Omasztowanie
Omasztowanie – część osprzętu żaglowego służąca do podtrzymywania i obsługi (podnoszenia, rozpinania i ustawiania) żagli[1]. Może być wykonany z drewna lub metalu[1]. Produkowane są ze stopów metali lekkich (głównie glinu), oraz (rzadziej) materiałów kompozytowych, takich jak laminaty i włókna węglowe, oferujące dużą wytrzymałość przy jednoczesnej redukcji masy.
W jego skład wchodzą m.in. maszty, reje, stengi, bukszpryty, gafle, bomy oraz inne elementy konstrukcyjne[1].
Początkowo przekrój masztu był okrągły, obecnie stosuje się przekroje obłe, przypominające symetryczne profile lotnicze, które zapewniają większą sprawność układu maszt-żagiel. Z tego powodu w żeglarstwie regatowym używa się także masztów obrotowych.
Omasztowanie dzieli się na stałe i ruchome.
- Omasztowanie stałe jest związane z kadłubem za pomocą olinowania stałego. Do drzewc stałych zaliczamy: zbliżone do pionu maszty składające się z kolumny i steng, zbliżone do poziomu bukszpryty i wystrzały.
- Drzewca ruchome są przymocowane do drzewc stałych w sposób umożliwiający ich odpowiednie ustawianie w stosunku do kierunku wiatru. Ustawianie to jest realizowanie za pomocą olinowania ruchomego. Drzewcami ruchomymi są: bomy, gafle, wytyki, reje, rejki i rozprze.
Do omasztowania zalicza się też drzewca służące do usztywniania drzewc stałych poprzez napięcie podtrzymujących je lin (lub łańcuchów): delfiniaki, jumpsalingi i salingi.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Gajewski i Wójcicki 1981 ↓, s. 191.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ireneusz Gajewski, Józef Wójcicki: Mały leksykon morski. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1981.
