Przejdź do zawartości

Open Vlaamse Liberalen en Democraten

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Flamandzcy Liberałowie i Demokraci
Open Vlaamse Liberalen en Democraten
Ilustracja
Państwo

 Belgia

Skrót

Open VLD

Lider

Eva De Bleeker

Data założenia

1992

Adres siedziby

Bruksela

Ideologia polityczna

liberalizm

Członkostwo
międzynarodowe

Międzynarodówka Liberalna

Grupa w Parlamencie
Europejskim

Odnówmy Europę

Barwy

niebieska, żółta

Strona internetowa

Flamandzcy Liberałowie i Demokraci (niderl. Open Vlaamse Liberalen en Democraten, Open VLD) – belgijska i flamandzka partia polityczna o profilu liberalnym, działająca od 1992. Należy do Partii Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Ugrupowanie (jako VLD) powstało w 1992 na bazie przekształconej Partii na rzecz Wolności i Postępu, do której dołączyli liberalni politycy z innych ugrupowań. Liberałowie w 1999 odnieśli zwycięstwo w wyborach krajowych do Izby Reprezentantów, dzięki czemu na czele nowego gabinetu stanął ich przywódca Guy Verhofstadt. Utworzył on pierwszy od kilkudziesięciu lat rząd bez udziału chadeków, popierany przez socjalistów flamandzkich i walońskich oraz Partię Reformatorsko-Liberalną. Po wyborach w 2003 VLD utrzymało władzę, jednocześnie doszło do kilku rozłamów, skutkujących powstaniem niewielkich ugrupowań.

Na potrzeby wyborów w 2007 Flamandzcy Liberałowie i Demokraci zawiązali porozumienie wyborcze z Liberaal Appèl i partią Vivant. Partia pozostała w kolejnych rządach kierowanych od 2008 przez chadeków Yves'a Leterme, Hermana Van Rompuya i ponownie pierwszego z nich. Wiosną 2010 liberałowie wyszli z koalicji rządzącej, co doprowadziło do przedterminowych wyborów parlamentarnych. W głosowaniu tym partia uzyskała najsłabszy wynik wyborczy od czasu swojego powstania (13 mandatów w Izbie Reprezentantów i 4 w Senacie)[1][2]. W 2011 partia weszła do koalicji rządowej popierającej rząd, na czele którego stanął waloński socjalista Elio Di Rupo. W 2014 po kolejnych wyborach krajowych i kilkumiesięcznych negocjacjach liberałowie dołączyli do nowej koalicji rządowej, w ramach której premierem został Charles Michel[3], którego w 2019 zastąpiła Sophie Wilmès[4].

W 2020 ugrupowanie przystąpiło do nowej wielopartyjnej koalicji, współtworząc belgijski rząd, na czele którego stanął jeden z ich liderów – Alexander De Croo[5]. W 2025 formacja znalazła się w opozycji.

Wyniki wyborcze

[edytuj | edytuj kod]

Wybory do Izby Reprezentantów[6]

[edytuj | edytuj kod]
  • 1995: 13,1% głosów, 21 mandatów
  • 1999: 14,3% głosów, 23 mandaty
  • 2003: 15,4% głosów, 25 mandatów
  • 2007: 11,8% głosów, 18 mandatów
  • 2010: 8,2% głosów, 13 mandatów
  • 2014: 9,8% głosów, 14 mandatów
  • 2019: 8,5% głosów, 12 mandatów
  • 2024: 5,5% głosów, 7 mandatów[7]

Wybory do Parlamentu Flamandzkiego

[edytuj | edytuj kod]
  • 1995: 20,2% głosów, 26 mandatów[8]
  • 1999: 22,0% głosów, 27 mandatów[9]
  • 2004: 19,8% głosów, 25 mandatów – kartel wyborczy z partią Vivant[10]
  • 2009: 15,0% głosów, 21 mandatów[11]
  • 2014: 14,6% głosów, 19 mandatów[12]
  • 2019: 13,1 głosów, 16 mandatów[13]
  • 2024: 8,3% głosów, 9 mandatów[14]

Wybory do Parlamentu Europejskiego

[edytuj | edytuj kod]
  • 1994: 11,4% głosów, 3 mandaty[15]
  • 1999: 13,7% głosów, 3 mandaty[16]
  • 2004: 13,6% głosów, 3 mandaty – kartel wyborczy z partią Vivant[17]
  • 2009: 12,6% głosów, 3 mandaty[18]
  • 2014: 12,8% głosów, 3 mandaty[19]
  • 2019: 10,1% głosów, 2 mandaty[20]
  • 2024: 5,8% głosów, 1 mandat[21]

Przewodniczący

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Resultaat Kamer van Volksvertegenwoordigers 13 juni 2010. electionresults.belgium.be. [dostęp 2024-06-12]. (niderl.).
  2. ↑ Resultaat Senaat 13 juni 2010. electionresults.belgium.be. [dostęp 2024-06-12]. (niderl.).
  3. ↑ Belgium agrees to form coalition government. dw.be, 7 października 2014. [dostęp 2024-06-12]. (ang.).
  4. ↑ Koning Filip benoemt Sophie Wilmès tot premier. hln.be, 27 października 2019. [dostęp 2024-06-12]. (niderl.).
  5. ↑ Nouveau gouvernement belge: les militants des sept partis (PS, sp.a, MR, Open VLD, CD&V, Ecolo et Groen) ont dit oui. rtbf.be, 30 września 2020. [dostęp 2024-06-12]. (fr.).
  6. ↑ Parties and Elections in Europe: Belgium. parties-and-elections.eu. [dostęp 2024-06-12]. (ang.).
  7. ↑ Verkiezingen 9 juni 2024: Resultaten in cijfers. elections2024.belgium.be. [dostęp 2024-06-12]. (niderl.).
  8. ↑ Resultaat Vlaams Parlement 21 mei 1995. verkiezingsresultaten.belgium.be. [dostęp 2025-02-16]. (niderl.).
  9. ↑ Resultaat Vlaams Parlement 13 juni 1999. verkiezingsresultaten.belgium.be. [dostęp 2025-02-16]. (niderl.).
  10. ↑ Resultaat Vlaams Parlement 13 juni 2004. verkiezingsresultaten.belgium.be. [dostęp 2025-02-16]. (niderl.).
  11. ↑ Resultaat Vlaams Parlement 7 juni 2009. verkiezingsresultaten.belgium.be. [dostęp 2025-02-16]. (niderl.).
  12. ↑ Resultaat Vlaams Parlement 25 mei 2014. verkiezingsresultaten.belgium.be. [dostęp 2025-02-16]. (niderl.).
  13. ↑ Resultaat Vlaams Parlement 26 mei 2019. verkiezingsresultaten.belgium.be. [dostęp 2025-02-16]. (niderl.).
  14. ↑ Resultaat Vlaams Parlement 9 juni 2024. verkiezingsresultaten.belgium.be. [dostęp 2025-02-16]. (niderl.).
  15. ↑ Resultaat Europees Parlement 12 juni 1994. verkiezingsresultaten.belgium.be. [dostęp 2025-02-16]. (niderl.).
  16. ↑ Resultaat Europees Parlement 13 juni 1999. verkiezingsresultaten.belgium.be. [dostęp 2025-02-16]. (niderl.).
  17. ↑ Resultaat Europees Parlement 13 juni 2004. verkiezingsresultaten.belgium.be. [dostęp 2025-02-16]. (niderl.).
  18. ↑ Resultaat Europees Parlement 7 juni 2009. verkiezingsresultaten.belgium.be. [dostęp 2025-02-16]. (niderl.).
  19. ↑ Resultaat Europees Parlement 25 mei 2014. verkiezingsresultaten.belgium.be. [dostęp 2025-02-16]. (niderl.).
  20. ↑ Resultaat Europees Parlement 26 mei 2019. verkiezingsresultaten.belgium.be. [dostęp 2025-02-16]. (niderl.).
  21. ↑ Resultaat Europees Parlement 9 juni 2024. verkiezingsresultaten.belgium.be. [dostęp 2025-02-16]. (niderl.).
  22. ↑ Leaders of Belgium. zarate.eu. [dostęp 2024-06-12]. (ang.).
  23. ↑ Lachaert overtuigend verkozen tot nieuwe voorzitter Open Vld, Tommelein met 30 procent zichtbaar ontgoocheld. hln.be, 22 maja 2020. [dostęp 2024-06-12]. (niderl.).
  24. ↑ „We have nine months to get back on our feet”, says new Open VLD leader. brusselstimes.com, 23 września 2023. [dostęp 2024-06-12]. (ang.).
  25. ↑ Cisse Michiels: Eva De Bleeker verkozen tot nieuwe voorzitter van Open VLD: „Het hele liberale partijprogramma herschrijven”. vrt.be, 24 sierpnia 2024. [dostęp 2024-09-09]. (niderl.).
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Open_Vlaamse_Liberalen_en_Democraten&oldid=77794641”