Operand

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Operand – w matematyce argument operatora, tj. funkcji danej przestrzeni w siebie (tzw. endomorfizm). Przykładowo dla działania dodawania będącego operatorem w ustalonym ciele (np. liczb rzeczywistych) postaci

operandami są liczby oraz

Operand – w cybernetyce zbiór obiektów (osób, przedmiotów, procesów), na których wykonywane jest pewne działanie. Wynikiem przekształcenia operandu jest transformata; zbiór operandów jest zamknięty względem danej transformacji, gdy w zbiorze transformat nie występują elementy spoza zbioru operandów.

Bibliografia[edytuj]

  • Wiesław Flakiewicz: Podstawy cybernetyki. Warszawa: Szkoła Główna Planowania i Statystyki, 1982, s. 43.