Opryszczkowe zapalenie mózgu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Opryszczkowe zapalenie mózgu (G05.1*)
MRI głowy w sekwencji T2-zależnej, w projekcji czołowej, u 33-letniej kobiety z opryszczkowym zapaleniem mózgu
MRI głowy w sekwencji T2-zależnej, w projekcji czołowej, u 33-letniej kobiety z opryszczkowym zapaleniem mózgu
ICD-10 B00.4

Opryszczkowe zapalenie mózgu (ang. Herpes simplex encephalitis, HSE) – najczęstszy rodzaj wirusowego zapalenia mózgu, wywołany wirusem opryszczki. Szacowana roczna zapadalność wynosi około 1 na 500 000[1]. Maksimum zachorowalności jest w grupie poniżej 20 lat, zwykle jako zakażenie pierwotne, i po 50. roku życia, zazwyczaj jako reaktywacja infekcji. Śmiertelność nieleczonych wynosi do 70%[1], leczonych spada do 20%. Większość przeżywających ma dolegliwości neurologiczne.

Objawy[edytuj]

Opryszczkowe zapalenie daje podobne objawy jak inne zakażenia mózgu, ropień mózgu, czy nowotwór. Typowe objawy to[2]

Rozpoznanie[edytuj]

Potwierdzeniem rozpoznania jest identyfikacja wirusa opryszczki w płynie mózgowo-rdzeniowym przy zastosowaniu PCR – czułość metody wynosi 94–98%, specyficzność 98–100%.

W płynie tym:

  • stężenie leukocytów wynosi 10–500 komórek/µl, średnio 100 komórek/µl,
  • z powodu krwotoków wywołanych zakażeniem stężenie erytrocytów może być podwyższone do 10–500 komórek/µl,
  • stężenie białka jest podwyższone do 60–700 mg/dl, średnio 100 mg/dl

U 5–10% pacjentów, zwłaszcza dzieci, początkowe wartości mogą być prawidłowe, ale z czasem rośnie liczba komórek i stężenie białek.

Negatywny wynik PCR bywa z powodu małego stężenia wirusowego DNA w ciągu pierwszych 3 dni od wystąpienia objawów, albo z powodu obecności krwi, która zakłóca PCR.

Rezonans magnetyczny mózgu pokazuje zmiany u 90% chorych, tomografia komputerowa u ok. 2/3. Elektroencefalografia wykrywa zmiany, ale jest mało specyficzna (32%), czułość metody wynosi 84%.

Leczenie[edytuj]

Leczenie polega na podawaniu acyklowiru[1].

Rokowanie[edytuj]

U 2–5% nieleczonych przyczynowo osób funkcjonowanie mózgu wraca do normy[3].

Przypisy

  1. a b c R.J. Whitley. Herpes simplex encephalitis: adolescents and adults. „Antiviral Research”. 71 (2–3), s. 141–148, 2006. DOI: 10.1016/j.antiviral.2006.04.002. PMID: 16675036. 
  2. R.J. Whitley, S.J. Soong, C. Linneman, C. Liu i inni. Herpes simplex encephalitis. Clinical Assessment. „JAMA”. 247 (3), s. 317-320, 1982. DOI: 10.1001/jama.1982.03320280037026. PMID: 6275134. 
  3. R.J. Whitley, J.W. Gnann. Viral encephalitis: familiar infections and emerging pathogens. „Lancet”. 359 (9305), s. 507-513, 2002. DOI: 10.1016/S0140-6736(02)07681-X. PMID: 11853816. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.