Oliver Rowland

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oliver Rowland
Oliver Rowland (2013)
Oliver Rowland (2013)
Kraj  Wielka Brytania
Data i miejsce urodzenia 10 sierpnia 1992
Sheffield
Sukcesy

2011: Brytyjska Formuła Renault (wicemistrz)
2011: Finał Brytyjskiej Formuły Renault (mistrz)
2013: Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 (wicemistrz)

Oliver Rowland (ur. 10 sierpnia 1992 w Sheffield) – brytyjski kierowca wyścigowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Formuła Renault 2.0[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery kartingowej, pod koniec 2010 roku Oliver zadebiutował w serii wyścigów samochodów jednomiejscowych. W zimowej edycji Brytyjskiej Formuły Renault Rowland zwyciężywszy w ostatnim wyścigu, na torze Pembrey Circuit, zmagania zakończył na 7. miejscu.

W sezonie 2011 Brytyjczyk brał udział w głównym cyklu tej serii. W trakcie zmagań trzynastokrotnie stawał na podium, z czego czterokrotnie w sześciu ostatnich wyścigach. Dzięki świetnemu finiszowi Rowland sięgnął po tytuł wicemistrzowski, pokonując Cypryjczyka Tio Ellinasa przewagą zwycięstw, przy stanie identycznej ilości punktów.

W drugim roku startów w zimowym cyklu, Oliver zdominował rywalizację, zwyciężając w czterech z sześciu wyścigów. Warto zaznaczyć, iż nie zwyciężył w żadnej sesji kwalifikacyjnej. Udany sezon zaowocował otrzymaniem nagrody "McLaren Autosport BRDC Award" i dostaniem szansy udziału w testach z brytyjską stajnią Formuły 1McLarena.

W sezonie 2012 Brytyjczyk startował w barwach ekipy Fortec Motorsport, w Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0. Oliver punktował w większości wyścigów, trzykrotnie przy tym stając na podium. Na torze w Moskwie dwukrotnie dojechał na trzeciej pozycji, natomiast w ostatnim starcie, na torze w Katalonii odniósł jedyne w tamtym roku zwycięstwo. Ostatecznie zmagania zakończył na 3. miejscu, z dorobkiem ponad stu punktów.

W 2013 roku startował w Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 oraz Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 z ekipą Manor MP Motorsport. W edycji europejskiej do samego końca walczył o tytuł mistrzowski, przegrywając ostatecznie z Pierre'em Gaslym. W serii północnoeuropejskiej był czwarty.

Formuła Renault 3.5[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2014 Rowland podpisał kontrakt z brytyjską ekipą Fortec Motorsports. W ciągu siedemnastu wyścigów, w których wystartował siedmiokrotnie stawał na podium, w tym dwukrotnie na jego najwyższym stopniu. Uzbierał łącznie 181 punktów, co dało mu czwarte miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców.

W drugim sezonie współpracy Brytyjczyk sięgnął po tytuł mistrzowski na rundę przed zakończeniem zmagań dzięki bardzo skutecznej jeździe i błędom rywali. Rowland odnotował trzynaście wizyt na podium, w tym aż osiem zwycięstw. Sięgnął również po siedem po position. W klasyfikacji generalnej uzyskał pulę 307 punktów. Był pierwszym reprezentantem Wysp Brytyjskich, który został mistrzem Formuły Renault 3.5.

Seria GP2/Formuła 2[edytuj | edytuj kod]

Oliver w serii zadebiutował w roku 2015. Wystartował w czterech podwójnych rundach - na torze Silverstone, Spa-Francorchamps, Sakhir oraz Yas Marina - jednak tylko u siebie sięgnął po punkty, zajmując odpowiednio dziesiątą i siódmą lokatę. Zaimponował podczas kwalifikacji do rundy w Belgii, gdzie startował z drugiej pozycji, jednak w wyniku kolizji wyścigu nie ukończył. Trzy punkty sklasyfikowały go na 21. miejscu w końcowej punktacji.

W roku 2016 został podopiecznym programu rozwoju młodych kierowców Renault (w związku ze zdobyciem tytułu mistrzowskiego w Formule Renault 3.5) i pod ich opieką nawiązał współpracę z holenderską ekipą MP Motorsport na cały sezon GP2. Rowland już w trzecim starcie, na krętym torze Monte Carlo, stanął na najniższym stopniu podium. Niedzielną rywalizację na debiutującym azerskim torze w Baku zakończył tuż za podium, na czwartej lokacie. Podczas mokrego wyścigu na austriackim Red Bull Ringu dojechał na drugim miejscu. Najlepiej spisał się jednak w trakcie domowej rundy na brytyjskim torze Silverstone, gdzie dwukrotnie zmagania zakończył trzeci. W drugiej fazie sezonu siedmiokrotnie sięgał po punkty - na niemieckim Hockenheimringu dwukrotnie zajmował piątą lokatę. Dzięki zdobyciu stu siedmiu punktów został sklasyfikowany na 9. miejscu w klasyfikacji generalnej.

W sezonie 2017 seria została przekształcona w Formułę 2. Rowland nawiązał współpracę z dwukrotnymi mistrza Serii GP2, francuską ekipą DAMS. Brytyjczyk weekend na torze Sakhir zakończył odpowiednio na piątym i trzecim miejscu. W kolejnych trzech wyścigach Oliver nie schodził z podium - wyścigi na hiszpańskim torze w Katalonii zakończył odpowiednio na trzeciej i drugiej lokacie, z kolei podczas niedzielnej rywalizacji, na ulicznym torze Monte Carlo, sięgnął po pierwsze w karierze zwycięstwo, wykorzystując problemy techniczne reprezentanta gospodarzy, Charlesa Leclerca. Brytyjczyk przez pierwszą część sezonu był najbardziej konkurencyjny wobec Monakijczyka, jednak debiutant Leclerc z każdym weekendem prezentował się coraz lepiej i oddalał się w klasyfikacji. W walce Rowlandowi nie pomogły wyniki w czterech kolejnych startach, z których dwa zakończył z zerowym dorobkiem punktowym. Trzecią lokatę na austriackim Red Bull Ringu przegrał w bezpośrednim pojedynku z Włochem Antonio Fuoco. Dzień później zdołał stanąć na najniższym stopniu podium. W trakcie domowego startu na Silverstone powtórzył wynik sprzed roku i dojechał trzeci, do końca walcząc o drugie miejsce z Francuzem Normanem Nato. Niedzielny start Rowland zakończył czwarty, jednak w wyniku otrzymania kary pięciu sekund za wypychanie na trawę Rosjanina Artioma Markiełowa, został relegowany na dziesiątą pozycję. Węgierską rundę na Hungaroringu Oliver bardzo dobrze wspominał za sprawą pierwszego w karierze pole position, które otrzymał po dyskwalifikacji Leclerca za nieregulaminowy pojazd. Rowland nie miał jednak łatwego wyścigu, w którym wygrał po zaciętym boju ze swoim głównym rywalem do tytułu wicemistrzowskiego, Markiełowem. W niedzielnych zmaganiach zdołał awansować z ósmej na drugą lokatę. Wyścig na belgijskim torze Spa-Francorchamps zakończył na drugim miejscu z dużą jednak stratą do Leclerca. Zarówno Brytyjczyk, jak i Monakijczyk, zostali jednak zdyskwalifikowani za zbyt mocne zużycie deski pokrywającej spód podłogi. Startując z końca stawki, Rowland zdołał awansować na ósmą pozycję. W walce z Markiełowem o wicemistrzostwo istotnym punktem zwrotnym, poza dyskwalifikacją w Belgii, okazał się także nieudany weekend na włoskim torze Monza. W wyniku uślizgu i uszkodzenia tylnego koła Oliver musiał wycofać się z rywalizacji, co przełożyło się na zerowy dorobek podczas całego weekendu. Zupełnie inaczej wyglądała runda na hiszpańskim torze Jerez de la Frontera. Rowland w pierwszym starcie dojechał na drugiej lokacie po walce z dominującym Leclerciem. W drugim natomiast zdołał awansować z siódmej na trzecią pozycję. Dzięki temu Brytyjczyk przystępował jako faworyt do wicemistrzostwa serii. Na torze Yas Marina w Abu Zabi Rowland sięgnął po zwycięstwo i przez pewien czas cieszył się z sukcesu. Po raz drugi jednak został zdyskwalifikowany za zbyt cienką deskę pokrywającą spód pojazdu. W związku z tym, że triumf przypadł Markiełowowi, On także przejął drugą lokatę Olivera na koniec sezonu. Brytyjczyk sezon ostatecznie zakończył trzeci z dorobkiem stu dziewięćdziesięciu jeden punktów.

Formuła E[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 2015 roku Oliver zadebiutował w Formule E. Reprezentując barwy Mahindra Racing na urugwajskim torze Punta del Este Street Circuit, Brytyjczyk przeciął linię mety trzynasty.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

GP2[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2015 Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Monako
MON
Austria
AUT
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Rosja
RUS
Rosja
RUS
Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
3 21
MP Motorsport - - - - - - - - 10 7 - - NU NU - - - - - - -
Status Grand Prix - - - - - - - - - - - - - - - - - - 22 NU 15
2016 MP Motorsport Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Monako
MON
Azerbejdżan
AZE
Azerbejdżan
AZE
Austria
AUT
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Niemcy
GER
Niemcy
GER
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Malezja
MAL
Malezja
MAL
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
107 9
10 6 3 7 4 15 6 2 3 3 11 6 5 5 10 8 9 9 12 8 NU 11

Formuła Renault 3.5[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2014 Fortec Motorsports Włochy
ITA
Włochy
ITA
Hiszpania
ARA
Hiszpania
ARA
Monako
MON
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Rosja
RUS
Rosja
RUS
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Francja
FRA
Francja
FRA
Hiszpania
JER
Hiszpania
JER
181 4
6 10 3 1 5 NU 3 NU 5 4 NU 3 4 13 3 2 1
2015 Fortec Motorsports Hiszpania
ARA
Hiszpania
ARA
Monako
MON
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Austria
AUT
Austria
AUT
Wielka Brytania
UK
Wielka Brytania
UK
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Francja
FRA
Francja
FRA
Hiszpania
JER
Hiszpania
JER
307 1
1 3 6 5 1 3 1 1 2 2 1 1 10 1 8 1 2

Podsumowanie[edytuj | edytuj kod]

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Pozycja
2010 Brytyjska Formuła Renault (zimowa edycja) CRS Racing 6 1 0 0 1 95 7
2011 Brytyjska Formuła Renault Fortec Motorsport 20 4 3 4 13 475 2
Brytyjska Formuła Renault (zimowa edycja) Fortec Competition 6 4 0 3 6 190 1
2012 Europejska Formuła Renault Fortec Motorsport 14 1 0 0 3 109 3
Formuła 1 Vodafone McLaren Mercedes Kierowca testowy
2013 Europejska Formuła Renault Manor MP Motorsport 14 3 2 2 8 179 2
Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 8 4 3 4 8 208 4
2014 Formuła Renault 3.5 Fortec Motorsports 17 2 3 2 7 181 4
2015 Formuła Renault 3.5 Fortec Motorsports 17 8 7 4 13 307 1
Seria GP2 MP Motorsport 8 0 0 0 0 3 21
Status Grand Prix
2015-16 Formula E Mahindra Racing 1 0 0 0 0 0 21
2016 Seria GP2 MP Motorsport 22 0 0 1 4 107 9

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]