Oleszna Podgórska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°2′7″N 15°28′47″E
- błąd 39 m
WD 51°3'N, 15°29'E, 51°2'6.7"N, 15°28'47.6"E
- błąd 2313 m
Odległość 1750 m
Oleszna Podgórska
wieś
Ilustracja
Kościół w Olesznie
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat lwówecki
Gmina Lubomierz
Wysokość 335-355[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 555[2]
Strefa numeracyjna 75
Tablice rejestracyjne DLW
SIMC 0190638
Położenie na mapie gminy Lubomierz
Mapa konturowa gminy Lubomierz, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Oleszna Podgórska”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Oleszna Podgórska”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Oleszna Podgórska”
Położenie na mapie powiatu lwóweckiego
Mapa konturowa powiatu lwóweckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Oleszna Podgórska”
Ziemia51°02′07″N 15°28′47″E/51,035278 15,479722

Oleszna Podgórska (niem. Krummöls[3]) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Lubomierz.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Oleszna Podgórska to ludna wieś o długości około 2,5 km, leżąca na Pogórzu Izerskim, w Obniżeniu Lubomierskim, na wysokości około 335–355 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Pierwotna nazwa wsi pochodzi od staropolskiej nazwy drzewa liściastego - olchy (staropol. Olszyna, Olsza). Do grupy miejscowości na Śląsku, których nazwy wywodzą się od tego drzewa - "von olsza = Erle (alnus)" zalicza ją Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu. Jako wcześniejszą od niemieckiej wymienia on zlatynizowaną polską nazwę Olzna podając jej znaczenie "Erlendorf" - "Olchowa wieś"[3]. Niemcy wprowadzili własną niemiecką nazwę Krummöls.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[4]:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki pw. Przemienienia Pańskiego, z lat 1853-1838
  • wieża kościelna, pozostałość kościoła św. Mikołaja, z XVI w.

Inne zabytki:

  • neogotycka kapliczka domkowa, pochodząca z XIX/XX wieku[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie. Cz. 2: M-Ż. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 137-141. ISBN 83-85773-61-4.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. a b Heinrich Adamy, Die schlesischen Ortsnamen, ihre Entstehung und Bedeutung. Ein Bild aus der Vorzeit, wyd. 2, Breslau: Verlag von Priebatsch’s Buchhandlung, 1888, s. 51, OCLC 456751858 (niem.).
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 117. [dostęp 15.9.2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]