Olga Romanowa (1882–1960)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Olga Aleksandrowna Romanowa
Ilustracja
wielka księżna
Dynastia Romanowowie
Data i miejsce urodzenia 13 czerwca 1882
Peterhof
Data i miejsce śmierci 24 listopada 1960
Toronto
Ojciec Aleksander III Romanow
Matka Marii Fiodorowny (Dagmara Duńska)
Mąż

1. Piotr Aleksandrowicz Orenburski
2. Mikołaj Aleksandrowicz Kulikowski

Dzieci

Tichon,
Guri

Olga Aleksandrowna Romanowa (ur. 13 czerwca 1882 w Peterhofie, Imperium Rosyjskie, zm. 24 listopada 1960 w Toronto, Kanada) – wielka księżna, córka cara rosyjskiego Aleksandra III i księżniczki duńskiej Dagmary (czyli carycy Marii Fiodorowny). Była siostrą ostatniego cara Rosji Mikołaja II.

Małżeństwa[edytuj | edytuj kod]

Olga Aleksandrowna z 1. mężem, 1901

Olga Romanowa wyszła za mąż za księcia Piotra Aleksandrowicza Oldenburskiego (18681924). Ślub odbył się 27 lipca 1901 roku. Małżeństwo nie było jednak szczęśliwe. Mąż Olgi przejawiał zdecydowane skłonności homoseksualne i nie interesował się kobietami. Nieskonsumowane małżeństwo zostało anulowane 16 października 1916 roku.

Wielka księżna wyszła ponownie za mąż 14 grudnia 1916 roku w Kijowie za pułkownika Mikołaja Aleksandrowicza Kulikowskiego. Para doczekała się dwójki dzieci: Tichona i Guriego.

Rewolucja[edytuj | edytuj kod]

Po wybuchu rewolucji październikowej udała się wraz z swoim mężem do Danii, ojczystego kraju swojej matki. Tu zajęła się malarstwem. Mieszkała razem z Marią Fiodorowną aż do jej śmierci w 1928 roku. W 1948 roku przeniosła się wraz z mężem do Kanady, gdzie ten prowadził farmę. Po śmierci męża Olga zamieszkała wraz z rosyjską rodziną w mieszkaniu nad salonem fryzjerskim w Toronto.