Opolnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Opolnica
Zameczek w Opolnicy
Zameczek w Opolnicy
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat ząbkowicki
Gmina Bardo
Liczba ludności (III 2011) 392[1]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-256
Tablice rejestracyjne DZA
SIMC 0851287
Położenie na mapie gminy Bardo
Mapa lokalizacyjna gminy Bardo
Opolnica
Opolnica
Położenie na mapie powiatu ząbkowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu ząbkowickiego
Opolnica
Opolnica
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Opolnica
Opolnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Opolnica
Opolnica
Ziemia50°30′13″N 16°43′04″E/50,503611 16,717778
Oficyna Zameczku w Opolnicy

Opolnica (niem. Giersdorf[2]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Bardo.

Położenie[edytuj]

Wieś malowniczo położona w centralnej części Gór Bardzkich, po obu stronach Nysy Kłodzkiej, w malowniczym przełomie. Niegdyś jej dwie strony były ze sobą połączone mostem; dziś już nie istnieje możliwość przeprawy przez rzekę w tym miejscu.

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Historia[edytuj]

Pierwsza wzmianka o Opolnicy pochodzi z roku 1359, z dokumentu dotyczącego zakupu ziemi przez miasto Bardo[3]. Od XVI wieku wieś była ośrodkiem protestantyzmu, od XVII wieku miejscowy kościół należał do ewangelików, wkrótce powstała tam też szkoła ewangelicka[3]. W 1741 roku w miejscowości stacjonowały wojska pruskie, które przez Przełęcz Bardzką wyruszyły na podbój Hrabstwa kłodzkiego[3]. W drugiej połowie XIX wieku w okolicy rozwinęła się turystyka, we wsi funkcjonowała gospoda i były miejsca noclegowe[3].

Nazwa[edytuj]

W roku 1946 miejscowość została włączona do nowo powstałego województwa wrocławskiego na terenie powojennej Polski pod nazwą Chrobrówka, pochodzącą od przydomku króla Bolesława Chrobrego; ostatecznie nazwę ustalono na Opolnica.

Demografia[edytuj]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 392 mieszkańców[1]. Jest trzecią co do wielkości miejscowością gminy Bardo.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[4]:

  • zespół zameczku myśliwskiego, z połowy XIX w., 1884 r.:

Zabytki nieistniejące:

  • dwór rodziny Burghausów, renesansowy, z początku XVI w., przebudowany w XIX w., był najcenniejszym zabytkiem wsi. Dwór ten został uszkodzony w 1945 r., popadł w ruinę i został rozebrany w latach 70. XX wieku. Wewnątrz znajdowała się interesująca, spiralna, drewniana klatka schodowa, drewniane stropy belkowe i sklepienia kolebkowe z lunetami, a okna ujęte były w kamienne opaski. Z dworu zachowały się tylko nikłe fragmenty murów[5].

Kościół Ewangelicko-Augsburski[edytuj]

Na terenie wsi działalność duszpasterską prowadzi filiał Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego.

Przypisy

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. M. Choroś, Ł. Jarczak, Słownik nazw miejscowych Dolnego Śląska, Opole 1995, s. 85.
  3. a b c d Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2010, s. 397, 398. ISBN 978-83-89188-95-3.
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 4.11.2012]. s. 239.
  5. Bardo - zapomniane miejsca. Tomasz Karamon. [dostęp 24 września 2011].

Bibliografia[edytuj]