Olli Rehn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Olli Rehn
Olli Rehn by Moritz Kosinsky 2.jpg
Data i miejsce urodzenia 31 marca 1962
Mikkeli
Minister spraw gospodarczych Finlandii
Okres od 29 maja 2015
do 29 grudnia 2016
Przynależność polityczna Partia Centrum
Poprzednik Jan Vapaavuori
Następca Mika Lintilä
Komisarz UE ds. gospodarczych i walutowych
Okres od 9 lutego 2010
do 1 lipca 2014
Poprzednik Joaquín Almunia
Następca Jyrki Katainen
Komisarz UE ds. rozszerzenia
Okres od 22 listopada 2004
do 9 lutego 2010
Poprzednik Günter Verheugen
Następca Štefan Füle

Olli Rehn (ur. 31 marca 1962 w Mikkeli) – fiński polityk i politolog, od 2004 do 2014 członek Komisji Europejskiej, eurodeputowany i poseł krajowy, od 2015 do 2016 minister spraw gospodarczych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się w Macalester College w Saint Paul. W 1989 ukończył nauki polityczne na Uniwersytecie Helsińskim, a w 1986 uzyskał stopień doktora filozofii na Uniwersytecie Oksfordzkim.

Od 1987 do 1989 był przewodniczącym organizacji młodzieżowej centrystów, w latach 1988–1994 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Partii Centrum. W tym samym czasie był radnym Helsinek. W okresie 1991–1995 sprawował mandat deputowanego do Eduskunty, następnie przez rok zasiadał w Parlamencie Europejskim[1]. Zajmował później stanowiska dyrektora gabinetu w Komisji Europejskiej, profesora na Uniwersytecie Helsińskim oraz doradcy politycznego premiera Finlandii.

Od lipca do listopada 2004 sprawował urząd komisarza UE ds. przedsiębiorczości, następnie został komisarzem UE ds. rozszerzenia w Komisji Europejskiej José Barroso. 27 listopada 2009 ogłoszono, iż w nowej KE z tym samym przewodniczącym ma objąć funkcję komisarza ds. gospodarczych i walutowych[2]. Urzędowanie rozpoczął w lutym 2010 po zatwierdzeniu przez Parlament Europejski.

W 2014 ponownie z listy centrystów uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego. W związku z tym 1 lipca 2014 odszedł ze stanowiska w KE[3].

26 kwietnia 2015 zrezygnował z zasiadania w PE[1] w związku z wyborem na posła do Eduskunty[4]. 29 maja tegoż roku wszedł w skład nowego gabinetu Juhy Sipili jako minister spraw gospodarczych[5].

W październiku 2016 ogłoszono jego nominację na funkcję członka zarządu Banku Finlandii[6]. Objął ją w grudniu 2016, odchodząc w konsekwencji z rządu i parlamentu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 30 kwietnia 2015].
  2. RAPID Press Release: President Barroso unveils his new team (ang.). europa.eu, 27 listopada 2009. [dostęp 27 listopada 2009].
  3. President Barroso announces caretaker replacements following the resignation of 4 Commissioners (ang.). europa.eu, 1 lipca 2014. [dostęp 1 lipca 2014].
  4. Koko maa – ehdokkaat (fiń.). yle.fi. [dostęp 30 kwietnia 2015].
  5. Prime Minister Sipilä's Government (ang.). valtioneuvosto.fi. [dostęp 29 maja 2015].
  6. Olli Rehn siirtyy Suomen Pankkiin – tuleeko Paula Lehtomäestä uusi elinkeinoministeri? Vai onko tiedossa isompi kierrätys? (fiń.). hs.fi, 14 października 2016. [dostęp 31 grudnia 2016].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]