Opel Monza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Opel Monza
Opel Monza A1
Opel Monza A1
Inne nazwy Vauxhall Royale coupé
Producent Opel
Projektant Henry Haga[1]
Zaprezentowany Frankfurt Motor Show 1977
Okres produkcji 1978 - 1986
Miejsce produkcji Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Rüsselsheim am Main
Poprzednik Opel Commodore coupé
Dane techniczne
Segment E
Typy nadwozia 3-drzwiowe hatchback
2-drzwiowy kabriolet
Silniki Benzynowe:
R4 2.0E 115 KM
R4 2.2i 115 KM
R6 2.5E 136 KM
R6 2.5E 140KM
R6 2.8S 140 KM
R6 3.0i 156 KM
R6 3.0E 180 KM
Skrzynia biegów 3 i 4-biegowa automatyczna
4 i 5-biegowa manualna
Rodzaj napędu tylny
Długość 4692 mm
Szerokość 1734 mm
Wysokość 1380 mm
Rozstaw osi 2670 mm
Masa własna 1375 - 1420 kg
Poj. zbiornika paliwa 70 l
Liczba miejsc 5
Pojemność bagażnika 350 - 750 l[1]
Dane dodatkowe
Pokrewne Opel Senator
Bitter SC Coupé
Konkurencja BMW E24
Ford Capri
Mazda RX-7
C123/C124
Porsche 924
Saab 900

Opel Monzasamochód osobowy klasy średniej-wyższej o nadwoziu coupé produkowany przez amerykański koncern motoryzacyjny General Motors pod niemiecką marką Opel w latach 1978 - 1986.

Nazwa "Monza" wywodzi się od zbudowanego w 1922 roku legendarnego, włoskiego toru wyścigowego Autodromo Nazionale di Monza[2].

Historia i opis modelu[edytuj]

Opel Monza przed liftingiem
Opel Monza po liftingu
Opel Monza po liftingu - tył
Opel Monza cabrio
Opel Monza - wnętrze

Samochód został po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowany podczas targów motoryzacyjnych we Frankfurcie w 1977 roku[2]. Auto zbudowane zostało jako sportowa wersja modelu Senator A na bazie tej samej płyty podłogowej oraz jako bezpośredni następca modelu Commodore coupé. Podstawową jednostką był sześciocylindrowy silnik benzynowy 2.8, zasilany gaźnikiem, generował moc 140 KM. Oferowano też większy silnik - o pojemności trzech litrów, w dwóch wariantach mocy -150 KM i 180 KM[3]. W 1981 roku jednostka 2.8S została zastąpiona przez 2.5E zasilaną wtryskiem paliwa, o mocy 136 KM[2].

W 1982 roku auto przeszło face lifting. Chromowane elementy zastosowane w modelu przed liftingiem zastąpione zostały plastikiem, a przednie kierunkowskazy zyskały białe szkło. Z tyłu pojazdu zastosowano spojler, a do listy wyposażenia standardowego dodano 14 lub 15-calowe alufelgi. Zmieniona została deska rozdzielcza pojazdu, a do listy wyposażenia dodatkowego dodano m.in. elektryczne sterowanie lusterek. W modelu GS zastosowane zostały cyfrowe wskaźniki deski rozdzielczej[3]. Za podstawowe źródło napędu odpowiadał czterocylindrowy silnik 2.0E o mocy 115 KM[4], który w 1984 roku zastąpiono jednostką 2.2i o tej samej mocy[5], W roku 1984 podniesiono też moc silnika 2.5E do 140 KM. W przedostatnim roku produkcji wprowadzono wersję 3.0i z katalizatorem, która generowała 156 KM.

W 1983 roku zaprezentowano usportowioną wersję GSE, która wyróżniała się zblokowanym w 40% mechanizmem różnicowym, zegarami w formie wyświetlaczy LCD oraz sportowymi fotelami firmy Recaro[1].

Zbudowana została także specjalna wersja limitowana pojazdu o nadwoziu cabrio, która powstała w liczbie 144 egzemplarzy[3]. W 1986 roku zakończono produkcję pojazdu, po wyprodukowaniu około 46 tysięcy egzemplarzy[2].

Wyposażenie[edytuj]

  • E - powstała w liczbie 971 egzemplarzy[6]
  • S
  • GSE

Standardowe wyposażenie pojazdu obejmowało m.in. wspomaganie kierownicy, regulację na wysokość fotela kierowcy oraz welurową tapicerkę. Dodatkowo auto mogło być wyposażone w chromowane elementy nadwozia, wycieraczki przednich reflektorów, a także światła przeciwmgłowe oraz podgrzewane przednie siedzenia, komputer pokładowy, elektryczne sterowanie szyb, dwustrefową klimatyzację oraz skórzaną tapicerkę. Wersję po liftingu można było także wyposażyć m.in. w elektryczne sterowanie lusterek, elektrycznie sterowany szyberdach oraz wielofunkcyjny komputer pokładowy[3].

Przypisy

  1. a b c Przemysław Rosołowski: Opel Monza. autogen.pl, 2012-06-07. [dostęp 2017-05-07].
  2. a b c d Andrzej Jakubaszek: Opel Monza GSE - Szlachetny rodowód. klasyki.auto-swiat.pl, 2013-02-06. [dostęp 2017-05-07].
  3. a b c d Opel Monza – historia, która się powtórzy?. classicauto.tv, 2013-12-10. [dostęp 2017-05-07].
  4. Detailed specs review of 1983 Opel Monza 2.0 E offered since January 1983 for Europe, www.automobile-catalog.com [dostęp 2017-06-16].
  5. Detailed specs review of 1984 Opel Monza 2.2i offered since October 1984 for Europe, www.automobile-catalog.com [dostęp 2017-06-16].
  6. Piotr Burchard: Porsche 924 kontra Opel Monza i Mazda RX-7 - Dość dziwne trio. klasyki.auto-swiat.pl, 2014-10-21. [dostęp 2017-05-07].

Bibliografia[edytuj]