Olga Siemaszko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Olga Aleksandra Siemaszko
Data i miejsce urodzenia 19 kwietnia 1911
Kraków
Data i miejsce śmierci 6 października 2000
Warszawa
Zawód grafik, ilustrator
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej
Grób Olgi Siemaszko

Olga Aleksandra Siemaszko (ur. 19 kwietnia 1911 w Krakowie, zm. 6 października 2000 w Warszawie) – polska grafik, malarka i ilustratorka książek.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1935 ukończyła krakowską Szkołę Przemysłu Artystycznego, a następnie kontynuowała naukę w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, jej wykładowcami byli Mieczysław Kotarbiński (malarstwo), Tadeusz Kulisiewicz (rysunek), Edmund Bartłomiejczyk (grafika) i Stanisław Ostoja-Chrostowski (grafika warsztatowa). Po ukończeniu studiów w 1939 wyjechała do Lwowa, gdzie zastał ją wybuch II wojny światowej. Była członkiem Związku Plastyków Radzieckich, jej prace uczestniczyły w wystawach w Kijowie i Moskwie. W 1945 zamieszkała w Warszawie, została kierownikiem artystycznym w nowo tworzonej redakcji tygodnika „Świerszczyk”. Współpracowała z wydawnictwem Czytelnik, a w zakresie ilustrowania książek z Janem Marcinem Szancerem. Była zaangażowana w ilustrowanie książek i czasopism dla wydawnictw w Warszawie i Łodzi, natomiast dla Centralnej Wytwórni Filmowej stworzyła wiele plakatów.

W latach 1945–1948 była członkiem PPR, od 1948 roku należała do PZPR[1].

Ilustrowane wydawnictwa (wybrane)[edytuj | edytuj kod]

Ocenia się, że Olga Siemaszko zilustrowała ponad dwieście książek dla dzieci, jej rysunki cechowała bogata kolorystyka i stosowanie umiarkowanej groteski. Ilustrowała m.in.:

Współpraca[edytuj | edytuj kod]

Jest uznawana za jedną z najważniejszych postaci polskiej szkoły ilustracji. Do klasyki polskiej ilustracji należą ilustracje w książkach Tomcio Paluch, Alicja w Krainie Czarów i Uczeń czarnoksiężnika. Stale współpracowała z licznymi wydawnictwami, były m.in. Czytelnik, Instytut Wydawniczy "Nasza Księgarnia", Biuro Wydawnicze "Ruch", Krajowa Agencja Wydawnicza, Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, Książka i Wiedza, Bohem Press, Graphis, Arka, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Wydawnictwa Akcydensowe.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Otrzymała wiele nagród i wyróżnień, wśród nich takie jak:

  • Nagroda Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci (1951);
  • Nagroda Honorowa na I Ogólnopolskiej Wystawie Książki i Ilustracji (1951);
  • Nagroda Państwowa III Stopnia (1953);
  • Medal 10-lecia Polski Ludowej za działalność artystyczną w zakresie grafiki i ilustracji (1955)[2];
  • I Nagroda na II Ogólnopolskiej Wystawie Ilustracji, Plakatu i Drobnych Form (1955);
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki (1955)[3];
  • Złoty Krzyż Zasługi za działalność artystyczną (1955);
  • Złoty Medal na Międzynarodowej Wystawie Sztuki Edytorskiej - pierwsza polska laureatka nagrody IBBY (1959);
  • Dyplom na XII Triennale Sztuki Użytkowej w Mediolanie (1960);
  • Nagroda II Stopnia Ministra Kultury i Sztuki na wystawie „Książka i Ilustracja w XV-leciu PRL” (1962);
  • II Nagroda w Konkursie organizowanym przez RSW Prasa-Książka-Ruch na opowieść obrazkową (1973);
  • Medal Komisji Edukacji Narodowej (1975);
  • Wyróżnienie Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek za opracowanie graficzne i ilustracje do książki „Księżniczka na opak wywrócona” Pedro Calderón de la Barcy (1979);
  • Nagroda PTWK za „Kalifa Bociana” Wilhelma Hauffa (1984);
  • Nagroda PTWK za „Bajeczki” J.I Kraszewskiego (1986);
  • Medal Polskiej Sekcji IBBY za Całokształt Twórczości dla Dzieci i Młodzieży (2000).

Spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kw. IIB 28 rząd 4 grób 29).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 864. ISBN 83-223-2073-6.
  2. 15 stycznia 1955 M.P. z 1955 r. Nr 101, poz. 1400, str. 1632
  3. 11 lipca 1955 M.P. z 1955 r. Nr 91, poz. 1144

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]