józef Lassota, Jagna Marczułajtis-Walczak, Lidia Gądek
Prawo i Sprawiedliwość 156 800 30,95 5 Andrzej Duda, Ryszard Terlecki, Andrzej Adamczyk, Jacek Osuch, Barbara Bubula, Piotr Ćwik
Ruch Palikota 45 079 8,90 1 Anna Grodzka
Sojusz Lewicy Demokratycznej 27 504 5,43
Polskie Stronnictwo Ludowe 22 574 4,46
Nowa Prawica – Janusza Korwin-Mikke 16 765 3,31
Polska Jest Najważniejsza 10 749 2,12
Polska Partia Pracy – Sierpień 80 2194 0,43
Frekwencja: 55,75%
Źródło: Państwowa Komisja Wyborcza

Poniższa tabela przedstawia podział mandatów dla komitetów wyborczych na podstawie uzyskanych głosów, a następnie obliczonych ilorazów wyborczych na postawie Metody D’Hondta.

Wybory parlamentarne 2015[edytuj]

Głosowanie odbyło się 25 października 2015.

Komitet wyborczy Głosów  % Mandaty Wybrani posłowie
Prawo i Sprawiedliwość 209 607 38,55 7 Małgorzata Wassermann, Jarosław Gowin, Andrzej Adamczyk, Jacek Osuch, Barbara Bubula, Ryszard Terlecki, Elżbieta Duda
Platforma Obywatelska RP 133 558 24,56 5 Rafał Trzaskowski, Ireneusz Raś, Bogusław Sonik, Lidia Gądek, Józef Lassota
Nowoczesna Ryszarda Petru 52 822 9,90 1 Jerzy Meysztowicz
KWW „Kukiz’15” 39 379 7,24 1 Agnieszka Ścigaj
KKW Zjednoczona Lewica SLD+TR+PPS+UP+Zieloni 34 643 6,37
KORWiN 34 446 6,33
Partia Razem 21 053 3,87
Polskie Stronnictwo Ludowe 14 644 2,69
KWW Grzegorza Brauna „Szczęść Boże!” 1372 0,25
Kongres Nowej Prawicy 1244 0,23
Frekwencja: 58,81%
Źródło: Państwowa Komisja Wyborcza

Poniższa tabela przedstawia podział mandatów dla komitetów wyborczych na podstawie uzyskanych głosów, a następnie obliczonych ilorazów wyborczych na postawie Metody D’Hondta.

Przypisy

  1. a b Wybory 2015 do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej. Państwowa Komisja Wyborcza. [dostęp 2015-11-01].
  2. a b Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 113 z późn. zm.)
  3. Ustawa z dnia 12 kwietnia 2001 r. – Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2001 r. Nr 46, poz. 499 z późn. zm.)