Oráte, fratres

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Oráte, fratres – wezwanie obecne podczas mszy w rycie rzymskim pomiędzy lavabo a modlitwą nad darami (w formie zwyczajnej) albo sekretą (w formie nadzwyczajnej), podczas którego celebrans prosi uczestników mszy o modlitwę, pouczając o jej potrzebie i ważności. Wzywając, określa uczestniczących we mszy słowem fratres (bracia), a ofiarę mszy nazywa - moją i waszą, gdyż każdy z niej, choć w różnym stopniu, może korzystać. Kapłan nazywa ofiarę swoją, gdyż tylko on ją sprawuje, ale sprawuje ją w imieniu wszystkich i za wszystkich i dlatego nazywa ją także waszą[1].

Wezwanie brzmi:

Tekst łaciński Polskie tłumaczenie
℣. Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem. ℣. Módlcie się, (bracia,)[potrzebny przypis] aby moją i waszą ofiarę przyjął Bóg Ojciec wszechmogący.

Odpowiedź:

Tekst łaciński Polskie tłumaczenie
℞. Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis ad laudem et glóriam nominis sui, ad utilitátem quoque nostram, totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ. ℞. Niech Pan przyjmie ofiarę z rąk twoich na cześć i chwałę swojego imienia, a także na pożytek nasz i całego Kościoła świętego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ks. Feliks Cozel T.J.: Msza Święta. Jej znaczenie, korzyści, obrzędy i sposoby słuchania. Warszawa: Wydawnictwo "Te Deum", 1998, s. 63-68.