Opistocelikaudia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Opistocelikaudia
Opisthocoelicaudia skarzynskii
Borsuk-Bialynicka, 1977
Okres istnienia: 75–65 mln lat temu
Kompletny szkielet eksponowany w Muzeum Ewolucji Instytutu Paleobiologii PAN
Kompletny szkielet eksponowany w Muzeum Ewolucji Instytutu Paleobiologii PAN
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Nadrząd dinozaury
Rząd dinozaury gadziomiedniczne
Podrząd zauropodomorfy
Infrarząd zauropody
(bez rangi) Titanosauria
Rodzina saltazaury
Rodzaj opistocelikaudia
Gatunek Opisthocoelicaudia skarzynskii

Opistocelikaudia (Opisthocoelicaudia skarzynskii) – zauropod z rodziny saltazaurów (Saltasauridae).

Żył w epoce późnej kredy (ok. 75-65 mln lat temu) na terenach środkowej Azji. Długość ciała ok. 12 m, wysokość ok. 5 m masa ok. 30 t. Jego szczątki znaleźli w 1965 r. polscy i mongolscy paleontolodzy w Mongolii (na pustyni Gobi). Nazwa "opistecolikaudia" oznacza "tylnowklęsłe kręgi ogonowe".

Początkowo (Borsuk-Bialynicka, 1977) dinozaur ten został zaklasyfikowany jako przedstawiciel rodziny kamarazaurów, dopiero w 1993 argentyńscy paleontolodzy Leonardo Salgado i Rodolfo Coria zaklasyfikowali go do saltazaurów.

W zbiorach Muzeum Ewolucji Instytutu Paleobiologii Polskiej Akademii Nauk w Warszawie znajduje się zrekonstruowany szkielet opistocelikaudii.