Oleg Tabakow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oleg Tabakow
Олег Павлович Табаков
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 sierpnia 1935
Saratów
Współmałżonek Maria Zudina
Lata aktywności od 1956
Odznaczenia
Order Zasług dla Ojczyzny I kl Order Zasług dla Ojczyzny II kl Order Zasług dla Ojczyzny III kl

Order Przyjaźni Narodów Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order "Znak Honoru"

People Artist of the USSR1.jpg Ludowy Artysta RFSRR Nagroda Państwowa ZSRR Nagroda Prezydenta FR Nagroda Państwowa FR

Strona internetowa

Oleg Pawłowicz Tabakow, ros. Олег Павлович Табаков (ur. 17 sierpnia 1935) – rosyjski aktor filmowy i teatralny, nauczyciel sztuki aktorskiej. Jeden z najpopularniejszych aktorów kina radzieckiego i rosyjskiego.

Życiorys[edytuj]

Urodził się w Saratowie w rodzinie lekarzy – Pawła Kondratiewicza i Marii Andriejewny z d. Bieriezowskiej. Podczas II wojny światowej jego ojciec służył na froncie jako szef pociągu sanitarnego, a matka pracowała w szpitalu wojskowym. Po wojnie rodzice rozeszli się. Oleg ukończył szkołę średnią w Saratowie. O wyborze zawodu aktora zadecydował na zajęciach kółka teatralnego w miejscowym domu kultury prowadzonych przez znanego radzieckiego pedagoga teatralnego Natalię Suchostaw. W 1953 wstąpił do szkoły aktorskiej przy moskiewskim MChA-cie, do klasy Wasilija Toporkowa. Był jednym z lepszych studentów – jeszcze podczas nauki zadebiutował w filmie Sasza rozpoczyna życie Michaiła Szweicera. W 1957 roku rozpoczął również studia w założonej pod szyldem MChAT-u szkole-studio młodych aktorów Olega Jefremowa. Studio to wkrótce zyskało samodzielność jako teatr "Sowriemiennik" i Tabakow został jednym z pierwszych jego aktorów. Rola studenta Miszy w sztuce Wiecznie żywi w 1956 roku stała się jego debiutem teatralnym. Z "Sowriemiennikiem" był związany przez niemal 30 następnych lat (do 1983). W latach 1970-1976 był również dyrektorem tego teatru. W 1973 rozpoczął działalność dydaktyczną, stając się wychowawcą wielu późniejszych, znanych aktorów radzieckich i rosyjskich. W 1976 na bazie GITIS-u otworzył własną szkołę-studio aktorskie. W 1977 w pomieszczeniach starego składu węgla przy ul. Czapajewa w Moskwie otworzył piwnicę artystyczną "Tabakierka", która w 1986 roku otrzymała oficjalny status teatru z Tabakowem jako dyrektorem (nazywanym również Teatrem Tabakowa). Wcześniej, przez trzy lata (1983-1986) był dyrektorem MChAT-u.

Jako aktor ciszy się dużą popularnością, mając obecnie na koncie ponad 100 ról filmowych. Występował również w słuchowiskach radiowych i dubbingach (ok. 20 postaci w latach 1965-2007), użyczył swojego głosu m.in. Garfieldowi w rosyjskiej wersji filmów z 2004 i 2006 roku. Obecnie jest dyrektorem artystycznym MChAT-u i działającej przy nim szkoły-studia aktorskiego oraz dziekanem katedry sztuki aktorskiej tej uczelni. Od 2008 prowadzi w Moskwie założony przez siebie koledż teatralny, przeznaczony dla młodzieży z terenu całej Rosji.

Jest dość znanym i popularnym aktorem za granicą, w Pradze zagrał w ponad 40 spektaklach teatralnych, występował również w teatrach węgierskich, fińskich, niemieckich, duńskich, austriackich i amerykańskich[1]. Filmy z jego udziałem były i są emitowane w Polsce. Przy Uniwersytecie Harvarda założył w latach 80. Letnią Szkołę Teatralną im. Stanisławskiego, której został dyrektorem[2].

Od 2008 członek honorowy Rosyjskiej Akademii Sztuk Pięknych[3].

W marcu 2014 był współsygnatariuszem listu zbiorowego ludzi świata kultury rosyjskiej popierającego politykę prezydenta Rosji Władimira Putina odnośnie Krymu (interwencji wojsk rosyjskich w lutym 2014)[4]. Publicznie wypowiadał się o rosyjskości Krymu i braku jakichkolwiek jego związków (otnoszenij) z Ukrainą[5].

Z portretem Garfielda – prezentem od fanów z Saratowa
Z Władimirem Putinem na roboczym spotkaniu (2002)

Wybrana filmografia[edytuj]

  • 1956 – Sasza rozpoczyna życie
  • 1959 – W przededniu
  • 1960 – Okres próbny
  • 1960 – Ludzie na moście
  • 1960 – Okres próbny
  • 1961 – Czyste niebo
  • 1963 – Żywi i martwi
  • 1965 – Wojna i pokój
  • 1966 – Wystrzał
  • 1968 – Wojna i pokój
  • 1969 – Król jeleń
  • 1969 – Świeć moja gwiazdo
  • 1970 – Tajemnica żelaznych drzwi
  • 1970 – Serce Rosji
  • 1970 – Zwyczajna historia
  • 1972 – Na dnie
  • 1973 – Siedemnaście mgnień wiosny
  • 1973 – Dacza
  • 1975 – Kasztanka
  • 1975 – Fale Morza Czarnego
  • 1976 – Jak car Piotr Ibrahima swatał
  • 1976 – Dwanaście krzeseł
  • 1976 – Zgrywa
  • 1977 – Niedokończony utwór na pianolę
  • 1978 – W przeddzień premiery
  • 1978 – D’Artagnan i trzej muszkieterowie
  • 1978 – Dwunasta noc
  • 1978 – Troje z Prostokwaszyna jako kot Matroskin (głos)
  • 1979 – Moskwa nie wierzy łzom
  • 1979 – Kilka dni z życia Obłomowa jako Obłomow
  • 1979 – Ach, wodewil, wodewil...
  • 1980 – Otwarta księga
  • 1980 – Wakacje w Prostokwaszynie jako kot Matroskin (głos)
  • 1981 – Wszystko na opak
  • 1981 – Ezop
  • 1982 – We śnie i na jawie
  • 1983 – Ali-Baba i 40 rozbójników
  • 1984 – Zima w Prostokwaszynie jako kot Matroskin (głos)
  • 1985 – Po deszczyku w czwartek
  • 1985 – Kukułka w ciemnym lesie
  • 1987 – Człowiek z bulwaru Kapucynów
  • 1987 – Oczy czarne
  • 1988 – Zły Bambr
  • 1990 – Wiadomość z przyszłości
  • 1990 – Carskie polowanie
  • 1991 – Wewnętrzny krąg
  • 1992 – Stalin
  • 1993 – Chcę do Ameryki
  • 1996 – 20 minut z aniołem
  • 1997 – Trzy historie
  • 1999 – Kadryl
  • 2000 – Prezydent i jego wnuczka
  • 2001 – Sztuka wyboru
  • 2005 – Radca stanu
  • 2006 – Andersen. Życie bez miłości
  • 2006 – Krewni
  • 2007 – Dywersant. Koniec wojny
  • 2010 – Człowiek z bulwaru Kapucynów

Życie osobiste[edytuj]

Tabakow dwukrotnie wstępował w związek małżeński. Pierwszą jego żoną była aktorka Ludmiła Kryłowa z którą ma dwoje dzieci: syna Antona (ur. 1960) i córkę Aleksandrę (ur. 1966). Obydwoje są aktorami. Obecnie Tabakow jest żonaty z Marią Zydiną. Ze związku tego ma również dwoje dzieci, również syna i córkę: Pawła (ur. 1995) i Marię (ur. 2006).

Przypisy

  1. Tatiana Nowitczyńska: Tabakow Oleg Pawłowicz (ros.). W: RUSactors.ru [on-line]. [dostęp 2011-02-20].
  2. Razzakow F. I.: Oleg Pawłowicz Tabakow - biografia (ros.). W: Dosie na zwiezd [on-line]. [dostęp 2011-02-20].
  3. O. Tabakow, A. Pietrow, E. Rotenberg - poczetnyje czlieny Rossijskoj Akademii Chudożestw (ros.). W: Rossijskaja Akadiemija Chudożestw [on-line]. 2008-10-10. [dostęp 2011-02-20].
  4. Обращение деятелей культуры по Крыму: текст письма и полный список подписавших (ros.). tvrain.ru, 2014-03-12. [dostęp 2015-03-13].
  5. Табаков ждет от «украинцев-халявщиков» извинений за Крым (ros.). depo.ua, 2014-09-09. [dostęp 2015-03-13].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]