When Eagles Strike

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Operation Balikatan)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
When Eagles Strike
Operation Balikatan
Gatunek akcja,
wojenny
Rok produkcji 2003
Data premiery Ziemia 11 czerwca 2003 r.
Stany Zjednoczone 20 kwietnia 2004 r.[1]
Kraj produkcji  Filipiny
 Stany Zjednoczone
Język angielski, filipiński, tagalski
Czas trwania 90 minut
Reżyseria Cirio H. Santiago
Scenariusz Michael Kinney
Główne role Christian Boeving
oraz Stacy Keach
Muzyka Nonong Buencamino
Zdjęcia Jun Daleways,
Ric Remington
Scenografia Joe Mari Avellana (w czołówce jako J. M. Avellana)
Kostiumy E. Dee Biddlecome
Montaż Roy Stark
Produkcja Cirio H. Santiago
producent wykonawczy:
Roger Corman
Wytwórnia Concorde-New Horizons
Dystrybucja Stany Zjednoczone New Concorde[1], Buena Vista Home Entertainment[2]

When Eagles Strike (na Filipinach pt. Operation Balikatan, w Polsce nieoficjalnie pt. Kiedy orły uderzają[3]) − filipińsko-amerykański wojenny film akcji z 2003 roku, wyreżyserowany i wyprodukowany przez Cirio H. Santiago oraz wyprodukowany wykonawczo przez Rogera Cormana. W filmie w rolach głównych wystąpili: były kulturysta Christian Boeving oraz aktor dzieł klasy "B" Stacy Keach.

Według brazylijskiego dystrybutora, film oparty jest na autentycznych wydarzeniach[4]. Obraz powstał niskim nakładem budżetowym, przez co zdjęcia kręcono na Filipinach, gdzie koszty produkcji filmowej są tańsze. Santiago określił swój projekt jako zainspirowany kinem akcji lat osiemdziesiątych oraz filmami Łzy słońca w reżyserii Antoine'a Fuqua (2003) i Helikopter w ogniu Ridleya Scotta (2001). When Eagles Strike zyskał zasadniczo negatywne recenzje krytyków, krytykowany za stereotypową fabułę i próbę podejścia reżysera do tematu terroryzmu. Wydany w wielu krajach na rynku DVD (direct-to-video), minął się też z sukcesem komercyjnym. Planowano realizację sequela filmu.

Zarys fabuły[edytuj | edytuj kod]

Gdy azjatyccy terroryści uprowadzają amerykańskich senatorów, generał Thurmond wysyła swoich najlepiej wyszkolonych komandosów z misją odbicia wpływowych polityków. Grupie przewodzi brawurowy "twardziel" Andrew Peers. Żołnierze przybywają na zapomnianą wyspę Azji Południowo-Wschodniej, nie wiedząc, że w swoich szeregach mają zdrajcę, spiskującego z oponentami.

Pełna fabuła[edytuj | edytuj kod]

Ważne konferencje międzynarodowe na Filipinach przerywa zuchwały akt terroryzmu: brutalna grupa rebeliantów spod skrzydeł Al-Kaidy porywa kilku amerykańskich senatorów. W zamian za uwolnienie polityków, domagają się wydania własnych żołnierzy, przetrzymywanych na terenie Stanów Zjednoczonych. Amerykańscy dowódcy wojskowi chcą uniknąć szumu wokół przetrzymywania i przesłuchiwania członków Al-Kaidy. By zapobiec zamieszaniu politycznemu, generał Thurmond powierza zadanie odbicia zakładników swojemu najlepiej wyszkolonemu i najbardziej doświadczonemu żołnierzowi, porucznikowi Andrew Peersowi. Komandos, przebywający na kontynencie azjatyckim wraz z elitą sił specjalnych, kompletuje drużynę, której ma dowodzić. Żołnierze wyruszają na zapomnianą malezyjską wyspę, mając jedynie czterdzieści osiem godzin na wypełnienie tajnej misji.

Misja okazuje się skrajnie niebezpieczna, wkrótce po dostaniu się na wyspę ekipa Peersa zostaje ostrzelana i wielu z amerykańskich żołnierzy ginie. Mniej niż dziesięciu członków zespołu uchodzi z życiem i kontynuuje zlecenie. Peers i jego żołnierze przeczesują rozległe tereny wyspy w poszukiwaniu bazy wroga, cały czas ich śladem podążają terroryści. Amerykanie kilkukrotnie natrafiają na osady, w których nie odnajdują jednak senatorów, za to które stają się miejscem kolejnych bitew. Gdy w końcu otoczeni zostają przez liczną grupę wojsk Al-Kaidy, na jaw wychodzi fakt, iż przez cały czas wykonywania misji w ich szeregach znajdował się zdrajca, spiskujący z oponentami − porucznik Gomez. Gomez, mimo pomocy okazanej Al-Kaidzie, zostaje zabity, zaś reszta żołnierzy zostaje schwytana i wzięta do niewoli.

W bazie wroga porucznik Peers jest brutalnie przesłuchiwany. Bity i rażony prądem elektrycznym o wysokim natężeniu, ma zdradzić cel swojej misji, czego zaciekle odmawia. Gdy Al-Kaida pod dowództwem sadystycznego Saleka nawet wielogodzinnymi torturami nie jest w stanie zmusić komandosa do wyjawienia informacji, nakazuje zabicie żołnierzy Marines. Tuż przed egzekucją rozstrzelania tychże na wyspie lądują amerykańskie wojska, wezwane przez jednego z bohaterów przy użyciu mikronadajnika, ukrytego w plecaku Peersa. Korzystając ze wsparcia rodaków, Peers i jego ekipa odbijają senatorów-jeńców oraz mordują większą część wojsk Al-Kaidy. Wracają do USA.

Stacy Keach, odtwórca roli generała Thurmonda.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

  • Christian Boeving − porucznik Andrew Peers
  • Stacy Keach − generał Thurmond
  • Davee Youngblood − starszy szeregowy Tyler Owens
  • Jesse Vint − kapitan Spencer, szef CIA
  • Rey Malonzo − porucznik Rodrigo Gomez
  • Nate Adams − Darren, sanitariusz
  • Eddie Garcia − generał Espino
  • Jess Lapid Jr. − Salek
  • Monsour del Rosario − Ahmed
  • Archie Adamos − Mag
  • Joe Mari Avellana − Ibrahim
  • Carlo Maceda − Dima
  • Nigel Hogge − senator Barnes
  • Joseph Zucchero (w czołówce jako Joe Zucchero) − Greg
  • Eddy Ellwood − muskularny komandos (sceny usunięte)

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Cirio H. Santiago opisał When Eagles Strike jako "przepojony akcją wehikuł czasu, cofający widza do lat osiemdziesiątych − kolebki kina sensacyjnego", film pełen scen bitew, eksplozji i efektów specjalnych. Reżyser porównał swoją produkcję do dzieł Łzy słońca Antoine'a Fuqua oraz Helikopter w ogniu Ridleya Scotta.[5] Film kręcony był w pierwszym kwartale 2003 roku. Zdjęcia realizowano na Filipinach (w tym w Manili i Subic Bay), z powodu niskiego nakładu budżetowego, jakim operowali twórcy. Za lokacje dla operatora posłużyły głównie dzikie, tropikalne dżungle. Odtwórca roli głównej, były kulturysta Christian Boeving, samodzielnie wykonał wszystkie popisy kaskaderskie. W obsadzie aktorskiej, jak i ekipie realizacyjnej filmu, znaleźli się Amerykanie i Filipińczycy. Boeving oparł stworzony przez siebie wizerunek (postać muskularnego komandosa) na tym wykreowanym przez Arnolda Schwarzeneggera w filmach akcji pod koniec lat 80. Schwarzenneger jest idolem Boevinga. Istniała alternatywna wersja sceny przesłuchania Andrew Peersa, w której bohater grany przez Christiana Boevinga torturowany był nago, o parę minut dłużej i w brutalniejszy sposób − w hołdzie złożonym scenie tortur Sylvestra Stallone'a w klasycznym filmie Rambo II (1985). Fragment zastąpiono mniej brutalną sceną[6].

Wydanie filmu[edytuj | edytuj kod]

Światowa premiera filmu nastąpiła 11 czerwca 2003 na Filipinach. Podczas premiery obrazu na Festiwalu Filmowym w Manili na czerwonym dywanie pojawili się członkowie obsady, między innymi Rey Malonzo, Eddie Garcia i Monsour del Rosano[7]. Projekcja filmu została oprotestowana przez amerykańskich żołnierzy stacjonujących na Filipinach, którzy uznali, że obraz może przedstawić ich oddział w negatywnym świetle.[5] Major Lito Atienza skomentował protesty, mówiąc: "To tylko film, jego celem jest dostarczenie rozrywki. Wątki wojskowe stanowią tu sprawę drugorzędną."[8] Wkrótce potem projekt wydany został na rynku DVD/video (direct-to-video) między innymi w: Rosji (pod tytułem Когда орел атакует w 2003),[9] Brazylii (jako O Ataque dos Águias w 2007),[10] Japonii (Codename Eagle, 2006),[11] Stanach Zjednoczonych (2004)[1] czy Niemczech (2009)[12]. W 2006 roku film został wydany w Tajwanie, jako rzekomy sequel Helikoptera w ogniu, pod tytułem 黑鷹計畫 2.[13] Jeszcze w pierwszej połowie 2003 roku Santiago sprzedał sieciom HBO i Cinemax prawa do emisji filmu w telewizji.[5] Obrazu nie opublikowano na terenie Polski.

Opinie[edytuj | edytuj kod]

Film zebrał przeciętne lub negatywne recenzje krytyków. Recenzent niemieckiego leksykonu Das Lexikon des Internationalen Films pisał o When Eagles Strike jako o "patriotycznym filmie akcji, w którym pobrzmiewają echa zamachów terrorystycznych z 11 września 2001, obfitującym w wiele klisz i stereotypów".[14] W omówieniu dla portalu eFilmCritic.com, zatytułowanym "Gdzie jest John Rambo, kiedy go potrzebujesz?", film został maksymalnie skrytykowany przez dziennikarza Scotta Weinberga. "Można by ulec pokusie i zakwalifikować When Eagles Strike jako obraz z kategorii 'zerżnięte z pierwszych stron gazet', lecz w rzeczywistości podsumowanie 'zerżnięte ze śmietnika' jest trafniejszą oceną. (...) Film traktuje wyłącznie o 'złych brązowych ludziach' stojących w kolejce do bycia 'wykoszonym' w niekończącej się serii strzelanki z karabinów maszynowych." − pisał Weinberg, wyraźnie krytykując brak spektakularności w fabule oraz nawiązywanie do wówczas aktualnych, kontrowersyjnych tematów medialnych. Recenzent negatywnie opisał także dialogi bohaterów oraz kreacje aktorskie członków obsady. Weinberg wydał filmowi ocenę w postaci 1/5 gwiazdek, przy czym ogólna ocena portalowa (powstała przy wyciągnięciu średniej z noty recenzenta i ocen użytkowników serwisu) wyniosła 2/5 gwiazdek.[15] Również pamflecista portalu vcdq.com nie wydał korzystnego omówienia na temat filmu. "Tak głupi, jak jest to tylko możliwe, akcyjniak, z testosteronem wylewającym się poza ekran, homoerotyczną aurą oraz głównym bohaterem stylizowanym na Schwarzeneggera. Bardzo słaby, lecz nadal niepokojąco interesujący." − podsumował obraz.[16] Internetowy portal Rotten Tomatoes przyznał projektowi ocenę w postaci 50% (portal charakteryzuje się specyficznymi kryteriami w ocenie projektów filmowych, wedle których wyższy procent oznacza lepszą/wyższą ocenę).[17]

Sequel[edytuj | edytuj kod]

Scenariusz sequelu filmu, zatytułowanego When Eagles Strike 2 − Mission: Survive, został napisany wkrótce po premierze obrazu Cirio H. Santiago. Kontynuacja miała zostać nakręcona w 2004 roku jako film telewizyjny, jednak projekt porzucono. Szczegóły fabularne nie są znane, wiadomo natomiast, że bohaterem sequelu miał zostać porucznik Andrew Peers.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Filmy o podobnej tematyce: Komando (1985), Rambo II (1985), Strike Commando (1987), Strike Commando 2 (1988), Final Reprisal (1988).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c When Eagles Strike DVD (2003) by New Concorde. amazon.com. (ang.) [dostęp 2010-05-06]
  2. When Eagles Strike DVD (2003) by Buena Vista Home Entertainment. amazon.com. (ang.) [dostęp 2010-05-06]
  3. NAPISY.info − When Eagles Strike (2003). napisy.info. [dostęp 2012-04-04]
  4. O Átaque dos Aguias DVD cover. i.s8.com.br (port.) [dostęp 2011-03-29].
  5. a b c "'Worried' US officers to check out filmfest's 'Balikatan' movie". Philippine Daily Inquirer. 2003-06-06. (ang.) [dostęp 2014-05-05].
  6. Leavold, Andrew (2009-12-19). "BAMBOO GODS AND BIONIC BOYS: When Eagles Strike (2003)". bamboogodsandbionicboys.com. (ang.) [dostęp 2012-04-03]
  7. "Starry night at SM". Philippine Daily Inquirer. 2003-06-29. (ang.) [dostęp 2014-05-04].
  8. "Protest vs film fest movie is 'non-issue,' says mayor". Philippine Daily Inquirer. 2003-06-10. (ang.) [dostęp 2014-05-05].
  9. "Когда орел атакует". kinotm.com. (ros.) [dostęp 2011-05-18]
  10. "DVD O Ataque dos Águias". submarino.com.br. (port.) [dostęp 2011-05-18]
  11. "Release dates for When Eagles Strike (2003)". Internet Movie Database (IMDb). (ang.) [dostęp 2011-05-18]
  12. "DVD KAUFVIDEO: When Eagles Strike". video.de. (niem.) [dostęp 2011-05-18]
  13. "黑鷹計畫2 − (When Eagles Strike)". ivideo.com.tw. (chiń.) [dostęp 2015-02-08].
  14. "Das Zweitausendeins Filmlexikon: When Eagles Strike". zweitausendeins.de. (niem.) [dostęp 2011-01-30]
  15. Weinberg, Scott (2006). "Movie Review − When Eagles Strike". efilmcritic.com. (ang.) [dostęp 2011-04-06]
  16. "(When Eagles Strike *2003*)". vcdq.com. (ang.) [dostęp 2011-05-18]
  17. "When Eagles Strike Movie Reviews, Pictures − Rotten Tomatoes". rottentomatoes.com. (ang.) [dostęp 2014-05-05].