Oliver Frljić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oliver Frljić
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 31 marca 1976
Travnik
Zawód reżyser,dramatopisarz
Lata aktywności od 2002

Oliver Frljić (ur. 31 marca 1976 r. w Travniku) – chorwacki reżyser teatralny i dramatopisarz.

Kariera[edytuj]

Karierę sceniczną rozpoczął od współpracy z amatorską grupą teatralną Le Cheval, działającą w studenckim ruchu teatralnym. W 2002 ukończył studia z zakresu filozofii i kultury religijnej na wydziale filozofii jednej z uczelni jezuickich, a następnie z zakresu reżyserii teatralnej na Akademii Sztuk Dramatycznych w Zagrzebiu. Po studiach współpracował z Teatrem Narodowym Istrii i grupą teatralną KUFER. Sztuki, które reżyserował wystawiano na festiwalach w Chorwacji i Czarnogórze, a także na festiwalach sztuk niezależnych w Wiedniu, Hamburgu i Berlinie. Pierwsze nagrody przyniosły mu inscenizacje dla dzieci, prezentowane w Chorwacji i w Serbii. Spektakl Turbo-folk w reżyserii Frljicia otrzymał nagrodę Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym w Zagrzebiu, a w 2009 główną nagrodę na festiwalu małych form teatralnych w Rijece. Sukces na festiwalu w Sarajewie sprawił, że znalazł się w gronie najbardziej znanych chorwackich reżyserów teatralnych młodego pokolenia.

Opinię skandalisty przyniosła mu inscenizacja sztuki poświęconej śmierci b. premiera Serbii Zorana Đinđicia, wystawiona na deskach belgradzkiego teatru Atelje 212[1]. Sztuka została wyróżniona nagrodą Grand Prix 47 edycji belgradzkiego festiwalu teatralnego Bitef. W tym samym roku w Dubrowniku wystawiał sztukę Śmierć Dantona Büchnera po raz kolejny szokując zebraną publiczność. Zabijanie kurczaków na scenie doprowadziło do zakazu wystawiania sztuki, wydanego przez chorwackie służby weterynaryjne. W 2012 rozpoczął współpracę z teatrem satyrycznym Kerempuh. Na scenie tego teatru wystawił sztukę Gospođa ministarka Branislava Nušicia[2].

Po sukcesach spektakli reżyserowanych przez Frljicia w Düsseldorfie i Lublanie, w 2013 reżyser rozpoczął współpracę z Narodowym Starym Teatrem w Krakowie. Nieboska komedia. Szczątki - sztuka na motywach dramatu Krasińskiego miała przedstawiać problem polskiego antysemityzmu, ale do premiery sztuki nie doszło.W 2015 powrócił do Polski wystawiając sztukę "Przeklęty niech będzie zdrajca swej ojczyzny" (jej premiera odbyła się w 2010 w Lublanie), zaprezentowaną we Wrocławiu, a następnie w krakowskim teatrze POP-UP[3]. W 2017 r. (premiera 18 lutego) wystawił kolejną kontrowersyjną[4] sztukę – „Klątwa” (na motywach dramatu Stanisława Wyspiańskiego pod tym samym tytułem) w Teatrze Powszechnym w Warszawie[5]. Przeciwnicy spektaklu zarzucali reżyserowi naruszanie wartości chrześcijańskich, polskich tradycji oraz obrazę uczuć religijnych[6].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]