Opactwo Corvey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Opactwo Corvey
Fürstabtei Corvey
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej. 1447
UNESCO
Ilustracja
Państwo

 Niemcy

Kraj związkowy

 Nadrenia Północna-Westfalia

Miejscowość

okolice Höxter

Kościół

rzymskokatolicki

Rodzaj klasztoru

Opactwo

Właściciel

Benedyktyni

Data budowy

822

Położenie na mapie Nadrenii Północnej-Westfalii
Mapa konturowa Nadrenii Północnej-Westfalii, blisko prawej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Opactwo Corvey”
Położenie na mapie Niemiec
Mapa konturowa Niemiec, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Opactwo Corvey”
Ziemia51°46′42″N 9°24′36″E/51,778333 9,410000
Strona internetowa klasztoru
Karoliński westwerk kościoła i „civitas” w Corvey[1][a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
ilustracja
Państwo

 Niemcy

Typ

kulturowy

Spełniane kryterium

II, III, IV

Region[b]

Europa i Ameryka Północna

Historia wpisania na listę

Opactwo Corvey (niem. Fürstabtei Corvey), hist. Opactwo w Nowej Korbei – dawne benedyktyńskie opactwo nad rzeką Wezerą, 2 km na północny wschód od Höxter, w Nadrenii Północnej-Westfalii.

Opactwo ufundowano w roku 815, wkrótce po chrystianizacji Sasów. W 822 roku klasztor został przeniesiony w obecne miejsce, nad brzegiem Wezery. Opactwo było ulokowane w korzystnym ekonomicznie miejscu, na przecięciu szlaków komunikacyjnych, należało do najważniejszych karolińskich sanktuariów w IX wieku, było często odwiedzane przez Karolingów.

Nazwa Nowa Korbea nawiązuje do Korbei (dziś Corbie) w Pikardii (Francja), gdzie istnieje opactwo benedyktyńskie założone w 657 roku.

W 2014 roku opactwo zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO[2].

Osoby związane z opactwem[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Niemcy. Polski Komitet ds. UNESCO. [dostęp 2020-11-22].
  2. UNESCOPRESS: Sites in Latin America and Germany inscribed on World Heritage List. [dostęp 2014-06-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Joachim Poeschke (Hg.): Sinopien und Stuck im Westwerk der karolingischen Klosterkirche von Corvey. Münster: Rhema-Verlag, 2002. ISBN 978-3-930454-34-1. (niem.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]