Orawska Półgóra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Orawska Półgóra
Oravská Polhora
Ilustracja
Polhora – drewniana zabudowa i nowy kościół
Herb
Herb
Państwo  Słowacja
Kraj żyliński
Powiat Namiestów
Starosta Peter Horváth
Powierzchnia 84,51 km²
Wysokość 688 m n.p.m.
Populacja (2005)
• liczba ludności
• gęstość

3650
43,19 os./km²
Nr kierunkowy 043
Kod pocztowy 029 47
Tablice rejestracyjne NO
Położenie na mapie kraju żylińskiego
Mapa lokalizacyjna kraju żylińskiego
Orawska Półgóra
Orawska Półgóra
Położenie na mapie Słowacji
Mapa lokalizacyjna Słowacji
Orawska Półgóra
Orawska Półgóra
Ziemia49°31′N 19°27′E/49,516667 19,450000
Strona internetowa

Orawska Półgóra, także Polhora[1] (słow. Oravská Polhora, do 1948 Polhora, węg. Polhora, Árvafüred, w latach 1882-1888 także Árvapolhora, łac. Pagus Polgora) – wieś na Słowacji, w kraju żylińskim, w powiecie Namiestów, najdalej na północ wysunięta miejscowość kraju. Geograficznie i historycznie należy do Orawy.

Miejscowość słynie z tradycyjnego rzeźbiarstwa ludowego – znajdują się w niej liczne, góralskie chaty.

Z uzdrowiska Słona Woda (Slaná Voda, przebywał tutaj często znany słowacki poeta Pavol Hviezdoslav) biegnie najstarszy szlak turystyczny na szczyt Babiej Góry i jeden z najstarszych w Beskidach Zachodnich. Źródło w Słonej Wodzie było znane już w średniowieczu, a w 1550 r. znalazło się na mapie Górnej Orawy (była to też pierwsza wzmianka o miejscowości).

W pobliżu wioski na przełęczy Glinne funkcjonowało w latach 1995-2007 drogowe przejście graniczne Oravská Polhora – Korbielów oraz turystyczne od 1997 r. Oravská Polhora – Zawoja-Czatoża, Oravská Polhora – Przywarówka i od 2006 r. Oravská Polhora – Moczarki, zlikwidowane po przystąpieniu Słowacji do Układu z Schengen.

Według spisu z 2001 r, niemal wszyscy mieszkańcy wsi to Słowacy – taką narodowość zadeklarowało 99,23% osób. 0,26% osób określiło się jako Czesi, a 0,09% Polacy[2].

Przypisy