Opactwo Pontigny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Opactwo Pontigny
Abbaye de Pontigny
Kościół klasztorny w Pontigny
Kościół klasztorny w Pontigny
Państwo  Francja
Miejscowość Pontigny
Kościół rzymskokatolicki
Rodzaj klasztoru opactwo
Właściciel cystersi
Data budowy 1114
Data zamknięcia 1791
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Opactwo Pontigny
Opactwo Pontigny
Ziemia47°54′35″N 3°42′49″E/47,909722 3,713611

Opactwo Pontigny – drugi, po La Ferté, z czterech klasztorów założonych przez cystersów jako tzw. wielkich filii (opactw siostrzanych) opactwa w Cîteaux. Klasztor ufundowano w 1114 r. z inicjatywy eremity o imieniu Ansius. Opatem-założycielem został Hugon z Mâcon.

Z opactwa w Pontigny wywodzi się linia szesnastu klasztorów filialnych (filii bezpośrednich): Bourras, Cadouin, Fontaiejean, Jouy, Saint-Sulpice, Quincy, Chaalis, Les Roches, Le Pin, Cercamp, L'Estrée, L'Étoile, Trizay, Notre Dame de l'Ile de Ré, Dalon we Francji i Igrisch (Igriş) ówcześnie na Węgrzech a współcześnie w Bułgarii. Opactwa te dały początek kolejnym 28 filiom pośrednim Pontigny.

W Pontigny przez dłuższy czas przebywali będący na wygnaniu arcybiskupi Canterbury Tomasz Becket, Stefan Langton i Edmund z Abingdon, który został pochowany w Pontigny. W opactwie pochowani są również królowa Francji Adela z Szampanii oraz Paul Desjardins, francuski filozof i pisarz.