Opactwo westminsterskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Opactwo Westminsterskie)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Opactwo westminsterskie
(kolegiata św. Piotra w Westminsterze)

Westminster Abbey (Collegiate Church of St Peter at Westminster)
Distinctive emblem for cultural property.svg 1291494
Ilustracja
Państwo  Wielka Brytania
Miejscowość Londyn
Wyznanie anglikanizm
Kościół Anglii
Wezwanie św. Piotra
Położenie na mapie City of Westminster
Mapa lokalizacyjna City of Westminster
Opactwo westminsterskie
Opactwo westminsterskie
Położenie na mapie Wielkiego Londynu
Mapa lokalizacyjna Wielkiego Londynu
Opactwo westminsterskie
Opactwo westminsterskie
Położenie na mapie Anglii
Mapa lokalizacyjna Anglii
Opactwo westminsterskie
Opactwo westminsterskie
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Opactwo westminsterskie
Opactwo westminsterskie
Ziemia51°29′58″N 0°07′39″W/51,499444 -0,127500
Opactwo westminsterskie
Westminster Palace, Westminster Abbey and Saint Margaret's Church[a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
ilustracja
Państwo Wielka Brytania
Typ kulturowy
Spełniane kryterium I, II, IV
Numer ref. 426
Region[b] Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1987
na 11. sesji
Opactwo westminsterskie nocą

Opactwo westminsterskie[1], opactwo Westminster (ang. Westminster Abbey; nazwa oficjalna Collegiate Church of St Peter at Westminster, kolegiata św. Piotra w Westminsterze) – najważniejsza, obok katedry w Canterbury i katedry św. Pawła w londyńskim City, świątynia anglikańska.

Opactwo, począwszy od Wilhelma Zdobywcy (1066), jest miejscem koronacji królów Anglii i Wielkiej Brytanii, z wyjątkiem Edwarda V i Edwarda VIII, którzy nie byli koronowani. Od XIII wieku opactwo to również miejsce pochówku królów i zasłużonych osób.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Według legend pierwsza świątynia powstała w roku 616 na miejscu, które nazywano wówczas Thorney Island. Datę powstania pierwszego klasztoru należy jednak przenieść w okolice roku 800.

Prawie 250 lat później Edward Wyznawca, który z powodów politycznych nie mógł dotrzymać ślubów udania się na pielgrzymkę do Rzymu, w zamian za zwolnienie z tych ślubów, zgodnie z sugestią papieża, miał przebudować opactwo. Przebudowa miała miejsce w latach 1045–1050 (w stylu romańskim), a nowe opactwo konsekrowano 28 grudnia 1065 (na tydzień przed śmiercią króla, który został tam pochowany). W 1066 w opactwie westminsterskim odbyła się pierwsza koronacja (Wilhelma Zdobywcy).

W 1220 Henryk III dobudował Lady Chapel, a 25 lat później rozpoczął gruntowną przebudowę całego opactwa w kształcie, który zachował się do dziś. Następna poważna przebudowa miała miejsce za Henryka VII w wieku XVI w stylu gotyku angielskiego.

W 1534 Henryk VIII przejął opactwo w czasie swojej walki z Kościołem katolickim, a w 1540 zlikwidował opactwo benedyktyńskie. Maria I Tudor wskrzesiła opactwo na kilka lat, ale potem Elżbieta I ponownie je zlikwidowała.

Dwie zachodnie wieże, w stylu neogotyckim, dzieło Nicholasa Hawksmoora, ucznia Wrena, dobudowano dopiero w 1745. Dalsza przebudowa i renowacja miała miejsce w XIX wieku.

Koronacje królów i królowych Anglii i Wielkiej Brytanii w kolegiacie św. Piotra[edytuj | edytuj kod]

Tron koronacyjny świętego Edwarda

W czasie koronacji Jerzego II Hanowerskiego George Frideric Handel wykonał cztery hymny koronacyjne, w tym hymn „Zadok the Priest”. Od tego czasu utwór ten powtarza się na każdym kolejnym nabożeństwie koronacyjnym, tradycyjnie sprawowanym w opactwie westminsterskim.

Ciekawe miejsca[edytuj | edytuj kod]

Figury męczenników z XX wieku (pierwszy od lewej: św. Maksymilian Kolbe)
Płaskorzeźba Chrystusa na frontonie świątyni
  • kaplica Edwarda Wyznawcy
  • Grób Nieznanego Żołnierza
  • kaplica św. Jerzego, pamięci miliona Brytyjczyków poległych w wojnach
  • Zakątek Wigów
  • Zakątek poetów (Poets' corner)
  • kaplica św. Pawła
  • grobowiec Elżbiety I
  • nagrobek Margaret Beaufort
  • Sala Kapitulna (Chapter House)
  • Kaplica Pyxu
  • Ciemny Krużganek
  • Muzeum Opactwa (Abbey Museum)
  • Kolegium św. Piotra
  • College Gardens
  • Krypta Normandzka (Norman Undercroft)
  • Kaplica Królewskich Sił Powietrznych – witraże poświęcone Dywizjonom 303 i 302, widać tam polskie orły i polską flagę
  • Krzesło koronacyjne z 1301, na którym koronowano wszystkich, prócz dwóch królów Anglii.

Pochówki[edytuj | edytuj kod]

Na terenie opactwa pochowanych jest około 3300 zmarłych. Wśród nich wybitni poeci i pisarze, muzycy, aktorzy, uczeni, politycy i architekci. Oprócz tego znajduje się tam ponad 600 tablic pamiątkowych poświęconych wybitnym osobom niepochowanym na terenie opactwa.

Pierwszym poetą pochowanym w opactwie westminsterskim był Geoffrey Chaucer w roku 1400. W opactwie znajdują się też groby:

Wielu poetów i pisarzy (z powodu mało przykładnego życia, jakie prowadzili, albo braku uznania za życia) nie otrzymywało zgody na pochówek. Dopiero wiele lat po ich śmierci umieszczano tylko tablice pamiątkowe; wśród nich:

Pochowani uczeni to między innymi:

Muzycy: Georg Friedrich Händel, Henry Purcell, Muzio Clementi.

Architekci: Robert Adam, William Chambers, Charles Barry, George Gilbert Scott.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Poradnia językowa PWN: pałac Westminster, pałac westminsterski. sjp.pwn.pl. [dostęp 2016-10-19].
  2. Pogrzeb Stephena Hawkinga. Astrofizyk spoczął obok Izaaka Newtona i Karola Darwina. polsatnews.pl, 31 marca 2018. [dostęp 2018-03-31].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]