Orłowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Orłowiec
Kościół św. Sebastiana w Orłowcu
Kościół św. Sebastiana w Orłowcu
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Lądek-Zdrój
Wysokość 450-550[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 71[2]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-540
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC 0853168
Położenie na mapie gminy Lądek-Zdrój
Mapa lokalizacyjna gminy Lądek-Zdrój
Orłowiec
Orłowiec
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Orłowiec
Orłowiec
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Orłowiec
Orłowiec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Orłowiec
Orłowiec
Ziemia50°23′19″N 16°51′30″E/50,388611 16,858333
Galeria:kościół w Orłowcu
Kościół w Orłowcu
Kościół w Orłowcu
Kościół w Orłowcu
Kaplica w Orłowcu
Kaplica w Orłowcu
Krzyż w Orłowcu
Krzyż w Orłowcu

Orłowiec (niem. Schönau bei Bad Landeck) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Lądek-Zdrój.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o Orłowcu pochodzą z 1346 roku[3]. W XV wieku wieś przeszła na własność rodziny von Pannvitzów i należała do nich do wojny trzydziestoletniej[3]. Szkołę katolicką wzmiankowano po raz pierwszy w 1789 roku, a wolne sędziostwo w roku 1830[4]. W 1840 roku w miejscowości istniały dwa młyny wodne, wytwórnia potażu, browar i tartak[3]. W XIX wieku rozwinął się nieco w Orłowcu lokalny przemysł, rzemiosło i handel[4]. Wieś pozostawała średniej wielkości miejscowością, w której największą liczbę ludności odnotowano w 1867 roku (588 osób)[4]. W drugiej połowie XIX wieku Orłowiec stał się wsią turystyczną, gdyż wiodły przezeń szlaki na Jawornik Wielki i na Przełęcz Różaniec[4]. W okresie międzywojennym wzniesiono w Orłowcu budynek straży granicznej[3]. Po 1945 roku początkowo był niewielką wsią rolniczą, w następnych latach zaczęła odradzać się funkcja letniskowa[1]. W 1978 roku było tu 27 gospodarstw rolnych, w 1988 roku ich liczba spadła do 16[1].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość liczy 71 mieszkańców (31.03.2011 r.)[2].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[5]:

  • kościół filialny pw. św. Sebastiana, z około 1600 roku[3]. Jest to budowla jednonawowa z prostokątnym prezbiterium i niską wieża nakrytą hełmem z latarnią[3]. Skromne wyposażenie kościoła pochodzące z lat 1770-1780 utrzymane jest w stylu późnego baroku, jego autorstwo przypisywane jest Michaelowi Ingnatzowi Klahrowi[4].
  • dwór, nr 4, z 1787 roku[3]
    • oficyna, nr 5, z XVIII wieku.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez Orłowiec przechodzi szlak turystyczny[6]: & szlak turystyczny czerwony czerwony Główny Szlak Sudecki z Lądka Zdroju do Złotego Stoku.

Osoby związane z Orłowcem[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 17: Góry Złote. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1993, s. 171-175. ISBN 83-85773-01-0.
  2. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. a b c d e f g h Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2010, s. 399. ISBN 978-83-89188-95-3.
  4. a b c d e Orłowiec. [dostęp 2018-03-25].
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 75. [dostęp 2012-08-29].
  6. Mapa turystyczna. [dostęp 2018-06-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]