Oosterscheldekering

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Oosterscheldekering

Oosterscheldekering – zapora przeciwpowodziowa na Skaldzie Wschodniej, w prowincji Zelandia, w Holandii, pomiędzy wyspami Schouwen-Duiveland i Noord-Beveland. Została wybudowana w latach 1976–1986 w ramach planu Delta (jest to największa z prac wykonanych w ramach tego planu). Długość Oosterscheldekering wynosi 9 km; w jej skład wchodzą trzy segmenty będące typowymi zaporami (wyposażone są one w ruchome zasuwy, które po opuszczeniu w dół zamykają przepływ wody), a także sztuczne wyspy (Roggenplaat oraz połączone ze sobą Neeltje Jans i Noordland). Na wyspie Noordland znajduje się śluza Roompotsluis umożliwiająca żeglugę przez zaporę. Na wyspie Neeltje Jans znajduje się park tematyczny Deltapark Neeltje Jans. Przez tamę przebiega droga N57[1].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oosterscheldekering (niderl.). www.rijkswaterstaat.nl. [dostęp 2017-12-27].