Olewsk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Olewsk
Олевськ
Ilustracja
Plac przydworcowy
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód żytomierski
Burmistrz Anatolij Powar
Powierzchnia 10 km²
Populacja (2012)
• liczba ludności
• gęstość

10 299
1030 os./km²
Położenie na mapie obwodu żytomierskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu żytomierskiego
Olewsk
Olewsk
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Olewsk
Olewsk
Ziemia51°13′03″N 27°38′40″E/51,217500 27,644444
Portal Portal Ukraina

Olewsk (ukr. Олевськ) - miasto na Ukrainie w obwodzie żytomierskim, siedziba władz rejonu olewskiego. Był miastem prywatnym Rzeczypospolitej Obojga Narodów[1].

Miasto leży nad rzeką Uborć, zamieszkuje je około 10 066 mieszkańców (2012).

Historia[edytuj]

Pierwsza wzmianka o osadzie pochodzi z 1488. W 1641 roku niedawno zbudowana przez Aleksandra Niemirycza osada otrzymała od króla Władysława IV miejskie prawo magdeburskie i herb. W 1648 roku Kozacy zamordowali Aleksandra Niemirycza. W 1669 roku z fundacji Karola Niemirycza zbudowano w Olewsku drewniany kościół katolicki pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego. Jan Karol Niemirycz osadził tu zakon karmelitów, którzy zbudowali tu klasztor i kościół. Klasztor karmelitów został przez Rosjan skasowany w 1832 roku na skutek represji po Powstaniu listopadowym. Kościół klasztorny zamieniono w parafialny. W 1870 roku oprócz kościoła w miejscowości znajdowały się także dwie cerkwie i synagoga.

Na przełomie 1919/20 Olewsk wszedł w skład administracyjnego okręgu wołyńskiego (ZCZW lub ZCZWiFP)[2].15 marca 1920 r. pod Zarządem Cywilnym Ziem Wołynia i Frontu Podolskiego wszedł w skład nowo utworzonego powiatu sarneńskiego, jednak po Traktacie ryskim w 1921 roku Olewsk znalazł się w składzie ZSRR.

Współcześnie status miasta nadano w 2003 roku. W 2011 roku powstała polska szkółka sobotnio-niedzielna przy Olewskim Rejonowym Oddziału Związku Polaków na Ukrainie.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku. Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów - Bracław). T. 3, Warszawa 1897, s. 231.
  2. Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku. Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów - Bracław). T. 3, Warszawa 1897, s. 231.