Ola Hnatiuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy polskiej ukrainistki. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Ola Hnatiuk
Aleksandra Hnatiuk
Ilustracja
Data urodzenia 1961
Zawód, zajęcie ukrainistka
Narodowość Polska polska
Tytuł naukowy Profesor nadzwyczajny
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Uczelnia UW, PAN
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Ola Hnatiuk, właśc. Aleksandra Hnatiuk (ur. 1961) – ukrainistka, absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, doktor habilitowany nauk humanistycznych. Profesor nadzwyczajny w Instytucie Slawistyki PAN, profesor nadzwyczajny w Studium Europy Wschodniej Wydziału Orientalistyki Uniwersytetu Warszawskiego, aktywna tłumaczka i popularyzatorka literatury ukraińskiej w Polsce. W latach 2006–2010 radca Ambasady RP w Kijowie.

Jej rozprawa habilitacyjna Pożegnanie z imperium. Ukraińskie dyskusje o tożsamości (wyd. 2003), wyróżniona została Nagrodą „Przeglądu „Przeglądu Wschodniego” (2003) i Nagrodą im. Jerzego Giedroycia (2004).

Jest także autorką powieści historycznej Odwaga i strach[1] (Wojnowice 2016), monografii Ukrain’ska duchovna barokkowa pisnja (Kijów 1994), opracowania podań i legend Wiedźmy, czarty i święci Huculszczyzny (Warszawa 1997), antologii (wraz z Łarysą Szost) Stepowa legenda: antologia ukraińskiej małej formy prozatorskiej lat 1830–1930 (Warszawa 2001) oraz antologii literatury współczesnej Rybo-wino-kur: antologia literatury ukraińskiej ostatnich dwudziestu lat i (wraz z Katarzyną Kotyńską) zbioru Prolog nie epilog: poezja ukraińska w polskich przekładach (pierwsza połowa XX wieku). Wspólnie z Bogumiłą Berdychowską wydała Bunt Pokolenia. Rozmowy z intelektualistami ukraińskimi.

Wydała zbiorki poezji Ihora Kałyncia, Wasyla Holoborod’ki, a także Historię Ukrainy Natalii Jakowenko, eseje i powieści Jurija Andruchowycza.

Jest również autorką wielu esejów i tekstów krytyczno-literackich na łamach m.in.: „Znaku”, „Kultury”, „Kresów”, „Literatury na Świecie” oraz wielu czasopism wydawanych na Ukrainie.

W 2012 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (M.P. z 21.11.2012, poz. 872).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Matka, Halina Siwak z domu Lewkowska urodziła się we Lwowie 18 września 1939. W czerwcu 1946 przesiedlono ją do powojennej Polski w ramach wymiany ludności pomiędzy RP i ZSRR (tzw. repatriacji). Stało się to kilka miesięcy przed tym, jak jej przyszły mąż Ukrainiec Eugeniusz Siwak został wyrzucony ze swojej rodzinnej wsi podczas przymusowych przesiedleń ludności ukraińskiej w ramach akcji „Wisła”[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ola Hnatiuk, Wydawnictwo KEW.
  2. Finaliści Nagrody Moczarskiego 2016: Ola Hnatiuk o wojennym Lwowie. na str. wyborcza.pl

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]