Opolno-Zdrój

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Opolno-Zdrój
Budynek dawnego domu zdrojowego Annenbad
Budynek dawnego domu zdrojowego Annenbad
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat zgorzelecki
Gmina Bogatynia
Liczba ludności (III 2011) 1194[1]
Strefa numeracyjna (+48) 75
Tablice rejestracyjne DZG
SIMC 0188854
Położenie na mapie gminy Bogatynia
Mapa lokalizacyjna gminy Bogatynia
Opolno-Zdrój
Opolno-Zdrój
Położenie na mapie powiatu zgorzeleckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zgorzeleckiego
Opolno-Zdrój
Opolno-Zdrój
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Opolno-Zdrój
Opolno-Zdrój
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Opolno-Zdrój
Opolno-Zdrój
Ziemia50°52′54″N 14°55′49″E/50,881667 14,930278

Opolno-Zdrój (tuż po roku 1945: Opolówka, niem. Bad Oppelsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Bogatynia.

Podział administracyjny[edytuj]

W granicach Polski Opolno-Zdrój znajduje się od 1945 r. W latach 1945–1957 Opolno-Zdrój było siedzibą wiejskiej gminy Opolno Zdrój, do której należały pobliskie mniejsze wioski: Porajów, Sieniawka, Kopaczów, Białopole, Jasna Góra oraz Rybarzowice i Biedrzychowice Górne. Siedziba urzędu znajdowała się w dzisiejszym budynku biblioteki. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie jeleniogórskim.

Demografia[edytuj]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyło 1194 mieszkańców[1]. Jest drugą co do wielkości miejscowością gminy Bogatynia.

Położenie[edytuj]

Wieś leży w tzw. Worku Turoszowskim – geograficznie jest to Kotlina Żytawska u podnóża Gór Izerskich oraz Gór Łużyckich – około 4 km na południe od Bogatyni i około 10 km na południowy wschód od Turoszowa; tuż przy granicy z Czechami. Przez wieś przepływa potok o nazwie Jaśnica.

Nazwa[edytuj]

W 1947 roku wprowadzono urzędowo nazwę Opolno Zdrój, zastępując poprzednią niemiecką nazwę Bad Oppelsdorf[2]. Nazwa z dywizem Opolno-Zdrój została zatwierdzona urzędowo przez MSWiA.

Historia[edytuj]

W roku 1370 było częścią majątku Zawidów należącego wówczas do rodziny von Biberstein, których olbrzymie dobra rozciągały się od Żar na północy po Frydlant na południu. Po raz pierwszy z nazwy wymienione w dokumencie z roku 1436. Górnictwo węgla brunatnego rozpoczęło się w Opolnie w roku 1802. W okolicy rozwijał się również przemysł włókienniczy (głównie tkactwo), uprawiano len oraz tytoń. Zachowane przykłady zanikającej architektury łużyckiej, kościół z końca XIX w. oraz park zdrojowy. W roku 1836 odkryto lecznicze właściwości opoleńskich wód (głównie żelazisto-siarkowo-witriolowe) i od tej pory miejscowość zaczęła nabierać uzdrowiskowego charakteru – odtąd w nazwie wsi znalazł się człon Bad, a później Zdrój. Dzięki nim oraz występującym tu także borowinom stało się Opolno-Zdrój ośrodkiem walki z reumatyzmem, artretyzmem, anemią, leczono tu również nerwobóle, paraliże, schorzenia kurczowe i skórne, dolegliwości kobiece; u szczytu swej popularności (początek XX wieku) nazywane było saskimi Cieplicami; liczne pensjonaty, domy zdrojowe i zakłady kąpielowe zwane Łazienkami. We wszystkich zakładach kuracjusze (głównie Czesi i Saksończycy) otrzymać mogli różne zabiegi, tym kąpiele: borowinowe, kropelkowe, parowe, mineralne, powietrzne oraz świetlne.

Upadek uzdrowiska[edytuj]

Po zakończeniu II wojny światowej zintensyfikowano wydobycie węgla brunatnego metodą odkrywkową, co spowodowało nieodwracalne zmiany m.in. hydrogeologiczne w regionie, w tym zanik wód zdrojowych. Spalanie węgla pochodzącego z Zagłębia Turoszowskiego, następujące nieopodal – w Elektrowni Turów w Bogatyni, spowodowało zanieczyszczenie powietrza w okolicy. Eksploatacja ogromnych złóż doprowadziła również do całkowitego przeobrażenia regionu w monstrualnych rozmiarów krater' (wymiary: 10 km × 6 km), otoczony potężnymi hałdami i gigantycznymi maszynami górniczymi.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[3]:

Współczesność[edytuj]

W Opolnie-Zdroju działa Szkoła Podstawowa im. Polskiego Czerwonego Krzyża, do której uczęszczają dzieci z Opolna oraz Białopola i Jasnej Góry. Ponadto w Opolnie-Zdroju znajduje się Wiejski Ośrodek Zdrowia oraz Biblioteka Publiczna, a w centrum wsi stary park zdominowany przez dęby i klon-jawory. Dziś wieś stopniowo od strony północnej pochłaniana jest przez odkrywkę Kopalni Turów, na dzień dzisiejszy, tj. 1 grudnia 2014, Kopalnia Węgla Brunatnego Turów wykupiła oraz wyburzyła około 20 budynków. [potrzebny przypis].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 9 września 1947 r. (M.P. z 1947 r. Nr 124, poz. 778, s. 6)
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2012-11-10]. s. 256.

Bibliografia[edytuj]

  • Łuczyński, Romuald M. Tropami śląskiego dziedzictwa, Oficyna Wydawnicza ATUT, Wrocław 2002.