Operator systemu dystrybucyjnego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa największych polskich operatorów wraz z obszarami działania. Warto nadmienić, że granice pokrywają się z granicami byłych czterdziestu dziewięciu województw

Operator Systemu Dystrybucyjnego (OSD) - przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją energii elektrycznej, odpowiedzialne za ruch sieciowy w systemie dystrybucyjnym, bieżące i długookresowe bezpieczeństwo funkcjonowania tego systemu, eksploatację, konserwację i remonty sieci dystrybucyjnej oraz jej niezbędną rozbudowę, w tym połączeń z innymi systemami elektroenergetycznymi[1].
Terminem tym określa się również osobę fizyczną lub prawną odpowiedzialna za działalność operacyjną i zapewnienie utrzymania, a w razie potrzeby, również za rozwój systemu dystrybucyjnego, połączenia z innymi systemami i za zapewnienie długookresowej zdolności systemu do pokrycia uzasadnionego zapotrzebowania na dystrybucję energii elektrycznej [2].

Operator systemu dystrybucyjnego w zakresie systemów dystrybucyjnych jest odpowiedzialny między innymi za:

  • dysponowanie mocą jednostek wytwórczych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej, z wyłączeniem jednostek wytwórczych o mocy osiągalnej równej 50 MW lub wyższej, przyłączonych do koordynowanej sieci 110 kV;
  • bilansowanie systemu, z wyjątkiem równoważenia bieżącego zapotrzebowania na energię elektryczną;
  • zarządzanie ograniczeniami systemowymi oraz prowadzenie z użytkownikami tego systemu rozliczeń wynikających z niezbilansowania energii elektrycznej dostarczonej do systemu dystrybucyjnego i pobranej z tego systemu;
  • zakup energii elektrycznej w celu pokrywania strat powstałych w sieci dystrybucyjnej podczas dystrybucji energii elektrycznej tą siecią oraz stosowanie przejrzystych i niedyskryminacyjnych procedur rynkowych przy zakupie tej energii.

Spółki OSD dzielą się na Oddziały, dawne Zakłady Energetyczne.

Operatorzy systemów dystrybucyjnych (OSD)[edytuj | edytuj kod]

  1. Energoserwis Kleszczów Sp. z o. o.
  2. Vattenfall Distribution Poland S.A.
  3. RWE Stoen Operator Sp. z o.o.
  4. PGE Dystrybucja S.A.
  5. Enea Operator Sp. z o.o.
  6. Tauron Dystrybucja S.A.
  7. Energa-Operator S.A.
  8. Polski Koncern Naftowy Orlen S.A.
  9. Przedsiębiorstwo Energetyczne „ESV" S.A.
  10. Polenergia Dystrybucja Sp. z o.o.
  11. PKP Energetyka S.A.
  12. Synthos Dwory Sp. z o.o.
  13. Dwory Sp. z o.o.
  14. Dalkia Poznań Zespół Elektrociepłowni S.A.
  15. „Energetyka” Sp. z o.o.
  16. Enesta Sp. z o.o.
  17. Zamet - Budowa Maszyn S.A.
  18. Nida Media Sp. z o.o.
  19. KGHM Polska Miedź S.A.
  20. Zarząd Morskiego Portu Gdynia S.A.
  21. Zakład Usług Technicznych Sp. z o.o.
  22. Zakłady Azotowe w Tarnowie-Mościcach S.A.
  23. Koksownia Przyjaźń Spółka z.o.o.
  24. Huta „Kościuszko” S.A.
  25. Celsa „Huta Ostrowiec”
  26. Zakład Energetyki Cieplnej w Końskich
  27. Grupa Lotos Spółka Akcyjna
  28. WM Malta Sp. z o.o.
  29. Arctic Paper Kostrzyn S.A.
  30. Fabryka Łożysk Tocznych - Kraśnik S.A.
  31. Ostrowski Zakład Ciepłowniczy S.A.
  32. Elektrownia „Rybnik” S.A.
  33. Nitroerg S.A.
  34. Zakłady Chemiczne Police S.A.
  35. Dalkia Powerline Sp. z o.o.
  36. Zakłady Mechaniczne „Bumar - Łabędy” S.A.
  37. Zakłady Chemiczne Zachem w Bydgoszczy S.A.
  38. Energomedia Sp. z o. o.
  39. Soda Polska Ciech Sp. z o. o.
  40. Zakłady Azotowe Puławy S.A.

W wyniku konsolidacji przeprowadzonej w 2010 roku ośmiu OSD (PGE Dystrybucja Warszawa-Teren Sp. z o.o., PGE Dystrybucja Lubzel Sp. z o.o., PGE Dystrybucja Łódź Sp. z o.o., PGE Dystrybucja Rzeszów Sp. z o.o., PGE Dystrybucja Zamość Sp. z o.o., PGE Dystrybucja Łódź-Teren SA, PGE ZEORK Dystrybucja Sp. z o.o., PGE Dystrybucja Białystok Sp. z o.o.), powstał jeden podmiot o nazwie PGE Dystrybucja SA[3].

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 4 marca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz ustawy — Prawo ochrony środowiska. Dz. U. Nr 62, poz. 552.
  2. Dyrektywa Unii Europejskiej 2003/54/EC w sprawie wspólnych zasad wewnętrznego rynku energii elektrycznej. Fakty Dokumenty Nr 3/2003. Tekst oryginalny: Directive 2003/54/EC of the European Parliament and of the CounciI of 26 June 2003 conceming common rules for the interna! market in electricity and repealing Directive 96/92/EC. Official Journal of the European Union, L 176, 15.7.2003.
  3. Biuletyn Urzędu Regulacji Energetyki nr 2 (76) 30 czerwca 2011.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Majka K.: Systemy rozliczeń i taryfy w elektroenergetyce, Wydawnictwo Politechniki Lubelskiej, Lublin 2005.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]