Orawska Półgóra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Orawska Półgóra
Oravská Polhora
Ilustracja
Polhora – drewniana zabudowa i nowy kościół
Herb
Herb
Państwo  Słowacja
Kraj żyliński
Powiat Namiestów
Starosta Peter Horváth
Powierzchnia 84,51 km²
Wysokość 688 m n.p.m.
Populacja (2005)
• liczba ludności
• gęstość

3650
43,19 os./km²
Nr kierunkowy 043
Tablice rejestracyjne NO
Położenie na mapie kraju żylińskiego
Mapa lokalizacyjna kraju żylińskiego
Orawska Półgóra
Orawska Półgóra
Położenie na mapie Słowacji
Mapa lokalizacyjna Słowacji
Orawska Półgóra
Orawska Półgóra
Ziemia49°31′N 19°27′E/49,516667 19,450000
Strona internetowa

Orawska Półgóra, także Polhora[1] (słow. Oravská Polhora, do 1948 Polhora, węg. Polhora, Árvafüred, w latach 1882-1888 także Árvapolhora, łac. Pagus Polgora) – wieś na Słowacji, w kraju żylińskim, w powiecie Namiestów, najdalej na północ wysunięta miejscowość kraju. Geograficznie i historycznie należy do Orawy.

Miejscowość słynie z tradycyjnego rzeźbiarstwa ludowego – znajdują się w niej liczne, góralskie chaty.

Z uzdrowiska Słona Woda (Slaná Voda, przebywał tutaj często znany słowacki poeta Pavol Hviezdoslav) biegnie najstarszy szlak turystyczny na szczyt Babiej Góry i jeden z najstarszych w Beskidach Zachodnich. Źródło w Słonej Wodzie było znane już w średniowieczu, a w 1550 r. znalazło się na mapie Górnej Orawy (była to też pierwsza wzmianka o miejscowości).

W pobliżu wioski na przełęczy Glinne funkcjonowało w latach 1995-2007 drogowe przejście graniczne Oravská Polhora – Korbielów oraz turystyczne od 1997 r. Oravská Polhora – Zawoja-Czatoża, Oravská Polhora – Przywarówka i od 2006 r. Oravská Polhora – Moczarki, zlikwidowane po przystąpieniu Słowacji do Układu z Schengen.

Według spisu z 2001 r, niemal wszyscy mieszkańcy wsi to Słowacy – taką narodowość zadeklarowało 99,23% osób. 0,26% osób określiło się jako Czesi, a 0,09% Polacy[2].

Przypisy