Opolnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Opolnica
Zameczek w Opolnicy
Zameczek w Opolnicy
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat ząbkowicki
Gmina Bardo
Liczba ludności (III 2011) 392[1]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-256
Tablice rejestracyjne DZA
SIMC 0851287
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Opolnica
Opolnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Opolnica
Opolnica
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Opolnica
Opolnica
Ziemia 50°30′46″N 16°42′54″E/50,512778 16,715000

Opolnica (niem. Giersdorf[2]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Bardo.

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Demografia[edytuj]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 392 mieszkańców[1]. Jest trzecią co do wielkości miejscowością gminy Bardo.

Nazwa[edytuj]

W roku 1946 miejscowość została włączona do nowo powstałego województwa wrocławskiego na terenie powojennej Polski pod nazwą Chrobrówka, pochodzącą od przydomku króla Bolesława Chrobrego; ostatecznie nazwę ustalono na Opolnica.

Położenie[edytuj]

Wieś malowniczo położona w centralnej części Gór Bardzkich, po obu stronach Nysy Kłodzkiej, w malowniczym przełomie. Niegdyś jej dwie strony były ze sobą połączone mostem; dziś już nie istnieje możliwość przeprawy przez rzekę w tym miejscu.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[3]:

zabytki nieistniejące:

  • dwór rodziny Burghausów, renesansowy, z początku XVI w., przebudowany w XIX w., był najcenniejszym zabytkiem wsi. Dwór ten został uszkodzony w 1945 r., popadł w ruinę i został rozebrany w latach 70. XX wieku. Wewnątrz znajdowała się interesująca, spiralna, drewniana klatka schodowa, drewniane stropy belkowe i sklepienia kolebkowe z lunetami, a okna ujęte były w kamienne opaski. Z dworu zachowały się tylko nikłe fragmenty murów[4].

Kościół Ewangelicko-Augsburski[edytuj]

Na terenie wsi działalność duszpasterską prowadzi filiał Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego.

Przypisy

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. M. Choroś, Ł. Jarczak, Słownik nazw miejscowych Dolnego Śląska, Opole 1995, s. 85.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 4.11.2012]. s. 239.
  4. Bardo - zapomniane miejsca. Tomasz Karamon. [dostęp 24 września 2011].

Bibliografia[edytuj]

  • Góry Bardzkie, Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 12, pod red. M. Staffy, Wrocław, 1993, ss. 170-172