Operator paradoksalny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Operator paradoksalny (operator punktu stałego) – funkcja w rachunku lambda, która dla każdej funkcji tworzy jej punkt stały:

Nazwa bierze się stąd, iż jeśli tą funkcją będzie na przykład negacja (niezależnie od przyjętej definicji) to:

Operatorów paradoksalnych jest nieskończenie wiele. Najczęściej używany jest zdefiniowany następująco:

Niemniej jeśli

to funkcja

też jest operatorem punktu stałego[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. H.P. Barendregt: The Lambda Calculus: Its Syntax and Semantics. 1984. (ang.)