Opactwo Morimond

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Opactwo Morimond
Abbaye de Morimond
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej. PA00079172
Pozostałości biblioteki opactwa
Pozostałości biblioteki opactwa
Państwo  Francja
Miejscowość Parnoy-en-Bassigny
Kościół rzymskokatolicki
Rodzaj klasztoru opactwo
Właściciel cystersi
Fundator Odelryk d'Aigremont i jego żona Adelina de Choiseul
Data zamknięcia 1791
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Opactwo Morimond
Opactwo Morimond
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Opactwo Morimond
Opactwo Morimond
Ziemia 48°00′28″N 5°38′43″E/48,007778 5,645278

Opactwo Morimond – położone dawniej w Fresnoy-en-Bassigny, obecnie Parnoy-en-Bassigny, w departamencie Górna Marna, w regionie Szampania-Ardeny we Francji.

Opactwo to należało do zakonu cystersów i było czwartą wielką filią opactwa w Cîteaux, po filiach w La Ferté, Pontigny i Clairvaux.

Historia[edytuj]

Opactwo w Morimond, położone niedaleko Langres, zostało ufundowane w 1115 przez Odelryka d'Aigremont i jego żonę Adelinę de Choiseul jako filia Citeaux[1]. Pierwszym opatem, zwanym "filarem cystersów", był Arnold Germanicus[2]. Wskutek jego działań i wpływów opactwo szybko zyskiwało na znaczeniu i zakładało kolejne klasztory w Niemczech, Polsce (Jędrzejów (1140), Sulejów (1176), Wąchock (1179), Koprzywnica (1185), Czechach, Hiszpanii i na Cyprze[2]. Najbardziej znane filie tego opactwa to Kamp (1123) i Ebrach (1126 w Niemczech; Heiligenkreuz w Austrii (1134); Aiguebelle we Francji (1137), W ciągu dwóch następnych wieków opactwo Morimond należał do najaktywniejszych pod względem założycielskim klasztorów cysterskich, tak, że do końca XVIII w założyło prawie 700 filii.

Nazwa Morimond pochodzi od łacińskiego "mori mundo", oznaczające "umrzeć dla świata", ponieważ wszyscy wstępujący do cysterskich klasztorów w XII wieku wyrzekali się świata.

Przez mury opactwa przewinęło się wiele osób, najbardziej znani to późniejszy trzeci papież awinioński Benedykt XII oraz późniejszy niemiecki biskup i kronikarz, opat klasztoru Otto von Freising, (syn władcy Austrii Leopolda IV).

Kościół klasztorny był zbudowany na planie krzyża, bez wież, z zamkniętym chórem i trzema nawami bocznymi, do boków których przylegały kaplice. Wystrój kościoła miał charakter surowy, prawie bez ozdób, zgodnie z cysterskimi zasadami budowy klasztorów. Mimo położenia w terenie bagnistym, założenie klasztorne miało bardzo dobrze rozwinięty system regulacji wodnych[3]. W 1572, podczas wojen religijnych (patrz Noc św. Bartłomieja), i później w 1636 w trakcie wojny trzydziestoletniej, klasztor został poważnie zniszczony. Ostatecznie opuszczony w 1791 w trakcie Wielkiej Rewolucji Francuskiej. Przetrwał tylko kościół, ale i on popadł w ruinę w XIX wieku.

Pozostałości kościoła klasztornego

Pozostałości[edytuj]

Obecnie z kościoła pozostał tylko fragment północnej nawy, a z założenia klasztornego zobaczyć można pozostałości z biblioteki, arkad, oraz XVII w. bramy.

Przypisy

  1. Abbey of Morimond (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-09-14].
  2. a b Abbé Dubois, Loireau-Feuchot: Histoire de l'abbaye de Morimond (fr.). Google Books, 1852. [dostęp 2012-09-14].
  3. Anna Bojęś-Białasik, Beata Kwiatkowska-Kopka: Cystersi, średniowieczni mistrzowie inżynierii wodnej (pol.). W: Wiadomości konserwatorskie : pismo Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków, Nr 27 [on-line]. Repozytorium Politechiniki Krakowskiej, 2010. [dostęp 2012-09-14].