Oráte, fratres

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Oráte, fratres – wezwanie obecne podczas mszy w rycie rzymskim pomiędzy lavabo a modlitwą nad darami albo sekretą, podczas którego celebrans prosi uczestników mszy o modlitwę, pouczając o jej potrzebie i ważności. Wzywając, określa uczestniczących we mszy słowem fratres (bracia), a ofiarę mszy nazywa - moją i waszą, gdyż każdy z niej, choć w różnym stopniu, może korzystać. Kapłan nazywa ofiarę swoją, gdyż tylko on ją sprawuje, ale sprawuje ją w imieniu wszystkich i za wszystkich i dlatego nazywa ją także waszą[1].

Wezwanie brzmi:

Tekst łaciński Polskie tłumaczenie[2]
℣. Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem. ℣. Módlcie się, (bracia,)[3] aby moją i waszą ofiarę przyjął Bóg Ojciec wszechmogący.

Odpowiedź:

Tekst łaciński Polskie tłumaczenie[2][3]
℞. Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis ad laudem et glóriam nominis sui, ad utilitátem quoque nostram, totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ. ℞. Niech Pan przyjmie ofiarę z rąk twoich na cześć i chwałę swojego imienia, a także na pożytek nasz i całego Kościoła świętego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • ks. Feliks Cozel T.J.: Msza Święta. Jej znaczenie, korzyści, obrzędy i sposoby słuchania. Warszawa: Wydawnictwo "Te Deum", 1998.
  • Konferencja Episkopatu Polski: Mszał Rzymski dla diecezji polskich. Poznań: Pallotinum, 1986.Sprawdź autora:1.
  • Konferencja Episkopatu Polski: Mszał Rzymski łacińsko-polski. Paryż: Éditions du Dialogue (Société d'éditions internationales), 1968.Sprawdź autora:1.