Opór Plancka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Opór Plancka to pochodna jednostka oporu elektrycznego w naturalnym systemie jednostek, oznaczana jako ZP.

29,9792458 Ω

gdzie: to czynnik stały z prawa Coulomba, a cprędkość światła w próżni.

Rezystor cechuje się oporem Plancka, jeżeli przepływ prądu o natężeniu Plancka spowoduje powstanie na jego zaciskach napięcia równego napięciu Plancka.