Olchowiec (rejon kamieniecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Olchowiec
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Khmelnytskyi Oblast.svg chmielnicki
Rejon kamieniecki
Nr kierunkowy +380 3849
Kod pocztowy 32370
Położenie na mapie obwodu chmielnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu chmielnickiego
Olchowiec
Olchowiec
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Olchowiec
Olchowiec
Ziemia48°38′50″N 26°30′49″E/48,647222 26,513611
Portal Portal Ukraina

Olchowiec[1] (ukr. Wilchoweć) – wieś na Ukrainie w rejonie kamienieckim obwodu chmielnickiego. Około roku 2010 zamieszkiwało ją 250 osób.

Historia[edytuj]

W roku 1886 zarząd gminny Olchowca w powiecie kamienieckim obejmował miasteczko Hussiatyn[2] oraz wsie: Olchowiec, Kuźmińczyk, Heleniszczów z Żarnówką, Uwsie, Kutkowce, Zakupnia z Dąbrówką, Iwachnowce, Demkowce, Szydłowce, Kryków z Wiktorówką, Józefówka, Bednarówka

Pod koniec XVII wieku należał do opisywanego przez Antoniego Józefa Rollego Jerzego Wołodyjowskiego, stolnika przemyskiego, żonatego z Krystyną Jeziorkowską. Spisane przez Rollego fakty były dla Henryka Sienkiewicza inspiracją do stworzenia postaci Jerzego Michała oraz Basi Wołodyjowskich. Po śmierci bezdzietnej Jerzego i Krystyny, Olchowiec stał się własnością siostry Jerzego Anny, która była za Stanisławem Makowieckim, stolnikiem latyczowskim. W XVIII wieku należy Olchowiec do Potockich; w 1793 bierze go za długi od Prota Potockiego Salomea z Potockich Starzyńska, od której w 1803 nabywa go Mikołaj Makowiecki. W 1853 Jadwiga z Makowieckich wnosi go w posagu do rodziny Czerwińskich[1].

Zabytki[edytuj]

Rezydencja powstała przez rozbudowanie domu zarządu przez Kazimierza Czerwińskiego. Wewnątrz biblioteka z 4.000 książek, obrazy m. in. Kossaka. Obok duży park. Obiekt zniszczony w 1914 i 1917 r.[3].

Przypisy

  1. a b Olchowiec (1), powiat kamieniecki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VII: Netrebka – Perepiat. Warszawa, 1886.
  2. Husiatyn, w dokumentach Hosiathin, Usiatin, miasteczko, powiat kamieniecki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa, 1900.
  3. Antoni Urbański: ''Pro memoria: 4-ta serja rozgromionych dworów kresowych, (IV cz. książki Memento kresowe). Gdańsk: Oficyna Wydawnicza "Graf": 1991, s. 20.

Bibliografia[edytuj]