Olewsk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Olewsk
Олевськ
Ilustracja
Plac przydworcowy
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód żytomierski
Burmistrz Anatolij Powar
Powierzchnia 10 km²
Populacja (2012)
• liczba ludności
• gęstość

10 299
1030 os./km²
Położenie na mapie obwodu żytomierskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu żytomierskiego
Olewsk
Olewsk
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Olewsk
Olewsk
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Olewsk
Olewsk
Ziemia 51°13′03″N 27°38′40″E/51,217500 27,644444
Portal Portal Ukraina

Olewsk (ukr. Олевськ) - miasto na Ukrainie w obwodzie żytomierskim, siedziba władz rejonu olewskiego. Był miastem prywatnym Rzeczypospolitej Obojga Narodów[1].

Miasto leży nad rzeką Uborć, zamieszkuje je około 10 066 mieszkańców (2012).

Historia[edytuj]

Pierwsza wzmianka o osadzie pochodzi z 1488. W 1641 roku niedawno zbudowana przez Aleksandra Niemirycza osada otrzymała od króla Władysława IV miejskie prawo magdeburskie i herb. W 1648 roku Kozacy zamordowali Aleksandra Niemirycza. W 1669 roku z fundacji Karola Niemirycza zbudowano w Olewsku drewniany kościół katolicki pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego. Jan Karol Niemirycz osadził tu zakon karmelitów, którzy zbudowali tu klasztor i kościół. Klasztor karmelitów został przez Rosjan skasowany w 1832 roku na skutek represji po Powstaniu listopadowym. Kościół klasztorny zamieniono w parafialny. W 1870 roku oprócz kościoła w miejscowości znajdowały się także dwie cerkwie i synagoga.

Na przełomie 1919/20 Olewsk wszedł w skład administracyjnego okręgu wołyńskiego (ZCZW lub ZCZWiFP)[2].15 marca 1920 r. pod Zarządem Cywilnym Ziem Wołynia i Frontu Podolskiego wszedł w skład nowo utworzonego powiatu sarneńskiego, jednak po Traktacie ryskim w 1921 roku Olewsk znalazł się w składzie ZSRR.

Współcześnie status miasta nadano w 2003 roku. W 2011 roku powstała polska szkółka sobotnio-niedzielna przy Olewskim Rejonowym Oddziału Związku Polaków na Ukrainie.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku. Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów - Bracław). T. 3, Warszawa 1897, s. 231.
  2. Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku. Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów - Bracław). T. 3, Warszawa 1897, s. 231.